کارگاهِ نذر؛ از کوک‌های سبز تا اشک‌های پنهان مادران

اینجا فقط کارگاه خیاطی نبود، مجلس نذر بود؛ مجلسی که در آن، صدای یکنواخت چرخ‌های خیاطی با زمزمه‌های «یا حسین» و اشک‌های پنهان مادران در هم آمیخته شد.
در این خانه ساده، بانوان جهادی گرد هم آمدند تا پارچه‌های سبز نذری را به لباس‌هایی برای شیرخوارگان حسینی تبدیل کنند؛ لباس‌هایی که هر کوکش با عطر دعا و عشق مادرانه گره خورد.دو سال است که به همت خانم حمیرا صالحی و همراهی بانوان مؤمن، این حرکت خداپسندانه هر محرم جان تازه‌ای می‌گیرد. فراخوانی ساده در گروه‌ها دست‌به‌دست می‌شود و هر کس با هر توانی می‌آید: یکی با چرخ خیاطی، دیگری با دست‌هایی آماده برای برش و یکی فقط برای اتو زدن. میان طاقه‌های پارچه سبز، هر زن قصه‌ای دارد؛ آن یکی سال پیش برای فرزنددار شدن نذر کرده و حالا با نوزادش آمده، و این یکی هنوز با همان نگاه امیدوار پارچه را تا می‌کند و نذر تازه‌ای می‌سپارد به خدا.در گوشه‌ای از کارگاه، مادری با نوزاد آرامش در آغوش، لحظه‌ای دست از کار می‌کشد و به پارچه سبز روی میز خیره می‌شود. ذهنش بی‌اختیار به نوزادی سه‌روزه به نام «مجتبی» می‌رود که زیر آوار جنگ، در آغوش مادرش شهید شد. برای لحظه‌ای سوزن در هوا می‌مانَد و اشک بی‌صدا روی گونه‌اش می‌لغزد؛ انگار میان این کوک‌های سبز، تصویر آن مادر دور و کودک شیرخواره‌اش بی‌هیاهو به هم رسیده باشند.خانم صالحی می‌گوید آدم‌ها اینجا فقط برای دوختن نمی‌آیند، بلکه با نذرها و حاجت‌هایشان می‌آیند تا عهدی با خدا ببندند. پایان کار، عهدی میان بنده و خدا با اشک امضا و با دعا مُهر می‌خورد؛ عهدی که با امید به سال بعد، در دل‌ها ماندگار می‌شود.خبرگزاری ایمناتحلیل و اخبار زنان را متفاوت بخوانید؛#شیرخوارگان #محرم #عزاداری #نذورات #نوزاد #مادر #شهادت #امام_حسین #علی_اصغر #شهید #جنگ_رمضان #جنگ_تحمیلی
13:43 - 23 ژوئن 2026

1 بازنشر1 واکنش
20٫1k بازدید