از بیبی مریم بختیاری تا زن در میدان امروز
در دوران مشروطه، بیبی مریم بختیاری سوار بر اسب با برنو به دست و پرچم آزادی بر دوش، افتخار آفرینیکرد و حالا پس از یک قرن، در خیابانهای دزفول، بیبی شکرِ ۷۰ ساله با همان نشانهها - قطار فشنگ بر کمر، برنو بر شانه و پرچم ایران در دست - ایستاده است؛ گویی روح آن زن تاریخساز، در قامت زمانه ما تنفس میکند.
بیبی شکر که از نوجوانی با برنو بزرگ شده، میگوید: «من بختیاریام و اسلحه به دست گرفتم تا بگویم ترسی از جنگ نداریم.» او در موکب مسجد حضرت حجتبنالحسن دزفول پاتوق دارد؛ جایی که جوانان مسجد از روزهای ابتدایی جنگ، آن را به پایگاهی برای سازماندهی مقاومت مردمی تبدیل کردهاند. اینجا زنان و مردان، آموزش سلاح میبینند، کمکهای اولیه یاد میگیرند و برخی، مانند مریمِ ۵۴ ساله که سه پسرش را به خطوط پدافندی اعزام کرده، با چشمانی خیس اما مصمم میگویند: «جان همه ما فدای رهبر؛ تا انتقام نگیریم آرام نمیشویم.»اما روایت این موکب، فقط مقاومت نیست؛ زندگی نیز در آن جاریست. چهار زوج جوان، آغاز زندگی مشترکشان را در کنار سفره عقدی ساده در گوشه موکب جشن گرفتند. نازنین، یکی از نوعروسان، با لبخندی که از زیر چادر میدرخشید گفت: «زندگی حتی در سختترین شرایط هم ادامه دارد.»در پشت این میدان، فاطمه که از سالهای دفاع مقدس در سنگر پشتیبانی ایستاده، تیمی از بانوان را ساماندهی کرده؛ هر روز دهها پرس غذا برای رزمندگان طبخ میشود و چرخهای خیاطی شخصی زنان، لباس و کولههای امدادی را در کمترین زمان ممکن میدوزند. از بیبی مریم تا بیبی شکر، زنان این سرزمین ثابت کردهاند که مرزبانان واقعی ایران، نه فقط در میدان که در پشت جبهه، بیصدا اما استوار، سنگر پشتیبانی را حفظ میکنند.روایت همچنان ادامه دارد…خبرگزاری ایرناتحلیل و اخبار زنان را متفاوت بخوانید؛#رهبر_شهید #رهبر #رهبرانقلاب #وطن #ایران #جنگ #جنگ_رمضان #آمریکا #ترامپ #اسرائیل #مرگ_بر_آمریکا #مرگ_بر_اسرائیل #شهید #جامعه #تجمعات #زنان_ایرانی #زن_ایرانی #موشک #بمب #شهادت #خانواده
14:56 - 27 خرداد 1405
14٫5k بازدید
