نقشبافتههای غزه؛ روایتی که سوزن، زبانِ فریاد شد
۱۰۰ تابلو سوزندوزی شده، هر کدام با ۵۵ هزار کوک دوخته شده تا رنج غزه و جنایتهایی که در آن رقم خورده را با نخ و سوزن فریاد بزنند.
در شصتیکمین دوسالانه ونیز، پروژه «نقشبافتههای نسلکشی در غزه» در حالی رونمایی شده که اعتراضات گسترده به حضور اسرائیل در این رویداد هنری جهانی، پاویون کشورهایی مثل بلژیک، هلند، اتریش، ژاپن، انگلیس، اسپانیا، فرانسه، مصر، فنلاند و... را به صورت یک روز کامل یا چندساعت تعطیل کرده است.این آثار توسط «جهان الفرا» (نمایشگاهگردان فلسطینی-بریتانیایی)، «ابراهیم مهتدی» (طراح متولد غزه)، «جن چالمرز» (پرستار بریتانیایی ساکن سابق غزه) و «فیصل صالح» (کارآفرین فلسطینی-آمریکایی) و با پشتیبانی موزه فلسطین در آمریکا خلق شده است.۱۰۰ تابلو سوزندوزی شده، هر کدام با ۵۵ هزار کوک، توسط زنان فلسطینی در کرانه باختری و اردوگاههای لبنان و اردن دوخته شده تا رنج غزه را با سلاح هنر فریاد بزنند اما زنان غزه که ابتدا فعالترین مشارکتکنندگان بودند، با تشدید بمبارانها یکی یکی ناپدید یا آواره شدند؛ به طوری که دیگر نتوانستند مواد اولیه دریافت کنند یا تابلوهای تمامشده را خارج کنند. تصاویر این تابلوها لحظات دردناکی را روایت میکنند: کودکی زیر آوار، خبرنگاری بر پیکر فرزندش، پزشکی که به سوی تانک اسرائیلی رفت و هرگز بازنگشت.این پروژه که خلق نسخه اولیهاش یک دهه زمان میبرد اما به دلیل اجبار فوریت نسلکشی در عرض یک سال به پایان رسید. در دعوتنامه آن تنها یک جمله نوشته شده: «غزه - بدون کلام - از نمایشگاه دیدن کنید.» و در پس آن وصیت رفعت العرعیر، شاعر شهید غزه، جاری است: «اگر من باید بمیرم، تو باید زنده بمانی تا قصهام را روایت کنی.» زنان فلسطینی برای دوختن همین قصه، زنده ماندهاند.جزئیات بیشتر خبر اینجاست؛ از زمان برگزاری نمایشگاه تا جنایتهایی که زنان فلسطینی با نخ و سوزن مستندش کردند 08:31 - 26 اردیبهشت 1405