وقتی فشار بر مردم، جای فشار بر دشمن را میگیرد!!!
مسئلهی امروز، فراتر از یک خطای محاسباتی در مذاکره است؛ آنچه نگرانکنندهست، پیامهایِ رفتاریِ دولت به جامعه و دشمن است. اکنون که مسیرِ مذاکرهیِ اصرارشده به بنبست رسیده، تأییدِ تهدیدهایِ ترامپ، برجستهسازیِ محاصرهی دریایی و طرحِ تصمیماتِ پرهزینه مثل بنزین ، این تصور را میسازد که راهبردِ جدید ، انتقالِ فشار از بیرون به درون است. اگر این فشارِ معیشتی به شوکهایِ قیمتی دلار و بنزین و نااطمینانیِ مزمن بدل شود، نتیجه، همان چیزی است که فشارِ حداکثری ترامپ دنبال میکند: تضعیفِ پشتوانهی مردمیِ مقاومت و عمیقتر شدنِ شکافِ ملی. خطرناکترین خطا، پنداشتنِ این است که با فشار معیشتی مردم و فرسودنِ جامعه، میتوان مجوز مذاکره مجدد را گرفت و میزِ مذاکره را به سودِ خود چرخاند؛ درحالیکه تجربه نشان داده آمریکا فقط در برابرِ توانِ راستینِ تحمیلِ هزینه عقبنشینی میکند، نه در برابرِ جامعهایِ فروپاشیده. اگر هدف، حفظِ منافعِ ملی است، دولت باید بهجایِ پالسِ ضعف، هزینهها را مدیریت و از مردم محافظت کند. مردم، ابزارِ چانهزنی نیستند؛ آنان، اصلِ قدرتِ ملیاند.
15:12 - 3 شهریور 1405