چرا پروژه فراموشی فلسطین شکست خورد؟
آنقدر روایت میسازند، آنقدر تاریخ را بازنویسی میکنند که اشغالگر، صاحبخانه به نظر برسد و صاحبخانه، متهم. اگر این روایت تثبیت شود، دیگر نیازی به دیوارهای بلند و سیمهای خاردار نیست؛ فراموشی، کاملترین شکل اشغال است.
فارس - خط رهبری: بعضی سرزمینها پیش از آنکه در میدان اشغال شوند، در روایت قدرتها از یادها ربوده میشوند. قدرتهای بزرگ، تنها مرزها را جابهجا نمیکنند؛ گاهی حقیقت را نیز جابهجا میکنند. آنقدر روایت میسازند، آنقدر تاریخ را بازنویسی میکنند که اشغالگر، صاحبخانه به نظر برسد و صاحبخانه، متهم. اگر این روایت تثبیت شود، دیگر نیازی به دیوارهای بلند و سیمهای خاردار نیست؛ فراموشی، کاملترین شکل اشغال است.رهبر شهید انقلاب آیتالله سید علی خامنهای، فلسطین را از همین زاویه میدیدند. در نگاه ایشان، ماجرای فلسطین تنها یک اختلاف مرزی یا نزاعی سیاسی نبود؛ زخمی بود که ریشه در پروژه استعمار داشت؛ پروژهای که با طراحی قدرتهای استعماری، زمینه اشغال سرزمین فلسطین را فراهم کرد و سالها بعد، با حمایت قدرتهای بزرگ، به تشکیل رژیمی انجامید که بر پایه اشغال، کوچ اجباری و سلب حقوق یک ملت شکل گرفت. اما انقلاب اسلامی ایران از نخستین روز، این روایت را نپذیرفت.
آرمانی که خاموش نشدامام خمینی (ره)، فلسطین را مسئله نخست جهان اسلام نامیدند و آن را از حاشیه سیاست به متن آرمانهای انقلاب آوردند. پس از ایشان، رهبر شهید این مسیر را ادامه دادند؛ اما تنها با تکرار یک شعار نه بلکه با تبیین مستمر منطق آن. ایشان بارها توضیح دادند که مسئله فلسطین، مسئله یک قوم یا یک مذهب نیست؛ مسئله عدالت است. مسئله حق ملتی است که خانه و سرزمینش اشغال شده و دهههاست زیر فشار جنگ، محاصره و آوارگی زندگی میکند. در نگاه ایشان، هرکس که به عدالت و آزادی باور دارد، نمیتواند نسبت به فلسطین بیتفاوت باشد.از همین رو، فلسطین در منظومه فکری رهبر شهید، نمادی از ایستادگی در برابر استعمار، اشغال و سلطه است؛ نمادی که مخاطبش تنها مسلمانان نبودند بلکه همه آزادگان جهان بودند.
از آرمان تا واقعیت میدانرهبر شهید، فلسطین را تنها در سخنرانیها زنده نگه نداشت. ایشان باور داشتند که آرمان، اگر در میدان حضور نداشته باشد، به خاطرهای تاریخی تبدیل خواهد شد. از همین رو، از شکلگیری و تقویت جریان مقاومت در منطقه حمایت کردند؛ نه با این منطق که ملتها به جای یکدیگر بجنگند، بلکه با این باور که هر ملت حق دارد از سرزمین و کرامت خود دفاع کند. در نگاه ایشان، مقاومت اراده ملتهای منطقه بود؛ نه نیابتی از دیگران.سالها بسیاری گمان میکردند مسئله فلسطین بهتدریج از دستور کار جهان حذف خواهد شد؛ توافقهای سیاسی، عادیسازی روابط و فشارهای بینالمللی، همه در همین مسیر حرکت میکردند. اما آنچه در میدان شکل گرفت، روایت دیگری نوشت؛ روایتی که نشان داد فلسطین، نه تنها فراموش نشده بلکه همچنان زنده است.
وقتی جهان دوباره فلسطین را دیدعملیات «طوفانالاقصی» تنها یک رویداد نظامی نبود؛ لحظهای بود که بار دیگر نگاه جهان را به فلسطین بازگرداند. پس از آن، میلیونها نفر در شهرهای مختلف جهان از شرق تا غرب، نام فلسطین را فریاد زدند. دانشگاهها، خیابانها و مراکز فرهنگی، به صحنه گفتوگو درباره اشغال، حقوق ملت فلسطین و مسئولیت جامعه جهانی تبدیل شد.در همان روزها، رهبر شهید با نامهای خطاب به جوانان و دانشجویان آمریکا، آنان را به مطالعه مستقیم و جستوجوی حقیقت فراخواند؛ اینکه روایت فلسطین را تنها از زبان صاحبان قدرت نشنوند بلکه خود حقیقت را جستوجو کنند. این، ادامه همان مسیری بود که سالها بر آن تأکید کرده بودند؛ نبرد اصلی پیش از آنکه در میدانها باشد، در روایتهاست.امروز، مسئله فلسطین دیگر تنها مسئله جهان اسلام نیست؛ به یکی از مهمترین موضوعات وجدان عمومی جهان تبدیل شده است. بسیاری از مردم، فارغ از دین، ملیت یا گرایش سیاسی، در کنار ملت فلسطین ایستادهاند و اشغال، کشتار غیرنظامیان و نقض حقوق بشر را به چالش میکشند.
بیدارگر وجدان جهانشاید بزرگترین دستاورد رهبر شهید در مسئله فلسطین، آن بود که اجازه نداد این آرمان در گردوغبار سیاستهای روز گم شود. ایشان فلسطین را از یک موضوع منطقهای، به مسئلهای جهانی تبدیل کرد؛ مسئلهای که امروز در دانشگاهها، رسانهها، میدانهای شهرهای بزرگ و وجدان میلیونها انسان آزاده درباره آن سخن گفته میشود.در نگاه امام شهید، فلسطین فقط نام یک سرزمین نبود؛ نام آزمونی بود که نشان میدهد انسانها در برابر ظلم، اشغال و سلب حق ملتها چه موضعی میگیرند. و شاید راز ماندگاری این آرمان نیز همین باشد؛ اینکه بر دفاع از عدالت، کرامت انسان و حق تعیین سرنوشت ملتها استوار است.رهبر شهید، نگهبان همین آرمان بود؛ مردی که نگذاشت فلسطین در حافظه تاریخ دفن شود و باور داشت تا زمانی که حقیقت زنده بماند، هیچ اشغالی ابدی نخواهد بود.
14:13 - 12 مرداد 1405
