چطور ناخواسته عزت‌نفس همسرمان را نابود می‌کنیم؟

فرض کنید همسرتان با هیجان از یک اتفاق روزمره صحبت می‌کند و شما بدون آنکه سرتان را از گوشی همراه بلند کنید، با یک هوم ساده یا تکان دادن سر بحث را تمام می‌کنید.
وقتی صحبت از فروپاشی رابطه یا آسیب به روان همسر می‌شود، ذهن اکثر ما به سمت رفتارهای تند، خیانت یا رفتارهای پرخاشگرانه می‌رود. اما واقعیت این است که عزت‌نفس در زندگی مشترک معمولا با یک زلزله بزرگ فرو نمی‌ریزد، بلکه مانند یک بنای باشکوه، گرفتار موریانه‌هایی می‌شود که به‌تدریج پیوندها را از درون خالی می‌کنند.این موریانه‌ها همان رفتارهای به‌ظاهر کوچک و روزمره‌ای هستند که شاید در نگاه اول بی‌اهمیت به نظر برسند، اما تکرار آن‌ها به شکلی فرساینده هویت و ارزش درونی همسر را تخریب می‌کند.روان‌شناس‌ها معتقدند که ترمیم این ریزآسیب‌ها، کلید اصلی بقای یک رابطه پویا است.ما در این گزارش، عمیق‌ترین رفتارهای پنهانی را که عزت همسر را نشانه می‌روند بررسی می‌کنیم و راهکارهای مهارتی برای عبور از آن‌ها را بررسی می‌کنیم.چرخاندن نگاه و بی‌توجهی‌های ریز حرکتیپژوهش‌های معروف مؤسسه گاتمن نشان می‌دهد که بزرگ‌ترین ضربه‌ها به رابطه زمانی وارد می‌شود که یکی از زوجین تلاش می‌کند ارتباط برقرار کند و دیگری با بی‌تفاوتی از آن می‌گذرد.فرض کنید همسرتان با هیجان از یک اتفاق روزمره صحبت می‌کند و شما بدون آنکه سرتان را از گوشی همراه بلند کنید، با یک هوم ساده یا تکان دادن سر بحث را تمام می‌کنید.این رفتار در ظاهر یک بی‌توجهی ساده است، اما پیام پنهان و بسیار قدرتمندی به ناخودآگاه همسر صادر می‌کند با این مضمون که حرف‌های تو ارزش شنیدن ندارد و دنیای درون گوشی من مهم‌تر از حضور توست. این ریزطردشدگی‌ها در طول زمان حس بی‌ارزشی عمیقی در فرد ایجاد می‌کنند.
تصحیح مداوم روایت‌ها در حضور دیگراناحتمالا بارها در جمع‌های خانوادگی دیده‌اید که یکی از زوجین در حال تعریف کردن خاطره‌ای است و ناگهان همسرش وسط حرف او می‌پرد تا یک جزئیات بی‌اهمیت را اصلاح کند. جملاتی مانند این که «نه، آن روز سه‌شنبه نبود، چهارشنبه بود» یا «این‌طور که تو می‌گویی نیست، من خودم آنجا بودم» نمونه‌های بارز این رفتار هستند.از منظر جامعه‌شناسی ارتباطات، این نوع مداخله‌های مکرر در حضور دیگران، اعتبار کلامی و اقتدار ذهنی همسر را زیر سوال می‌برد. پیام پنهان این رفتار به مخاطبان و خود همسر این است که او توانایی روایت درست یک ماجرای ساده را هم ندارد. این تصحیح‌های وسواسی، حس ناتوانی و عدم امنیت روانی را در فرد تقویت می‌کنند.شلیک ترکش‌های تمسخر در پوشش شوخی«فقط داشتم شوخی می‌کردم، چقدر زود به تو برمی‌خورد» این جمله معمولا سپر بلای رفتارهایی می‌شود که عزت‌نفس همسر را مستقیما هدف می‌گیرند. متلک‌پرانی‌های کوچک، شوخی با نقاط ضعف فیزیکی، مهارت‌های رانندگی یا آشپزی همسر در حضور دوستان و خانواده، هرگز یک شوخی ساده نیست.بر اساس نظریه‌های روان‌شناسی اگزیستانسیال و تحلیل‌های دکتر برنه براون در حوزه شرم، شوخی‌های گزنده در جمع یکی از مخرب‌ترین ابزارهای ایجاد شرم پنهان هستند. وقتی نقاط ضعف همسر را ابزار خنده جمع می‌کنید، او را در موقعیت دفاعی سختی قرار می‌دهید که مجبور است بین پذیرش تحقیر یا شروع یک دعوا در جمع، یکی را انتخاب کند. این رفتار به‌مرور زمان صمیمیت عاطفی را کاملا نابود می‌کند.انحصارطلبی در تصمیم‌های به‌ظاهر پیش‌پاافتادهبسیاری از افراد تصور می‌کنند مشورت با همسر فقط مخصوص تصمیم‌های بزرگی مثل خرید خانه یا تغییر شغل است. اما نادیده گرفتن همسر در تصمیم‌های
کوچک روزمره مانند انتخاب منوی غذا، تغییر چیدمان یک بخش کوچک خانه یا برنامه‌ریزی برای یک مهمانی ساده به همان اندازه آسیب‌زننده است.یافته‌های پژوهشی در نشریه علمی خانواده‌پژوهی دانشگاه شهید بهشتی نشان می‌دهد که احساس مشارکت در تصمیم‌گیری‌های ریز خانه، مستقیما با میزان رضایت زناشویی و احساس ارزشمندی زوجین ارتباط دارد. وقتی بدون نظرخواهی از همسرتان برای کارهای مشترک یا حتی شخصی او تصمیم می‌گیرید، استقلال فردی او را انکار کرده و این حس را منتقل می‌کنید که سلیقه و نظر او فاقد اهمیت است.چطور حرمت‌های آسیب‌دیده را احیا کنیم؟برای نجات رابطه از این فرسایش تدریجی، نیازی به کارهای عجیب و غریب نیست. کافی است چند مهارت رفتاری ساده اما عمیق را در زندگی روزمره تمرین کنیم.تمرین حضور فعال عاطفی: هنگام صحبت کردن همسر، تمام کارهای دیگر را برای چند دقیقه کنار بگذارید. ارتباط چشمی برقرار کنید و با بدن خود نشان دهید که تمام‌قد در خدمت شنیدن حرف‌های او هستید. این کار ساده، قوی‌ترین داروی تقویت عزت‌نفس در رابطه است.حمایت بی‌قیدوشرط در حضور دیگران: قانون طلایی رابطه این است که همسران در حضور دیگران یک جبهه واحد و حامی باشند. حتی اگر همسرتان در تعریف یک ماجرا دچار اشتباه شد، اجازه دهید صحبتش تمام شود. تایید او در جمع و به تعویق انداختن گفتگوهای اصلاحی به فضای دونفره، احساس امنیت بی‌نظیری به او می‌بخشد.
تفکیک شوخی از تخریب: مرز بین شوخی سالم و تخریب بسیار باریک است. شوخی باید باعث خنده هر دو نفر شود. اگر شوخی شما لبخند را از لب همسرتان می‌گیرد یا او را وادار به سکوت می‌کند، فوراً آن را متوقف و عذرخواهی کنید.مشارکت در جزئیات زندگی: قبل از هر تصمیم کوچکی که به هر شکلی به زندگی هر دو نفر مربوط می‌شود، یک سوال ساده بپرسید؛ نظر تو درباره این کار چیست؟ همین سوال پنج‌کلمه‌ای، به همسرتان ثابت می‌کند که او یک شریک واقعی در زندگی شماست، نه یک ناظر بی‌اختیار.نگهبانی از عزت‌نفس همسر یک پروژه موقت یا یک وظیفه سنگین نیست، بلکه جریانی ملایم و مداوم از رفتارهای روزمره است. صمیمیت واقعی در پناه همین جزئیات به ظاهر کوچک رشد می‌کند. زمانی که یاد می‌گیریم لحن صدا، نگاه و شوخی‌های خود را به ابزاری برای پناه دادن به همسرمان تبدیل کنیم، خانه‌ای می‌سازیم که هیچ طوفانی توان لرزاندن آن را ندارد.در نهایت، رابطه سالم نیازمند بیداری دائمی است؛ بیداری نسبت به این حقیقت که کلمات ما حتی وقتی بسیار کوتاه و آرام ادا می‌شوند، توانایی ساختن یا ویران کردن دنیای درون فردی را دارند که دوستش داریم.#خانواده#روانشناسی#عزت‌نفس#مهارت‌های_زندگی
15:18 - 24 تیر 1405
زندگی
خانواده
مهارت‌های زندگی




3 پاسخ

تصویر نمایه‌ی ‌حسن جعفری‌
@user17516698307124 تیر 1405
در پاسخ به و
تصویر نمایه‌ی ‌بورس ایران‌
بورس ایران

@Burse99  •  23 تیر 1405

اجباری شدن استفاده از عایق صوتی در ساخت آپارتمان ها .ملزم کردن سازندگان برای به کار بردن عایق های صوتی با کیفیت در کف،سقف،در و پنجره و دیوارها توسط،شهرداری ها.
مطالبه

شهرداری، سازندگان را به استفاده از عایق صوتی در ساختمان‌ها ملزم کند

بی کیفیت سازی ساختمان و آلودگی صوتی و استفاده از امکانات و مصالح بی کیفیت چند نمونه از معضلات ساختمان سازی حال حاضر است. حداقل استانداردهای ساختمان سازی در همه جای دنیا علاوه بر استفاده از نقشه درست و مصالح با کیفیت و کیفیت ساخت ،و استفاده از پنل های خورشیدی ، عایق سازی منازل چه صوتی چه گرمایشی در اولویت کارشان است. عایق سازی صوتی در کف ، دیوار و سقف ، در کنار پنل‌های خورشیدی و عایق های گرمایشی از ضروریات ساخت منازل است. آپارتمان نشینی از معضلات جامعه امروزی است و نه تنها فرهنگ آپارتمان نشینی، ارتقا نیافته بلکه روز به روز پسرفت کرده است. دویدن کودکان در منازل باعث ایجاد ناهنجاری و ایجاد صداهای ناهنجاری می‌شود که باعث سلب آسایش دیگر همسایگان می‌شود.و حتی باعث بروز درگیری می‌شود. از صدای دویدن گرفته تا حتی راه رفتن کف منزل بدون رو فرشی مناسب ،این صداها را غیر قابل تحمل تر می‌کند و علاوه بر آن با توجه به جنگ هایی که داشتیم ،دائم احساس بمباران در مردم تداعی می‌گردد. صدای ماشین و صداهای مراسم و رعد و برق و بمباران و صدها مورد دیگر ، از پنجره ها و درها عبور می‌کند که باید عایق ها و شیشه ها در درها و پنجره ها لحاظ شوند و شیشه های دوجداره با کیفیت باشند تا به درستی عمل کنند. اگر موتورخانه هست نباید ایجاد صدا و ارتعاش و لرزش کند. صدای صحبت و موسیقی و ده ها صدای دیگر از لابه لای دیوارها و سقف منازل آپارتمانی منتقل می‌شود و علاوه بر آن ارتعاشهای ناشی از باز و بستن در آپارتمان و پارکینگ و درهای ریموت و ایجاد اکو در صدا ها، روان ساکنین منازل را بهم میزند. از واژه، مسکن و منزل به معنی آرامش و منزلت تعبیر می‌شود که با نبود آرامش و صداهای زیاد به خصوص دویدن و راه رفتن دیگر محلی برای آرامش نخواهد بود. همسایه داری و همسایه مداری و فرهنگ و تعامل همسایگان و رعایت حال همسایگی تنها و تنها کافی نیست . حتی شکایت کردن نیز خود عامل درگیری بیشتر و ادامه تنش خواهد شد. رادیو و صدا سیما نیز باید در برنامه‌های خود به حفظ آرامش در آپارتمان ها تاکید کنند و برنامه بسازند تا شاید گوش شنوایی بشنود و از آن تمکین کند. حتی ایجاد فضاهایی برای کودکان نیز برای دویدن نیز بسیار موثر خواهد بود. راهنمایی و رانندگی ، فرهنگ سازان کشور ، رانندگان و وزیر راه و وزیر فرهنگ و دیگر مسئولان علاوه بر شهرداری ،نقش پر رنگی در حل این موضوع خواهند داشت. علاوه بر آن پوشیدن روفرشی های لاستیکی در کاهش صدا موثر خواهد بود. ولی حالا به اساسی ترین و موثرترین راه حل برای رفع این مشکل می‌پردازم. کار باید از اساس درست شود و فرهنگ سازی و روابط همسایگی و ایجاد محیط هایی برای بازی کودکان و جلسه با رئیس ساختمان و یا شکایت راهکارهایی هستند که رفع این معضل را همیشه با چالش و گرفتاری همراه می‌سازد. پس باید کار را از اساس درست کرد و بنای کار را درست پی ریزی کنیم. در واقع شهرداری باید تمام ساختمان سازان را ملزم به استفاده از مصالحی کند که باعث کاهش آلودگی صوتی شوند . علاوه بر آن ،تمام واحدها باید در سقف،کف و دیوار عایق صوتی با کیفیت و مرغوب داشته باشند. هر ساختمانی که باز سازی شد باید از عایق های،صوتی اجباری استفاده کند. بازرسان و مهندسان شهرداری باید بر کیفیت عایق ها و مصالح ساختمانی نظارت کامل داشته باشند . همه منازل باید شناسنامه تولید داشته باشند تا دقیقا نوع و کیفیت محصولات به کار رفته در آن ذکر شده باشد و تمام فروشندگان و خریداران مصالح در آن با ریز جزئیات مشخص شده باشند. به تمام مردم فراخوان داده شود که اگر از آلودگی صوتی ناشی از کیفیت پایین مصالح و یا عدم استفاده از عایق صوتی رنج می‌برند به شهرداری اعلام کنند ،تا شهرداری فروشندگان منازل را وادار کند تا یا خود منازل را عایق بندی کنند و یا هزینه آنرا به خریداران ساختمان دهند تا مشکل رفع گردد. هیچ سازنده ای نباید در مورد کیفیت عایق های صوتی و یا نوع و کیفیت مصالح ساختمانی بی کیفیت، احساس امنیت کند . اگر بازرسی و مهندسان ناظر نیز در این مورد تخطی کرده باشند باید با آنها برخورد شود و علاوه بر جریمه ، آنها را نیز وادار سازند تا قسمتی از هزینه تعویض و یا عایق بندی دیوارهای منازل را تقبل کنند. با این روش، دیگر ناظران حساب کار دستشان می آید. آرامش و امنیت منازل را به مردم برگردانید تا علاوه بر تضمین سلامت جانی ،سلامت روان آنها نیز تامین گردد.با خصوص در شرایط کنونی. اگر چنین نشود گناه اینهمه درگیری و چالش بین همسایگان و نیروهای خسته ای که بعد اینهمه سر و صدا راهی کار خود در ادارات می‌شوند و یا باعث دعوا یا حتی مرگ ناشی از صدا می‌شود، گردن شهرداری و تصمیم گیران صنعت ساختمان و ساختمان سازان خواهد بود. پس ریشه حل موضوع ، ایجاد قوانین توسط شهرداری و ناظر ساخت و شورای شهر خواهد بود.

شهرداران محترم کل کشور، شوراهای شهر و روستا، مجلس شورای اسلامی، مسئولان شهری، مردم ،مدیران ساختمان، رسانه ها،خبرگزاری ها ،صدا و سیما و برنامه های آموزشی، وزیر فرهنگ و ارشاد و دیگر فرهنگ سازان کشور، وزیر راه و شهر سازی، رئیس جمهور و مشاوران و معاونان، کلیه مسئولانی که می‌توانند جلدی ایجاد آلودگی صوتی را بگیرند

1000
پیگیری از مسئول مربوطه
10٬000
پیگیری از عالی ترین مسئول

@ho3ein25 تیر 1405
در پاسخ به
عالی بود ممنون

در پاسخ به
عالی بود این مطالب . بینهایت ممنونم ازتون . خداخیرتون بده