ما بغیر از پیروزی بر اسرائیل آنها را نابود میکنیم و در قدس نماز میخوانیم.
پیروزی ایران و بیاعتمادی داخلی؛ نتیجه نظرسنجیها در اسرائیل
نتایج تازه نظرسنجیها و گزارشهای مراکز دانشگاهی و رسانههای عبری، شکاف عمیق میان روایت رسمی تلآویو و واقعیتهای حاکم بر اسرائیل را آشکارتر میکند. برخلاف ادعاهای مقامات درباره تحقق اهداف راهبردی، افکار عمومی اسرائیل معتقد است، این جنگ نهتنها دستاوردی برای این رژیم نداشته، بلکه با تضعیف بازدارندگی، تشدید بحران اعتماد به رهبری و گسترش پیامدهای امنیتی، روانی و اجتماعی، اسرائیل را با یکی از پیچیدهترین بحرانهای داخلی مواجه کرده است.
گروه تحلیل بینالملل: جنگها تنها در میدان نبرد تعیین تکلیف نمیشوند؛ گاه مهمترین پیامدهای آنها درون جامعهای آشکار میشود که قرار بود خود را «پیروز» بداند. درحالیکه مقامات صهیونیستی طی هفتههای گذشته از تحقق اهداف نظامی، تغییر موازنه قدرت و تقویت بازدارندگی سخن گفتهاند، دادههای منتشرشده از سوی مراکز پژوهشی، دانشگاهی و رسانههای عبری، تصویری کاملاً متفاوت از واقعیت داخلی رژیم ترسیم میکند.بررسی این دادهها نشان میدهد شکاف میان روایت رسمی صهیونی و برداشت افکار عمومی اسرائیل به سطحی کمسابقه رسیده است. کاهش اعتماد به رهبری سیاسی، تردید گسترده نسبت به نتایج جنگ، افزایش احساس ناامنی و تشدید بحرانهای روانی و اجتماعی، همگی بیانگر آن است که آثار این نبرد فراتر از خسارتهای میدانی بوده و اکنون به یکی از مهمترین چالشهای راهبردی رژیم صهیونیستی تبدیل شده است.
اکثریت اسرائیلیها جنگ را شکست راهبردی میدانندیکی از مهمترین شاخصهای ارزیابی نتایج هر جنگ، برداشت افکار عمومی از میزان تحقق اهداف اعلامشده است. در همین چارچوب، نتایج نظرسنجی مشترک دانشگاه عبری و مؤسسه «آگام لبز» که بین ۱۷ تا ۲۰ ژوئن ۲۰۲۶ و با مشارکت ۳۶۴۴ اسرائیلی بالای ۱۷ سال انجام شده، تصویری متفاوت از روایت رسمی دولت ارائه میکند.بر اساس این نظرسنجی:- ۹۲.۱ درصد شرکتکنندگان معتقدند ایران در جنگ اخیر پیروز شده یا دستکم دستاوردهای بیشتری نسبت به اسرائیل کسب کرده است.- ۸۲.۹ درصد بر این باورند که این جنگ امنیت بلندمدت اسرائیل را تضعیف کرده است.- ۸۶ درصد نیز ارزیابی منفی از نتایج جنگ و توافق پس از آن میان آمریکا و ایران دارند.این ارقام نشان میدهد برخلاف تلاش نتانیاهو برای القای تصویر «پیروزی»، بخش عمده جامعه اسرائیل نتیجه جنگ را به سود محور مقاومت و ایران ارزیابی میکند؛ مسئلهای که از منظر روانی و راهبردی، ضربهای جدی به روایت رسمی تلآویو محسوب میشود.
بحران اعتماد؛ فروریختن روایت نتانیاهوشکاف میان جامعه اسرائیل و رهبری سیاسی این رژیم، شاید مهمترین پیامد داخلی جنگ اخیر باشد.همان نظرسنجی نشان میدهد:- ۷۲.۵ درصد اسرائیلیها اظهارات نتانیاهو درباره نابودی «تهدید وجودی» و تحقق دستاوردهای بزرگ را باور ندارند.- ۸۷.۸ درصد معتقدند ارتش اسرائیل یا به اهداف نظامی خود دست نیافته یا تنها بخش کوچکی از آنها را محقق کرده است.کاهش محسوس محبوبیت نتانیاهو نیز در همین چارچوب قابل تحلیل است. هنگامی که اکثریت جامعه، روایت رسمی حکومت از جنگ را نمیپذیرد، مشروعیت سیاسی تصمیمگیرندگان نیز بهتدریج فرسایش مییابد؛ مسئلهای که میتواند بر توان حکومت برای مدیریت بحرانهای آینده نیز تأثیرگذار باشد.
تضعیف بازدارندگی؛ نگرانی از تغییر موازنه منطقهبازتاب این نگرانی تنها به افکار عمومی محدود نمانده و در رسانههای عبری نیز بهوضوح دیده میشود.روزنامه یدیعوت آحرونوت هشدار داده، تثبیت آتشبس در لبنان ممکن است به الگویی تبدیل شود که بعدها فشارهای مشابهی را برای توقف عملیات نظامی اسرائیل در غزه و سپس کرانه باختری به همراه داشته باشد.در این تحلیل، هرگونه محدود شدن آزادی عمل نظامی ارتش اسرائیل، بهمعنای تقویت جایگاه بازدارندگی ایران و محور مقاومت تلقی شده است؛ زیرا به اعتقاد تحلیل تهران طی سالهای گذشته کوشیده است قواعد جدیدی بر معادلات امنیتی منطقه تحمیل کند.در همین چارچوب، ۴۸.۲ درصد پاسخدهندگان از ازسرگیری عملیات گسترده علیه حزبالله حمایت کردهاند؛ حتی اگر چنین اقدامی به تنش سیاسی با دولت آمریکا منجر شود. این آمار نشان میدهد بخشی از جامعه اسرائیل تلاش دارد شکست بازدارندگی را با توسل دوباره به گزینه نظامی جبران کند؛ رویکردی که خود نشانهای از نگرانی نسبت به تغییر موازنه قدرت در منطقه است.
بحران خاموش؛ جنگی که جامعه اسرائیل را فرسوده کرددر کنار پیامدهای سیاسی و امنیتی، آثار انسانی جنگ نیز ابعاد نگرانکنندهای یافته است.براساس گزارش روزنامه هاآرتص، شمار نظامیانی که تحت پوشش برنامههای توانبخشی روانی وزارت امنیت اسرائیل قرار دارند، از حدود ۱۱ هزار نفر پیش از جنگ به ۳۱ هزار نفر افزایش یافته است.برآوردهای رسمی نیز نشان میدهد این رقم ممکن است تا سال ۲۰۲۸ به ۱۰۰ هزار نظامی برسد؛ بهگونهای که نزدیک به نیمی از این پروندهها به آسیبها و اختلالات روانی مربوط خواهد بود.این آمار بیانگر آن است که جنگ، تنها تلفات انسانی برجای نگذاشته، بلکه ظرفیت رزمی ارتش را نیز در بلندمدت تحت تأثیر قرار داده است؛ موضوعی که در ارزیابی توان عملیاتی هر ارتش، اهمیتی کمتر از خسارتهای سختافزاری ندارد.
جامعهای زیر فشار؛ پیامدهای روانی و اجتماعی جنگپیامدهای جنگ، تنها به نیروهای نظامی محدود نشده است. مطالعات انجامشده در سرزمینهای اشغالی نشان میدهد ۱۹.۷ درصد ساکنان اسرائیل دچار علائم اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) هستند؛ درحالیکه میانگین جهانی این شاخص تنها ۳.۹ درصد است.همزمان گزارشها از افزایش مراجعه برای درمانهای روانشناختی، خشونتهای خانوادگی، اختلالات خواب، اعتیاد، و حتی تصادفات رانندگی حکایت دارد.انجمن «ناتال» که در حوزه حمایت روانی فعالیت میکند، برآورد کرده است که هزینه مستقیم و غیرمستقیم این بحران به حدود ۱۰۰ میلیارد شِکِل رسیده است؛ رقمی که نشان میدهد جنگ، علاوه بر هزینههای نظامی، بار اقتصادی سنگینی نیز بر جامعه اسرائیل تحمیل کرده است.
پیام راهبردی آمارها؛ فرسایش قدرت از درونوقتی این شاخصها در کنار یکدیگر قرار میگیرند، تصویری روشن از وضعیت داخلی رژیم صهیونیستی بهدست میآید.از یکسو، اکثریت جامعه معتقد است ایران در جنگ دست برتر را داشته و امنیت اسرائیل تضعیف شده؛ از سوی دیگر، اعتماد به رهبری سیاسی بهشدت کاهش یافته و بحران روانی دهها هزار نظامی و میلیونها شهروند را درگیر کرده است.این مجموعه تحولات نشان میدهد چالش اصلی رژیم صهیونیستی دیگر صرفاً جبران خسارتهای نظامی نیست، بلکه بازسازی اعتماد داخلی و ترمیم سرمایه اجتماعی به مسئلهای راهبردی تبدیل شده که تحقق آن، بهمراتب دشوارتر از بازسازی تجهیزات و توان رزمی خواهد بود.
جمعبندیدادههای منتشرشده از سوی دانشگاهها، رسانهها و نهادهای پژوهشی اسرائیل نشان میدهد روایت تلآویو درباره نتایج جنگ، با برداشت افکار عمومی فاصلهای چشمگیر دارد. اکثریت اسرائیلیها نهتنها تحقق اهداف اعلامشده را باور ندارند، بلکه این جنگ را عامل تضعیف امنیت، کاهش بازدارندگی و افزایش آسیبپذیری داخلی میدانند.همزمان، گسترش بحرانهای روانی، افت اعتماد عمومی و افزایش فشارهای اجتماعی، بیانگر آن است که آثار جنگ از میدان نبرد فراتر رفته و به درون ساختار اجتماعی و سیاسی رژیم صهیونیستی نفوذ کرده است. از این منظر، آنچه امروز در سرزمینهایاشغالی جریان دارد، صرفاً بحث بر سر ارزیابی یک جنگ نیست؛ بلکه نشانهای از فرسایش تدریجی سرمایه اجتماعی و تزلزل اعتماد به ساختار تصمیمگیری این رژیم است؛ روندی که بر توان بازدارندگی و قدرت راهبردی اسرائیل در مواجهه با تحولات آینده منطقه تأثیری تعیینکننده بر جای میگذارد.با دنبال کردن صفحه تحلیل بینالملل، از بهروزترین تحلیلها در حوزه سیاست خارجی و روابط بینالملل، با خبر شوید.#اسرائیل#جنگ #نتانیاهو#بیاعتمادی
13:36 - 8 تیر 1405