فکر میکردم با رزومه و عمکلرد باید سرمربی تیم ملی انتخاب شود نه رایزنی و تخریب سرمربی فعلی ؟
وقتی نقدهای نکونام با گذشته خودش همخوانی ندارد
کاپیتان پیشین تیم ملی انتقادهایی را نسبت به عملکرد تیم ملی در جام جهانی مطرح میکند که نگاهی به کارنامه خودش، تناقض این گفتهها را ثابت میکند.
به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری فارس، جواد نکونام این روزها پس از پایان ناموفق دوران حضورش روی نیمکت استقلال، با حضور در یک برنامه اینترنتی به یکی از منتقدان اصلی کادر فنی تیم ملی تبدیل شده است. او در صحبتهای اخیرش از «ذهنیت برنده»، «لزوم صعود از مرحله گروهی»، «نسلسازی» و «نبردن بازیکنان جوان» سخن گفته است؛ اما مرور کارنامه خودش نشان میدهد بخش قابل توجهی از این انتقادها با عملکرد گذشته او همخوانی ندارد.
ذهنیت برنده؛ از حرف تا عمل
"به نظر من در همین گروه حتی میتوانستیم مصر را راحت شکست بدهیم. اگر این باور را داشتیم و با این ذهنیت وارد زمین میشدیم که باید مصر را ببریم، قطعاً توانایی انجامش را داشتیم."نکونام امروز از اهمیت داشتن ذهنیت پیروزی صحبت میکند، اما بسیاری هنوز اتفاقات پیش از دیدار حساس فولاد مقابل الهلال در مرحله یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان آسیا را به خاطر دارند؛ جایی که او پیش از مسابقه اردوی تیمش را ترک کرد و به ایران بازگشت یا به نوعی فرار کرد. توجیه او این بود که مشکلات فولاد به اندازهای است که تیمش برابر الهلال شکست سنگینی خواهد خورد.اگر قرار است معیار، داشتن ذهنیت برنده باشد، چنین تصمیمی بیش از هر چیز نشانه پذیرش شکست پیش از آغاز مسابقه بود؛ دقیقاً برخلاف همان ذهنیتی که امروز از تیم ملی مطالبه میکند.نمونه دیگر به هفته بیست و هفتم لیگ بیست و سوم و دیدار استقلال مقابل نساجی بازمیگردد. استقلال برای حفظ صدرنشینی به پیروزی نیاز مبرمی داشت، اما پس از آنکه خبر شکست سه بر صفر پرسپولیس مقابل استقلال خوزستان در پایان نیمه اول در ورزشگاه آزادی به او و دستیارانش رسید، استقلال در نیمه دوم عملاً از حالت تهاجمی خارج شد و حتی یک حمله جدی هم روی دروازه نساجی طراحی نکرد. اگر امروز انتقاد این است که تیم ملی باید برای بردن مصر حمله میکرد، این سؤال مطرح میشود که چرا همان رویکرد در آن مسابقه از سوی تیم تحت هدایت نکونام دیده نشد؟
فراموشی جام جهانی ۲۰۱۴
نکونام در صحبتهای اخیرش میگوید ایران باید با ذهنیت شکست دادن مصر وارد زمین میشد. اما او کاپیتان همان تیم ملی بود که در جام جهانی ۲۰۱۴، پس از نمایشی امیدوارکنندهدو شکست یک بر صفر مقابل آرژانتین، در آخرین بازی مرحله گروهی مقابل بوسنی قرار گرفت؛ تیمی که پیش از آن حذفش قطعی شده بود.آن تیم نهتنها نتوانست از نظر ذهنی خود را برای پیروزی آماده کند، بلکه یکی از ضعیفترین نمایشهای خود را ارائه داد و با نتیجه ۳ بر یک شکست خورد. این در حالی بود که بوسنی دیگر انگیزه صعود نداشت، اما مصر تیمی بود که برای صدرنشینی و صعود به مرحله بعد میجنگید. بنابراین اگر قرار است از «ذهنیت برنده» صحبت شود، این مطالبه پیش از هر چیز باید شامل همان نسل به کاپیتانی نکونام نیز باشد.
صعود از گروه دستاورد نیست؟
" حتی اگر فرض کنیم با نتایج سایر مسابقات، مثلاً بازی اتریش و الجزایر، به شکلی از گروه صعود میکردیم، باز هم آن را دستاورد بزرگی برای فوتبال ایران نمیدانم. دستاورد واقعی زمانی است که در جام ملتهای آسیا بتوانیم بعد از سالها به فینال برسیم و قهرمان شویم. این یک موفقیت بزرگ است و به همین دلیل، اولویت اصلی فوتبال ما باید موفقیت در جام ملتهای آسیا باشد"نکونام امروز میگوید حتی صعود از مرحله گروهی هم دستاورد بزرگی محسوب نمیشود و معیار موفقیت باید حضور در فینال یا قهرمانی جام ملتهای آسیا باشد.این در حالی است که در دوران بازی او، بارها تلاش شد شکست یک بر صفر مقابل آرژانتین در جام جهانی ۲۰۱۴ یا بازگشت به جریان بازی مقابل عراق در یکچهارم نهایی جام ملتهای ۲۰۱۵ ــ هرچند در نهایت با شکست در ضربات پنالتی همراه شد ــ بهعنوان دستاوردهای بزرگ فوتبال ایران معرفی شود.اگر آن نتایج و نمایشها شایسته تقدیر بودند، چگونه امروز صعود از مرحله گروهی جام جهانی، دیگر دستاورد محسوب نمیشود؟ این تغییر معیار، بیش از آنکه مبتنی بر یک نگاه ثابت فنی باشد، شائبه قضاوتهای دوگانه را ایجاد میکند.
نسلسازی؛ شعاری که با کارنامه جواد همخوان نیست
" همچنان اعتقاد دارم که باید چند بازیکن جوان را با خودمان به این جام میبردیم؛ حتی اگر قرار نبود بازی کنند. بالاخره اینکه چه کسی بازی کند، روی نیمکت بنشیند یا حتی روی سکو باشد، کاملاً به سلیقه و تصمیم سرمربی برمیگردد.اما همین که یک بازیکن جوان در جام جهانی حضور داشته باشد، از نزدیک فضای مسابقات را ببیند، روی سکو بنشیند، تمرینات، بازیها، جو ورزشگاه، حضور خبرنگاران و تماشاگران را از نزدیک لمس کند، خودش یک تجربه بسیار ارزشمند است. چنین بازیکنی وقتی بعدها در جام ملتهای آسیا یا تورنمنتهای بزرگ دیگر به میدان برود، با آن فضا غریبه نیست و راحتتر میتواند بازی کند" یکی دیگر از محورهای انتقاد نکونام، نبردن بازیکنان جوان به جام جهانی است. او معتقد است حتی اگر این نفرات بازی هم نمیکردند، حضور در فضای جام جهانی میتوانست تجربه ارزشمندی برای آیندهشان باشد.اصل این استدلال قابل دفاع است، اما سؤال اینجاست که آیا خود نکونام در دوران مربیگریاش چنین رویکردی داشت؟آخرین مسابقهای که او روی نیمکت استقلال نشست، دیدار مقابل السد در لیگ نخبگان آسیا بود؛ مسابقهای که میانگین سنی ترکیب استقلال دقیقاً ۲۹.۸ سال بود؛ همان میانگین سنی تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۲۶. بنابراین اگر ملاک، جوانگرایی و آیندهنگری است، این انتقاد ابتدا متوجه کارنامه خود او نیز خواهد بود. فردی که سالها کاپیتان تیم ملی بوده و خودش میداند بازیکن جوان ابتدا باید در باشگاه برای حضور در تیم ملی آبدیده شود.
از سوی دیگر، برخلاف ادعای مطرحشده، تیم ملی نیز کاملاً از بازیکنان جوان غافل نبود. نفراتی مانند امیرمحمد رزاقینیا و دانیال ایری در فهرست نهایی تیم ملی قرار گرفتند و محمد خلیفه و امیرحسین محمودی نیز همراه تیم بودند تا تجربه حضور در جام را به دست آورند؛ دقیقاً همان تجربهای که نکونام از آن بهعنوان یک سرمایه برای آینده یاد میکند.
نقد فنی یا آغاز یک رقابت؟
انتقاد از عملکرد تیم ملی حق هر کارشناس و مربی است و هیچ تیمی نباید از نقد مصون باشد. اما زمانی که این نقدها با معیارهایی مطرح میشود که در گذشته خود گوینده رعایت نشدهاند، طبیعی است که با واکنش و پرسشهای جدی مواجه شوند.از سوی دیگر، این شائبه مطرح است که برخی افراد نزدیک به جواد نکونام در هفتههای اخیر برای حضور او روی نیمکت تیم ملی در آینده تلاش و از تغییر کادر فنی استقبال کردهاند. در چنین فضایی، این برداشت نیز مطرح میشود که انتقادهای اخیر صرفاً یک تحلیل فنی نیست و میتواند در راستای افزایش شانس او برای نزدیک شدن به نیمکت تیم ملی نیز تفسیر شود؛ هرچند درباره چنین انگیزهای نمیتوان با قطعیت اظهار نظر کرد.#جواد_نکونام #تیم_ملی#امیر_قلعهنویی
01:30 - 8 تیر 1405
25 Replies
Replying toحتما قول مربی گری تیم ملی را به این اقا دادندتمام این فوتبالی ها که در دوران جنگ پنهان بودند یا در کشورهای عربی بودندسرو کله شان پیدا شده تا با پشتیبانی رسانه ای و سیاسی بتوانند از این اوضاع ماهی گیری کنند.رابطه نکونام و قلعه نوعی که معلوم است. به نظر بنده تیم ملی عالی نبود ولی خوب و ابرومندانه بود
Replying toمگر وقتی یه کارشناس یه حرف کارشناسی میزنه باید خودش بهش عمل کرده باشهکارشناس از روی دو دو تای علمی که خودش قبول داره حرف میزنهشایدم اشتباه کنه ولی دلیل نمیشه خودش عمل کرده باشهالان همه مفسرین فوتبال خودشون مربی درجه یک بودن؟
Replying toجالبه پیروز قربانی هم چند روزه پیش گفت من اگه با فجر سپاسی جلوی نیوزلند بازی میکردم میبردم، یکی نیست بگه اخه مرد مومن تو خودت تو جام حذفی از تیم لیگ یکی مس شهر بابک خوردی و حذف شدی کمتر شعر بگو
Replying toحرفهای نکونام درسته ولو خودش عمل نکرده باشهمحمدجواد حسین نژادمحمد امین حزباویمحمد زارعرو نبردیم جام جهانی و دنیس اکرت رو به عنوان توریست بردیم و این جوون ها میتونستن بدرخشن و لژیونر بشن
Replying toجالبه اکثر رسانه های مهم که به جام جهانی می پردازند.از بی عدالتی که در حق ایران شد حرف می زنند اینجادنبال تسویه حسابهای شخصی هستندیک نفرنام سه جوان فوتبال ایران را اورده که چرا اینها را انتخاب نکردند.چون خیلی ضعیف هستندبهترینشان اریا یوسفی است که یک نیمه بازی اول را با ان از دست دادیم.
Replying toاولآ هر کسی اگر حق داره از تیم ملی انتقاد کنه این. مرد ..شرف وطن فروش حق ندارهکه من به عنوان یک خوزستانی هنوز ترک اردوی فولاد خوزستان در عربستان را فراموش نمیکنم به هر بهانه ای دوما اگر کسی به فکر سپردن تیم ملی به چنین افرادی است جز نام خیانت کار لیاقت نامداری ندارند
Replying toو اما در مورد آقای قلعه نویی فراموش نکنید کشور در چه وضعیتی بود بعد از آن این رفتاری که کشور میزبان و سیاست گذاران فیفا با تمام توان برا تخریب تیم ایران به جرم مقاومت در برابر آمریکا و صهیونیست ها دست به یکی کرده بودند که درود به شرف بازیکنان قهرمان و کادر فنی تیم ملی که خم به ابرو نیاوردند
Replying toقلعه نویی با امکانات موجود مدا قهرمانی را نصیب ایران کردبدون بازی تدارکاتی به علت کارشکنیهای مختلف سه بار ورود به آمریکا برای بازی و هر بار باسخت گیرانه روش و فشارهای روحی بیشتر روی بعضی از بازیکنان و کادر فنی عدم اجازه استراحت پس از بازی به اعضای تیم
Replying toتظاهرات و توهین به تیم ملی در بیرون استادیوم توسط صهیونیست های فارسی زبان در تمام مدت بازی فحش های ناموسی به بازیکنان حین بازی حق خوری داوری نسبت به تیم ایران که همین الان صدای منتقدین فوتبال در آمده بازی مهندسی شده اطریش الجزایر واقعا اگر کسی در مردانگی تک تک بازیکنان شکی دارد
Replying toجواد نکونام بازیکن بزرگ در تیم ملی بود اما مربی بزرگی نیست حاشیه ، مقایسه ذاتی تیم خودش با بازبکنان فوتبال تیم های دیگران ، اصلا هماهنگ با مدیران و کمتیه های فنی نیست ، ...
Replying toبا تمام این نامردی هایی که در حق تیم ملی ایران شد این تیم به مربیگری امیر قلعهنویی مردانه از شرف ایران دفاع کردند و در جواب این شخص و سایرین مغرضان اگر تیم تیم قابلی نبود هر سه بازی بهترین بازیکن زمين از آن انتخاب نمیشد زحمات مربی در درجه اول و بازیکنان باشرف قابل تقدیر است
Replying toباید از این تیم به عنوان مدافعان واقعی وطن در شرایط نابرابر تقدیر و استقبال شایسته کرد به امید پیروزی
Replying toتنها کسی که نقد منصفانه داشت محمد ربیعی بود ، چون خودش این شرایط خاص رو با تراکتور تجربه کرده بود! شرایط کشور جنگ و عدم برگزاری لیگ، اردوی طولانی مدت، نداشتن بازی تدارکاتی و بحث ویزا و ریکاوری بعد از بازی و عوض شدن کمپ تیم ملی، باعث عدم صعود مون شد ، جزییات خیلی مهمه، در آخر هم بدشانسی مطلق.
Replying toعادل با دعوت از مهمانان بی انصاف .هیچ کدام از شرایط بدی که میزبان ایجاد کرده نگفت .که یکی از آنها هرتیمی را ازنظر روحی روانی نابود میکند.بعداز گفتن مشکلاتی که همه میدانند وندادن راه حل توسط مهمانها وخودش .فحش به میثاقی هم مثل همیشه در هفته اول برنامه هاش درهمه تورنمنت ها باید باشه
@Sandbad5hReplying toخوبه که این سلبریتی هم خود واقعی اش را نشان داد. ایشان همان بهتر که با سلبریتی فردوسی پور دور هم بنشینند و نظریات سیاسی بدهند. البته که صلاحیت بیش از توپ و کفش و دروازه فوتبال ندارند چه برسد به مسائل دیگر!
Replying toنکونام کلا از اون دسته افرادی هست که همیشه غر میزنه و از همه چی شکایت داره و به غیر از باند خودش هیچ کسی رو هم قبول نداره.وقتی کاپیتان تیم ملی هم بود همین بود و هرکسی باهاش خوب نبود در طول بازی حتی یک پاس هم از بقیه دریافت نمیکرد.کلا هر جا بره جز ایجاد نفاق و تفرقه چیزی عاید اون تیم نمیشه .
Replying toنکونام با همه کارشکنی های شهریاری در استقلال تا مرز قهرمانی پیش رفت، برای فولاد دو جام آورد و در آسیا تنها پیروزی فولاد در مراحل حذفی را رقم زد، نکونام واقعا ارزشمنده و شاید جایگزین خوبی برای قلعه نویی باشه ... هر چند قلعه نوعی تحت فشار حاشیه ای میزبان باز هم خیلی خوب نتیجه گرفت
Replying toاین آقا سال ۸۸ با علی کریمی با مچ بند سبز اومد تو زمینبازی.سال ۹۸ تا متوجه شد هواپیمای اوکراینی موشک خودمون بهش خورده بعد از ۳ روز عزادار شد و پست گذاشت.نقدش به تیمملی هممشخصه به چه منظوری هست.