خداوندا روح امام شهیدمان را با امام حسین(ع) محشور فرما
دو شبِ عاشورای کاملا متفاوت!سال گذشته عصر تاسوعا به سمت بیت رهبری برای شرکت در مراسم شب عاشورا در حسینیه امام خمینی حرکت کردم. چند بار وسوسه شدم که حسینیه بدون حضور آقا صفا ندارد برای چه میروی؟! شبهای قبل هم حضرت آقا به دلایل امنیتی غایب بزرگ مراسم بودند، ولی حس غریبی میگفت امشب، شبِ متفاوتی است!پس از نماز مغرب و عشاء، آرام آرام مراسم شروع شد هنوز به اوج خود نرسیده بود که ناگاه در کمال ناباوری پرده کنار رفت و ماه ظاهر شد. صحن و در و دیوار حسینیه با واکنشی بی بدیل مواجه شد. جمعیت یکپارچه شور و شعار، و نیز هیجان و فریاد شد. صحنهی بیسابقه و با شکوهی پدید آمد. علیرغم اینکه شب حزن و اندوه و سوگواری سالار شهیدان بود، شوقِ زیارتِ دلبرِ محبوب، دلدادگان را از خود بیخود کرده بود، لبخندِ سُرور و شادی بر لبها و اشکِ شوق بر دیدهها نمایان بود. انگار همه فراموش کرده بودند شبِ ماتم و عزا است، از شدتِ خوشحالی و نشاطِ دیدارِ امام عزیز به وجد آمده و سر از پا نمیشناختند. با تمام وجود فریاد میزدند: "خونی که در رگ ماست، هدیه به رهبر ماست"، "ما اهل کوفه نیستیم، علی تنها بماند"، "ابالفضل علمدار خامنه ای نگهدار"، "حیدر حیدر"....زمانی که ذاکر اهل بیت اقای محمود کریمی به صورت غیر منتظره در شب عاشورا، نغمهی «ای ایران» را زمزمه کرد، به ویژه وقتی گفت با خواست رهبر معظم، این سروده را انتخاب کرده است، شوق و شعفِ بیشتری سراپای وجود حضار را در بر گرفت.آن جلسه بیادماندنی و تاریخی که حلاوتش مصداق "یُدرَک و لایوصَف" بود، تمام شد اما فرح و شادیاش برای همیشه در کامِ همگان به خصوص حاضرانِ در جلسه باقی ماند.
و اما دیشب ماجرا ۱۸۰ درجه متفاوت بود، روی دیگر سکهی غمبار روزگار رخ نشان داد. صندلی خالی قائد اعظم و امام امت و نوحهی جانسوز "آه ما ماندیم و آقا پرکشید" محمود کریمی کام عزاداران را به شدت تلخ و تحمل فقدان مقتدا را سخت و جانگداز کرد. آه و نالهها و هق هق گریهها از عمق جانها بلند و سیل اشکها بر گونهها جاری بود.احساس عمومی این بود که عزیزتر از عزیزان خود، بلکه عزیزتر از جان خود را از دست دادهاند. بدون شک این زخم بزرگ جز با عنایتِ خاصِ خداوند کریم نسبت به ملت ایران، امت اسلامی، جبهه مقاومت و آزادگان جهان، التیام نمییابد و امید است خالق رحمان و رحیم هر چه زودتر به همهی سوختهدلان در این مصیبت عظمی، صبر جمیل و اجر جزیل ورحمت نماید.ربنا افرغ علینا صبرا و ثبّت اقدامنا و انصرنا علی القوم الکافرین؛ آمین یا رب العالمینبهرحال آن شادیِ وصف ناشدنی در سال گذشته و این غم و ماتمِ دردناک و سنگینِ امسال، در عزمِ جزمِ ما در ادامهی راه رهبر شهید، تبعیت از امام خامنه ای جوان و خونخواهی شهادت آقا و سرورمان، تردیدی ایجاد نخواهد کرد. به یاری خدای حکیم، غم و غصهی ما به آتشِ خشمی مقدس تبدیل خواهد شد که شرارههای فروزانِ آن ریشهی ظلم و ظالمان را خواهد سوزاند.به فضل و نصرتِ الهی، مردم مبعوث شدهی ایرانِ سرافراز، نستوه و مقاوم تا آخر در صحنه خواهند بود تا کار را تمام کنند و ارادهی استوار، شجاعت و سلحشوری رزمندگان غیور و قهرمانِ سپاهِ فداکار و ارتشِ دلاور، ستمگران را به سزای جنایاتشان خواهد رساند.
شعارِ نصبالعینِ ما برای همیشه « اِنّا مِنَ المُجرِمینَ مُنتَقِمون» خواهد بود و در تحقق وعدههای الهی ذرّهای تردید به خود راه نخواهیم داد، زیرا سنّت لا یتغیر خدای قادر متعال را باور داریم که فرمود: « فَلا تَحسَبَنَّ اللهَ مُخلِفَ وَعدِهِ رُسُلَهُ اِنّ اللهَ عزیزٌ ذو انْتِقامٍ»سید محمد حسینی، عاشورای ۱۴۴۸ قمری@s_hosseini_info
۲۰ MB
۸ MB
13:19 - 4 تیر 1405