باوفایان، تا پای جان با امامشان میمانند!
«کُلُّ یَومٍ عاشورا و کُلُّ أرضٍ کَربَلا» یعنی لشکر کفر برای محو تفکر حسین، هنوز در میدان است. و همین است که امامی با فریادِ «مِثلی لا یُبایِعُ مِثلَه»، پا به قتلگاه میگذارند و مردمی در این راه، میشوند «باوفا».
خبرگزاری فارس؛ چهارمحالوبختیاری| پا به خیابان که میگذارم و طول و عرضش را که قدم بر میدارم، به این کلمه فکر میکنم!به چشمهای آدمها که خیره میشوم و کارهایشان را از مقابل چشمهایم میگذرانم، به این کلمه فکر میکنم!پای حرفهای آدمها که مینشینم و داستان روزها و شبهای جنگ و مقاومتشان را از زبانشان که میشنوم، باز هم این کلمه به فکرم میرسد!
ای باوفا ابوالفضل!
از روزی که بیانیهٔ آقا را مطالعه کردم، این کلمه میشود جزئی از زندگیام و انگار قرار نیست مرا بیخیال شود.برای همین وقتی خودم را به مراسم تاسوعا میرسانم، دوباره این کلمه را زیر لب زمزمه میکنم: «باوفا.» خودم را بین انبوه جمعیت جا میدهم که صدای «ای باوفا ابوالفضلِ» روضهخوان به گوشم میرسد. داستان وفاداری آقا ابوالفضل را از خاطرم میگذرانم.
۴ MB
مِثلی لا یُبایِعُ مِثلَه
با خودم میگویم چقدر این روزها هر چه میبینیم و هر کجا قدم میگذاریم، «کُلُّ یَومٍ عاشورا و کُلُّ أرضٍ کَربَلا» را بیشتر از همیشه میبینیم.روزهایی که لشکر کفر برای محو تفکر حسین، هنوز در میدان است.روزهایی که امامی وقتی لشکر شمر را برای محو تفکر حسین میبینند، فریاد میزنند: «مِثلی لا یُبایِعُ مِثلَه»، و آنگاه با خانواده پا به قتلگاه میگذارند و میشوند آینهٔ تمام نمای کربلا.روزهایی که ملتی مبعوث شده، میدان را رها نمیکنند تا حرملهها و شمرها، سر از تفکر و اندیشهٔ حسین نبُرند! تا نگذارند جماعتی برای گندم ری، خون امام خویش را بریزند! «در صحبت دشمنان تبسّم نکنداو خطّ امام خویش را گم نکندحاشا ز اماننامه که عبّاس علیبا مثل یزید هم تفاهم نکند.» (شاعر: حسن خسروی وقار)
۴ MB
باوفا
و همین است که این ملت مبعوث، میشوند باوفا! و نایب امامشان در آغاز بیانیهاش، از آنها با عنوان «باوفا» یاد میکنند.باوفایانی که تا پای جان، با امامِ عاشورا و نایب امام زمانشان میمانند.
13:10 - 3 تیر 1405