سنگرِ فرهنگی ایران سینما است
نقدی بر فیلم «مرجان» مرجان به کارگردانی سید میلاد بنی طباء فیلمِ بسیار بد و خطرناکی است. سینمایی که سنت را به مذهب و واپسگراییِ فرهنگی گره بزند، از جامعهای نشأت گرفته که نه مذهب را درست شناخته و نه سنت را. فرید سجادی حسینی چهرهای پوکرفیس و فیک به خود گرفته که حتّی سیگار کشیدناش هم مسخره است و کاه دود میکند. او که در رقابتِ شدید با محمود عزیزی در قامتِ یک پدرِ درونگرای نگران قرار دارد، به عنوان یک بازیگر در این فیلم به غیر از سیلی زدن به دیگر کاراکترها حرفی برای گُفتن ندارد. هامون سیدی دقیقاً هایکُپی نوید محمدزاده در «ابد و یک روز» روستایی است این بازیگر هیچچیزی به عنوانِ یک چِت مُخِ مصرف کنندهی مواد به چُنین کاراکترهایی اضافه نکرده و بجای ایجادِ مِتُدِ جدیدی از چُنین الگوریتمهایی در بازیگری صرفاً تقلید کرده. مرتضی امینیتبار بهترین بازیگرِ این فیلم و علیرضا جلالیتبار مانکنی برای پُشتِ ویترینِ دکّان است. نسیمِ ادبی هم دستِ کمی از پریناز ایزدیار «ابد و یک روز» ندارد. بطور کلّی فیلم از روی دستِ روستایی ساخته شده با این تفاوت که در فیلمِ سعید موادِّ مُخدّر عامل فروپاشی خانواده بود و در «مرجان» غیرتِ جاهلانهای که از روی حماقت به آبرو متصّل میشود این پدیده را بوجود آورده. این واقعاً سوراخِ فیلمنامه است که در اُپِنینگ نمایش دهیم دختر و پسری حلقه خریداری میکنند، در حالی که پسر هنوز به خواستگاریِ دختر نرفته.✍️ #علی_رفیعی_وردنجانی#نقد_فیلم #مرجان #فرید_سجادی_حسینی #نسیم_ادبی #صحرا_اسداللهی #هامون_سیدی #علیرضا_جلالی_تبار #مرتضی_امینی_تبار #سینمای_ایران #فرهنگ #هنر #فارس_فارس_تعاملی #خبرگزاری_فارس #دین #غیرت #دختر #عشق🎩 @alirafieivardanjani
۲۹ MB
واپسگراییِ فرهنگی
«مرجان» انگیزهی سینمایی ندارد بلکه میتواند به عنوانِ ستون در صفحهی حوادثِ روزنامهای مسئلهاش را مطرح کند. صحرا اسداللهی در این فیلم اصلاً انتخابِ خوبی نبود چرا که ما از یک بازیگر دو فکتِ مهم را طلب میکنیم. اول از او میخواهیم آنچه را که متن در مدیومِ شخصیتپردازی ارائه کرده به دُرُستی ایفا کند و دوم باید ارتباطِ بصریاش با دوربین را بسنجیم. مسئلهی دوم به باور من در این فکت خلاصه میگردد که بازیگر به عنوانِ یک مقلدِ دیگری جلوی دوربین اینگونه است یا اگر دوربین هم نباشد چُنین عمل میکند؟ بنظرِ من بازیگری اسداللهی در نمایشِ دیگری بودن خُلاصه گردیده و اصلاً خودِ دیگری نیست. بازیگر نباید فقط بخوبی ادای دیگری را در آورد باید نمونهای از خودِ دیگری باشد. با این فَرمان بسیاری از بازیهای سینمای ایران زیرِ سؤال خواهد رفت. این سناریوی آشفته تا حدّی بهم ریخته است که معلوم نمیشود پسری که «مرجان» دوست دارد ارتباطاش با افرادِ خانهای که در آن زندگی میکند چیست؟ از چه بابتی ورزش میکند؟ مربی است یا صرفاً تمرین کننده است؟ فیلمنامه نه عقبهای از کاراکترها به عنوانِ سرنخ به منِ مخاطب میدهد و نه آیندهای از آنها ساخته این هم که مثلاً بگوییم برادری خواهرش را در یک مزون کُشته یک واپسگراییِ فرهنگی است نه نمایشِ یک غیرتِ کورکورانه. از سویی دیگر این را باید در نظر گرفت تکلیفِ پسر عمهاش و آن قُماری که برای او از پدر کتک خورده بود چه شد؟ گویی فیلم فقط برای این ساخته شده که نشان دهد پدری به اجبارِ کمربند و سیلی، دخترش را از خانه فراری داده؟ خب این را گفتی حالا بعدش را میخواهی چکار کنی؟✍️ #علی_رفیعی_وردنجانی🎩 @alirafieivardanjani
سنگرِ فرهنگ
اسلام و مذهب هیچ ربطی به واپسگرایی در خوانشِ آبرو و غیرت ندارند. اینگونه جهالتها که به مرد مجوز میدهد حتّی پای میزِ قُمار بنشیند و مشروباتِ الکلی بخورد و خانم را از کشیدنِ سیگار محروم میکند در بسیاری از جوامعِ فقیر از نظرِ درک فرهنگی از غربیترین نقطهی اروپا تا شرقیترین نقطهی آسیا، یافت خواهند شد اما مسئله این است که ما نباید و نمیتوانیم آن را به دین و رسومِ الهی ربط دهیم. «مرجان» مستقیماً چُنین ارتباطی را نساخته امّا دقّت کنید جامعهای را که زیست میکند با هدف قراردادنِ دین، عشق ستیز نشان میدهد. جامعهای که در آن کسی میتواند صلاحِ کارِ دیگری را تعیین کند یک جامعهی وابسته دین است. مسئله باید چُنین مطرح شود که: غیرت چگونه باعث مرگِ عشق خواهد شد؛ این درحالی است که مسئله اینگونه مطرح شده: غیرت عاملِ اصلیِ مرگِ عشق است. این در نگاهی که پدرِ «مرجان» به پسری که او را دوست داشته، سکانسهای پایانی، پیدا خواهیم کرد. میلاد کارگردانیِ ضعیفی از خود بروز داده و علیرضا جلالیتبار هم ثابت کرد این بیضایی بود که توانست از او بازیِ خوبی بگیرد و خودش بازیگرِ خوبی نیست. این مهم را بارها تذکر دادهام که، در مستند نادر تکمیل همایون «ایران، یک انقلابِ سینمایی» اهمیت و میزان تأثیرگذاریِ سینما بر روی یک حرکتِ فرهنگی نمایش داده شده و امروز این حرکتِ فرهنگی را با قماری که از پیش باختهایم عوض کردیم. سینمای ایران را با این «تهران کنارت»، «آنتیک» و دیگر مزخرفات از دست دادهایم در حالی که نباید سینما را به عنوانِ سنگرِ فرهنگی یک نظام از دست بدهیم. ✍️ #علی_رفیعی_وردنجانی🎩 @alirafieivardanjani
21:58 - 17 خرداد 1405
