بحرانی که آمارش رسمی نیست اما اثرش ملموس؛ سقط جنین در ایران، ممنوع یا پنهان؟
سقط جنین در ایران آمار رسمی ندارد، اما اثرش روی خانوادهها عمیق و ملموس است؛ تجربه گروههای جهادیِ مردمی نشان میدهد که بیشتر مادرانِ تصمیمگیرنده برای سقط، بهجای حل ریشهٔ مشکل، سراغ حذف صورت مسئله میروند.
ترس از قضاوت دیگران، اختلافات زناشویی حلنشده، فشار خانواده برای کنترل تعداد فرزندان، احساس ناکافی بودن در نقش مادری و نگاه منفی جامعه به بارداریِ ناخواسته، ریشههای واقعی سقط جنیناند که آتش را همین بمبهای فرهنگی و اجتماعی روشن میکنند.یکی از این گروههای جهادی را مریم قاضیسعیدی مدیریت میکند؛ گروهی که بدون هیچ حمایت دولتی، با مشاوره و زوجدرمانی و حتی حمایت اقتصادی تا یک سال در کنار مادران میمانند. تجربه نشان داده که همین گفتوگوی ساده اما عمیق، بسیاری را از سقط منصرف کرده و بنیان خانواده را مستحکمتر از قبل کرده است.این مدل نشان میدهد که بحران سقط، بیش از آنکه یک معضل اخلاقیِ صِرف باشد، یک شکاف حمایتیِ قابل پر کردن است. با همدلیِ مردمی و نه قضاوت، میتوان آمار پنهان را کاهش داد.پیام خانوادهتحلیل و اخبار زنان را متفاوت بخوانید؛#سقط_جنین #خانواده #بارداری #مادر #پدر #زایمان #سقط #ازدواج
11:30 - 15 خرداد 1405
13٫3k بازدید
