عبادت معنی عشق و محبت میدهد وقتی که مولا عابدش باشد ...
عشق، آنگاه معنا میگیرد که دستِ یتیمی را بگیری
در خانهی دلِ امیرالمؤمنین(ع)، عشق فقط در عبادت و شجاعت خلاصه نمیشد؛عشقِ او در نوازشِ سرِ یتیمان بود،در اشکهایی که بیصدا برای بیپناهیِ کودکان میریخت،و در نانی که پیش از خویش، به دستِ محرومان میسپرد.علی(ع) به ما آموخت که مهربانی، زیباترین شکلِ ایمان است؛
و دل، آنگاه به خدا نزدیکتر است که برای یتیمی، پناهی شود.او پدرِ یتیمان بود؛نه فقط با نام،که با مهر،با حضور،با دستهایی که مرهمِ زخمِ نبودنها میشد.ای کاش ما نیز کمی از آن عشقِ علوی را در دل داشته باشیم؛عشقی که بهجای زرقوبرقِ دنیا،به لبخندِ یک کودکِ تنها دل میبندد؛
عشقی که بهجای گفتن،در عمل معنا میشود؛در اکرامِ یتیم،در دلجویی از بیپناه،در ساختنِ نوری کوچک در شبهای تارِ زندگیِ آنان.اکرامِ ایتام، فقط یک کارِ نیک نیست؛ادامهی راهِ علی(ع) است،تکرارِ مهربانیِ اوست،و قدمگذاشتن در مسیرِ عشقِ الهی
22:00 - 14 خرداد 1405
5 واکنش
620 بازدید