نسخه ناکام فشار حداکثری علیه ایران
اظهارات اخیر ترامپ درباره ایران، بار دیگر نشان داد که نگاه حاکم بر سیاست خارجی رژیم آمریکا همچنان بر پایه زبان تهدید، فشار و تحمیل استوار است؛ زبانی که طی دهههای گذشته نهتنها نتوانسته جمهوری اسلامی ایران را وادار به عقبنشینی کند، بلکه در بسیاری از موارد موجب تقویت انسجام داخلی و افزایش بیاعتمادی ملت ایران نسبت به آمریکا شده است.ترامپ در سخنان خود، با ادبیاتی تحقیرآمیز مدعی شده که ایران «فرصت محدودی» دارد و اگر مطابق خواستههای واشنگتن عمل نکند، «چیزی از آن باقی نخواهد ماند». این نوع سخنان بیش از آنکه نشانه قدرت باشد، بازتاب همان سیاست یکجانبهگرایانهای است که جهان در سالهای اخیر بارها آن را نقد کرده است. کشوری که خود هزاران کلاهک هستهای در اختیار دارد و سابقه جنگافروزی در عراق، افغانستان و حمایت بیقید و شرط از جنایات رژیم صهیونیستی را در کارنامه دارد، امروز از موضع قیممآبانه برای ملت ایران تعیین تکلیف میکند.جمهوری اسلامی ایران، فارغ از موافقت یا مخالفت جریانهای سیاسی داخلی، در یک اصل بنیادین همواره ثابتقدم بوده است: حفظ استقلال سیاسی و نپذیرفتن دیکته خارجی. موضوع اصلی برای ایران بر سر حق حاکمیت ملی و حق تعیین سرنوشت بدون دخالت قدرتهای خارجی است. تجربه تاریخی ایرانیان، از کودتای ۲۸ مرداد تا تحریمهای گسترده اقتصادی، نشان داده که هرگاه رژیم آمریکا از موضع تهدید وارد شده، نتیجهای جز تشدید تنش و بیاعتمادی حاصل نشده است.
در این میان، برخی مقامهای آمریکایی تلاش میکنند توان دفاعی ایران را بهعنوان «تهدید» معرفی کنند؛ درحالیکه واقعیت منطقه چیز دیگری است. کشوری که سالها تحت تحریم بوده و بارها با تهدید نظامی مواجه شده، طبیعی است که تقویت توان بازدارندگی را بخشی از امنیت ملی خود بداند. اگر رژیم آمریکا واقعا به دنبال ثبات در منطقه است، باید بهجای سیاست فشار حداکثری و زبان تهدید، اصل احترام متقابل را بپذیرد.واقعیت این است که جمهوری اسلامی ایران طی چهار دهه گذشته نشان داده تحت فشار مستقیم خارجی فرو نمیپاشد. سیاستی که ترامپ دوباره مطرح میکند، همان نسخه شکستخورده «فشار حداکثری» است؛ سیاستی که نه به تغییر رفتار ایران منجر شد و نه توانست جایگاه منطقهای آن را از بین ببرد. بنابراین، تکرار ادبیات تهدیدآمیز شاید برای مصرف رسانهای و انتخاباتی مفید باشد، اما در عرصه واقعی سیاست، تنها به پیچیدهتر شدن بحرانها و دورتر شدن امکان تفاهم منجر خواهد شد.
13:45 - 20 مايو 2026
1 الإجابة