چرا امارات با ایران وارد جنگ تمام عیار نمیشود؟
امارات حتی با وجود سیستم های پیشرفته دفاع هوایی در صورتی که با ایران وارد جنگ تمام عیار شود، در ظرف ۵ ساعت به کلی نابود خواهد شد.
به گزارش خبرنگار بین الملل باشگاه خبرنگاران توانا؛ امارات با وجود میزبانی پایگاههای آمریکایی، سیستمهای پیشرفته دفاع هوایی و حمایت اسرائیل، در ماههای اخیر صدها موشک و پهپاد ایرانی را تجربه کرده است. حالا یک کارشناس فرانسوی میگوید: اگر اماراتی ها جسارت به خرج داده و واقعا بخواهند ضربه ای وارد کنند یا وارد یک جنگ تمام عیار با ایرانی ها شوند، ظرف ۵ ساعت دیگر چیزی به نام «دبی» وجود نخواهد داشت!
در همین راستا امارات به دلیل نزدیکی جغرافیایی بسیار بالا با ایران، یکی از آسیبپذیرترین کشورهای منطقه است. فاصله سواحل دبی و ابوظبی تا ایران کمتر از ۱۰۰ کیلومتر است و بنادر کلیدی مانند جبل علی و فجیره کاملاً در دسترس موشکهای بالستیک و پهپادهای ارزانقیمت ایران قرار دارند. حتی با وجود سیستمهای دفاعی پیشرفته (آمریکایی، فرانسوی و اسرائیلی)، در سناریوی جنگ تمام عیار با صدها یا هزاران پرتابه، احتمال نفوذ و ضربه به زیرساختها بسیار بالا است.
همچنین اقتصاد امارات شدیداً به تصویر «امن و لوکس» در جهان وابسته است و بخشهای کلیدی رشد غیرنفتی مانند گردشگری، املاک، هوانوردی و تجارت آزاد، در صورت درگیری علنی با لغو رزروها، سقوط معاملات، اختلال در پروازها و خروج سرمایهگذاران به سرعت آسیب میبینند. بیش از ۸۰ تا ۹۰ درصد نیاز غذایی این کشور وارداتی است و عمدتاً از طریق تنگه هرمز و بنادر کلیدی تأمین میشود؛ در جنگ، اختلال در این مسیرها باعث کمبود سریع کالاهای اساسی و فشار بر صنایع غذایی میشود. امارات ذخیره استراتژیک ۴ تا ۶ ماهه دارد، اما حملات مکرر یا طولانی مدت میتواند زنجیره تأمین را فلج کند. علاوه بر غذا، وابستگی شدید به واردات آب، دارو، قطعات یدکی و ماشینآلات وجود دارد و بخش آب شرب از طریق تأسیسات ساحلی نمکزدایی تأمین میشود که خود به انرژی و تجهیزات وارداتی وابسته است، بنابراین درگیری حتی محدود میتواند خسارت اقتصادی و اجتماعی فوری ایجاد کند.
افزون بر آن ساختار جمعیتی هم نقطه ضعف جدی است. بیش از ۸۸ درصد جمعیت امارات را مهاجران تشکیل میدهند. در شرایط جنگی، خروج گسترده نیروی کار خارجی، توقف پروژههای عمرانی، خدمات و کسبوکارها را به دنبال دارد و اقتصاد را فلج میکند. علاوه بر این، زیرساختهای حیاتی (بنادر، تأسیسات نفتی، دیتاسنترها) در مناطق محدود و متمرکز قرار گرفتهاند و وابستگی شدید به حمایت نظامی خارجی (آمریکا، فرانسه، اسرائیل) نیز امارات را در موقعیت آسیبپذیرتری قرار میدهد.
به همین دلیل است که کارشناس ارشد مسائل خاورمیانه فرانسوی در برنامه گفتگومحور فرانس تی وی اظهار میکند که در سمت اماراتی ها سرخوردگی شدیدی دیده میشود، اما این بیش از هرچیزی یک «استیصال ناشی از ناتوانی» است؛ چرا که آنها شاید بخواهند واکنش نشان دهند و تا حدی هم واکنش هایی داشته اند، اما نمیتوانند از حد مشخصی فراتر روند. زیرا در غیر این صورت با خاک یکسان خواهند شد. او معتقد است که ایرانی ها قادر هستند ظرف دو ساعت آنها را به کلی نابود کنند. در حال حاضر صحبت از حملاتی با استفاده از دو هزار موشک و پهباد است. این ها هنوز از نوع آن حملات گسترده ای که در اسرائیل شاهد بودیم -شامل موشک های هایپرسونیک و امثال آن- نیستند. این ها «حملات پیام محور با اهداف سیاسی» هستند. بنابراین این اقدامات کاملا حساب شده است. اگر اماراتی ها جسارت به خرج داده و واقعا بخواهند ضربه ای وارد کنند یا وارد یک جنگ تمام عیار با ایرانی ها شوند، ظرف ۵ ساعت دیگر چیزی به نام «دبی» وجود نخواهد داشت. و این یعنی پایان دبی و بازگشت به ۵۰ سال پیش. به همین دلیل آنها به هیچ عنوان نمیتوانند ریسک یک درگیری آشکار، مسلحانه و گسترده را بپذیرند.
۹ MB
در جریان جنگ اخیر با ایران، امارات متحده عربی متحمل خسارات سنگینی در حوزه زیرساختی و اقتصادی شد. حملات و اختلالات ناشی از درگیری، آسیبهای جدی به مناطق صنعتی نفتی و پتروشیمی فجیره، بنادر و تأسیسات لجستیکی جبلعلی در دبی، فرودگاهها، پالایشگاههایی مانند الرویس، مجتمع آلومینیوم الطویله در ابوظبی، دیتاسنترها و حتی برخی هتلهای لوکس از جمله برجالعرب وارد کرد. صنعت گردشگری نیز بهشدت آسیب دید؛ طبق گزارش رسانههای بینالمللی، تردد مسافران فرودگاه بینالمللی دبی در مارس ۲۰۲۶ حدود ۶۶ درصد کاهش یافت که ناشی از اختلالات هوایی و نگرانیهای امنیتی منطقه بود. همچنین بازار گردشگری، هتلداری و املاک دبی با افت محسوس تقاضا، کاهش رزروها و عقبنشینی بخشی از سرمایهگذاران خارجی روبهرو شد و بازارهای مالی امارات نیز میلیاردها دلار از ارزش خود را از دست دادند. اختلال در صادرات نفت، حملونقل دریایی و هوانوردی نیز از دیگر پیامدهای اقتصادی این درگیری بود.
در مجموع امارات کشوری ثروتمند و مدرن اما فاقد استراتژیک و انعطاف لازم برای جنگ علنی با ایران است. مدل اقتصادی امارات که بر پایه تجارت آزاد و زندگی لوکس ساخته شده، آن را به شدت آسیب پذیر کرده است. برخلاف ایران که تجربه خودکفایی در بحران های طولانی و جنگ نامتقارن را دارد، امارات در جنگ علنی با اختلال واردات، به سرعت با چالشهای جدی در تأمین نیازهای روزانه جمعیت (بهویژه برای مهاجران) روبرو میشود.
10:51 - 17 اردیبهشت 1405
