يطلباعتراض به کمپین ممنوعیت درج لینک در قسمت نظرات فارس
اخیراً کمپینی خواستار ممنوعیت درج لینک در بخش نظرات خبرگزاری فارس شده است. ما کاربران با این مطالبه مخالفیم. لینکها ابزار تبادل محتوای مفید، معرفی نویسندگان توانمند و افزایش تعامل هستند. آن کمپین به بهانهی جلوگیری از سوءاستفاده، عملاً فضای گفتگو و آگاهی را محدود میکند. خواستهی ما: نظارت هوشمند، نه ممنوعیت کور. با حمایت از این مطالبه، حق تعامل آزاد را برای کاربران فارس حفظ کنیم.
خبرگزاری فارس
1001000
شهرهای موشکی چگونه به برگ برنده ایران در جنگ تبدیل شدند؟
بیشک شهرهای موشکی یکی از برگههای برنده ایران در برابر تجاوز اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی بودند؛ بهطوری که ناتوانیِ واشنگتن در نابودیِ آنها، دشمن را مستاصل کرده است.
گروه تحلیل بینالملل: تجاوز نظامی اخیر آمریکا و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی ایران را باید پایانِ افسانه برتری نظامی واشنگتن دانست. اتاقهای فکر واشنگتن و گزارشهای خبرگزاریهای بینالمللی، عملاً پرده از «شکست محاسباتی» ترامپ و نتانیاهو در این جنگ برمیدارند؛ جنگی که قرار بود بمبهای فوقپیشرفته سنگرشکن، شهرهای موشکی ایران را نابود کنند، حالا به یکی از مهمترین برگهای برندهای ایران در این جنگ تبدیل شدند.
فریب استراتژیک و غرورِ پوشالی آمریکا همه چیز از بهار سال ۲۰۲۵ آغاز شد. زمانی که ایران از شهرهای موشکی زیر زمینی خود رونمایی کرد. طبق اسناد بنیاد دفاع از دموکراسیها (FDD)، ایران تنها در بازه زمانی کوتاه سال ۲۰۲۵، از چهار «ابَرشهر موشکی» جدید رونمایی کرد. در همان زمان، وبسایت تحلیلی The War Zone (TWZ) با انتشار تصویری از این شهرهای موشکی، مدعی شد که «یک آسیبپذیری آشکار (Glaring Vulnerability)» در ساختار این شهرها وجود دارد. تحلیلگران غربی ادعا کردند، آمریکا با شناسایی ورودیها و سیستمهای تهویه، میتوانند با بمبهای GBU-57 این شهرها را به راحتی نابود کنند. اما آنچه آنها «آسیبپذیری» میدیدند، در واقع یک «تلهی اطلاعاتی» بود که ایران برای تخلیه بانک اهداف دشمن طراحی کرده بود.
فروپاشی افسانه برتری هوایی آمریکابا آغاز درگیریها، ماشین جنگی آمریکا و اسرائیل تمام توان خود را بر روی انهدام سایتهای پرتاب متمرکز کردند. اما همانطور که روزنامه اسپانیایی الپائیس (El País) در گزارش میدانی و تحلیلی خود اشاره کرد، «کلید پاسخ نظامی ایران در شهرهایی بود که در دل کوهها پنهان شده بودند». استراتژیستهای غربی با پدیدهای روبرو شدند که در کلاسهای نظامیشان تدریس نمیشد: «تکنولوژی در برابر صخره». کوههای سر به فلک کشیده ایران به عنوان زرهی طبیعی عمل کردند که نفوذ به آنها حتی برای پیشرفتهترین موشکهای کروز نیز ناممکن بود. الپائیس صراحتاً اعتراف کرد که زرادخانه عظیم ایران در لایههایی از زمین پنهان است که «دشمن تنها آرزوی از کار انداختن آنها را دارد، اما در عمل ناتوان است».
نبوغِ ترمیم؛ سپرهای بتنی زیر آتش اوج غافلگیری دشمن در فوریه ۲۰۲۶ رخ داد. زمانی که ماهوارههای شناسایی لایههای جدیدی از دفاع را رصد کردند. خبرگزاری رویترز با انتشار تصاویر ماهوارهای اختصاصی، از پدیدهای پرده برداشت که آن را «ترمیم فعال زیر آتش» نامید. ایران نه تنها سایتهای خود را در برابر بمباران حفظ کرد، بلکه با استفاده از تکنولوژی نانو-بتنهای سریعسختشونده، در فاصلهی بین حملات هوایی، لایههای حفاظتی جدیدی بر روی خروجیهای موشکی ایجاد میکرد. این «مهندسی رزمی پویا» عملا آمریکا را شوک کرد؛ زیرا بمبهای سنگرشکن که برای تخریب یکباره طراحی شده بودند، اکنون با سازههایی روبهرو بودند که پس از هر انفجار، مستحکمتر و نفوذناپذیرتر میشدند. رویترز تایید کرد که ماشین جنگی ایران نه یک موجود استاتیک، بلکه یک ارگانیسم زنده و ترمیمشونده است.
استراتژی اشباع و تخلیه ذخایر راهبردیدرحالی که راهبرد نابودی شهرهای موشکی آمریکا با ضربات سنگین عملا با شکست مواجه شد، شکست دوم با اعمال راهبرد «اشباع هزینهای» از راه رسید. ایران با گسیلِ موجهای متوالی از پهپادهای انتحاری ارزانقیمت، پدافند گرانقیمت دشمن (از جمله سامانههای تاد و پک-۳) را وادار به شلیک کرد. وقتی ذخایر موشکهای رهگیر دشمن به سطح بحرانی رسید، شهرهای زیرزمینی (که FDD تعداد آنها را فراتر از حدِ سرکوب برآورد کرده بود) به کار افتادند.
بنبستِ واشنگتن و تحمیل منطق مذاکرهپس از گذشت بیش از یکماه و صرف میلیاردها دلار مهمات، آمریکا با حقیقتی تلخ روبرو شد: «توانِ پایداری ایران غیرقابل محاسبه است.» گزارشهای اطلاعاتی نشان میداد که علیرغم سنگینترین بمبارانهای تاریخ معاصر، بیش از ۸۰ درصد توان ضاربه ایران در عمق ۵۰۰ متری زمین دستنخورده باقی مانده است. واشنگتن دریافت که ادامه جنگ به معنای نابودی کامل تمام پایگاههایش در منطقه توسط موشکهایی است که از سایتهای نفوذناپذیر شلیک میشوند. به قول تحلیلگر الپائیس، این دیگر یک جنگ نبود، بلکه یک «خودکشی استراتژیک» برای آمریکا بود.
نتیجهگیری: میراث شهرهای موشکیشهرهای موشکی ایران در سال ۲۰۲۶ ثابت کردند که قدرت یک ملت تنها در تعداد جنگندهها یا بودجه نظامی نیست، بلکه در «ترکیب جغرافیا، نبوغ مهندسی و ارادهی پولادین» است. ایران با ابطالِ اثرِ برترین تسلیحات قرن ۲۱، دشمن را وادار کرد تا با زبانی دیگر سخن بگوید؛ زبانِ احترام و میز مذاکره. امروز، تصاویر ماهوارهای رویترز و گزارشهای FDD، دیگر اسنادی از یک تقابل نظامی نیستند؛ آنها مدالهای افتخارِ استراتژی دفاعی ایران هستند که صلح را نه از طریق التماس، بلکه از طریق «اقتدارِ پنهان در اعماق زمین» تضمین میکنند.
با دنبال کردن صفحه تحلیل بینالملل، از بهروزترین تحلیلها در حوزه سیاست خارجی و روابط بینالملل، با خبر شوید.#آتش_بس#پایان_جنگ#مذاکره#شهرهای_موشکی
14:15 - 19 فروردین 1405
2 الإجابة
@OmidDarabi19 فروردین 1405تعليقًا على
@User2447236719 فروردین 1405تعليقًا علىصلح از طریق التماس نه ولی لحظه ای به این فکر کنین چندتا کودک زیر ۱۵سال تو اسراییل زندگی میکنن که از بچگی تنفر تو ذهنشون بارگذاری کردن راه آرام کردنه یک قومه طرد شده سرکوب شده رنجیده به شدیدترین وجه توسط هیتلر تنها محبت است این تنها گزینه خدا پسندانه است قضاوت نکنیم انتقام از آن خداست یکبار امتحان کن