جالبه، چنین نگاهی که فرصت تلقی کردن شما، اما بهتر نبود معکوس چنین حالتی هم فرصت در نظر گرفته میشد؟ طبیعتا در این روزهای جنگ عقل سلیم همسو با شماست، اما عاقلانهتر این بود سالها این دیگرانی که ازش نام بردید و اکثریت مطلق هم هستند که در این روزها برخی از ایشان همراه شما هستند برای وطن... ادامه پایین
تامّلی در یکی از «فرصت های مغفول» راهپیماییهای مستمرّ این روزهای ملت ایران
تامّلی در یکی از «فرصت های مغفول» راهپیماییهای مستمرّ این روزها و شبهای ملت ایرانافرادی هستند که به هر دلیل در راهپیمایی های این ایام- اعم از روزها و شبها، شهرها و روستاها، میدان ها و خیابان ها و بالاخره همه جای ایران عزیز اسلامی- شرکت نمی کنند؛ فارغ از اینکه نمی توانند یا نمی خواهند. لیکن در برخی از نقاط کشور، بویژه مناطق خاصی از تهران، کسانی هستند که با حرکت کلی کشور و نظام زاویه دارند؛ و اینگونه حرکت های مردمی را مردود دانسته؛ دل در گرو سران جنایتکار آمریکا و صهیونیست های آدمکش دارند؛ که برای آنها آزادی و رفاه، به ارمغان بیاورند؛ و نظام جمهوری اسلامی را قبول ندارند.در این فرصت، نمی خواهیم به بررسی دلایل شکل گیری این دیدگاه و خواسته و دلایل ردّ آن بپردازیم؛ و از حقانیت نطام مقدس جمهوری اسلامی دفاع کنیم؛ و به دستآوردهای بسیار بزرگ و فراوان آن طی ۴۷ سال اخیر، مروری داشته باشیم. بلکه به این اتفاق، از جنبهای متفاوت، نگاه و تامل مختصری خواهیم داشت.اینکه در مسیرهای راهپیمایی ما، افراد مخالف و معاند و بی تفاوت و بیحجاب و بدحجاب و ...، مینشینند و ساکت هستند و به شعارهای مردم گوش میدهند؛ یا از پنجره خانه، این حرف ها و فریادها را، می بینند و میشنوند؛ یا از کنار ما، ساکت اما با چشم و گوش باز، عبور میکنند؛ شایسته است به این رخداد، نگاه فرصتی داشته باشیم.# البته اگر فردی از این جماعت، بیادبی و جسارت یا مزاحمتی داشتند؛ تکلیف، چیز دیگری است؛ و برخورد مناسب خودش را دارد.برای نگاه فرصتی به این رخداد، یک سابقه تاریخی را بازخوانی می کنیم:
در صدر اسلام و ابتدای بعثت، کفار قریش، از نزدیک شدن به وجود مبارک پیامبر(ص) و شنیدن سخنان آن حضرت، به شدت جلوگیری می کردند. وقتی پیامبر اکرم(ص) کنار کعبه می نشستند و آیات قرآن را تلاوت می فرمودند؛ کفار، مردم را از عبور و مرور در این مسیر، منع می نمودند. اگر کسی لامحاله باید از این مسیر عبور می کرد؛ موظف می شد پنبه در گوش خود بگذارد؛ یا با انگشت، سوراخ گوشش را مسدود کند؛ مبادا صدای پیغمبر(ص) به گوش افراد برسد.حتی در ورودی های مکه، مأمورانی گذاشته بودند که تازه واردها را، از نزدیک شدن به پیغمبر اکرم(ص) و شنیدن سخنان ایشان برحذر داشته؛ به آن حضرت، توهین های بیشرمانه کرده؛ و آن بزرگوار را، دیوانه و جادوگر و ... توصیف می نمودند.اما خود این محدودیت ها، گاهی افراد را حساس می کرد که هنگام عبور، آرام تر قدم بردارند و گوش خود را، کمی باز بگذارند؛ و سخنان پیامبر(ص) را بشنوند.همین میزان استماع، افراد مستعد متعددی را، پای سخن حق آن حضرت، می خکوب میکرد؛ و وارد دین مبین اسلام شده؛ و برای اسلام و قرآن و پیغمبر(ص)، حاضر به انواع فداکاریها و تحمل مشکلات و محرومیتها میشدند.از این قطعه تاریخی، می توان استفاده کرد که برای جماعت مورد بحث، هیچوقت مجالی فراهم نشده که سخنان حق جبهه اسلام و انقلاب را بشنوند؛ و به اصطلاح، از لحاظ دسترسی اطلاعاتی، کانالیزه شده اند.آنها نه اهل مسجد و هیئت، نه اهل تشییع شهدا و نماز جمعه، نه بیننده و شنونده تلویزیون و رسانه رسمی کشور هستند؛ لذا هر جا آنها هستند ما نیستیم؛ و هر جا آنها هستند ما نیستیم! پس این فرصت اندک، برای جریان ارزشی و انقلابی، مغتنم و بسیار گرانبها است؛ تا این جماعت، در معرض سخنان حق و پیام های اسلام و انقلاب قرار بگیرند؛
تا بر تصور و باور ذهنی آنها نسبت به جریان و افراد ارزشی، تاثیر مثبت بگذارد؛ و تصویر «اینترنشنال ساخته» را، اندکی در چالش با دنیای واقعی قرار دهد. همه میدانیم که تمام باور و شناخت و تصویر و تصورات این افراد، فقط از ماهواره و شبکههای ضدایرانی و در اختیار دشمنان اسلام و ایران و نیز توسط فضای مجازی، شکل میگیرد. لذا فرصت کوتاهی که ایشان میتوانند با عناصر انقلابی و ارزشی و دیدگاهها و ادعاهای آنها، بیواسطه در تماس باشند؛ همین زمان است.شاید خدا اراده کرده باشد برخی از این افراد، که ظرفیت آماده ای دارند؛ به دست ما، به مسیر هدایت و حق وارد شوند؛ و عاقبت به خیر گردند.این کلام نورانی وجود مقدس پیغمبر اکرم(ص) خطاب به مولا علی(ع) را به یاد داشته باشیم؛ که ارزش تلاش برای هدایت یک فرد گمراه، با هیچ خدمت و اقدام ارزشی، قابل مقایسه نیست:آن حضرت به وجود مبارك حضرت امير(ع) فرمودند: تو برو يمن؛ «لَئِنْ يَهْدِي اللَّهُ بِكَ رَجُلًا وَاحِداً خَيْرٌ لَكَ مِنْ أَنْ يَكُونَ لَكَ حُمْرُ النَّعَم»؛[1] یعنی اگر يك نفر را بتواني به راه حق هدایت كني؛ ارزش آن، از اینکه تمام كُره زمين را به تو بدهند بیشتر است.مضافاً مطابق کلام نورانی قرآن کریم، هر کس یک نفر را هدایت کند و حیات حقیقی ببخشد؛ همانند آن است که همه انسانها را هدایت/احیا کرده باشد: ... وَ مَنْ أَحْيَاهَا فَكَأَنَّمَا أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعًا ... [2] لازم به یادآوری است که اگر حضور در حاشیه راهپیمایی، برای هدایت شدن و عاقبت به خیری افراد مخالف یا بی تفاوت، یک فرصت است؛ برای افراد ارزشی و میهن دوست حاضر در راهپیمایی های این ایام و متولیان این مراسم بسیار بسیار ارزشمند هم، با تبیین پیش گفته، یک فرصت و عطیه الهی است؛
و باید قدر بدانیم و شکرگزار باشیم.این اتفاق، دقیقاً در راستای راهبرد کلان و قطعی امام شهیدمان نیز هست؛ که امروز حفظ اتحاد و انسجام ملی، بزرگترین تکلیف همگانی است؛ و این رویداد ارزشمند را در دفاع مقدس 12روزه، «اتحاد مقدس» نامیدند. هر فردی که دل در گرو اسلام، انقلاب اسلامی، نظام مقدس جمهوری اسلامی و عزت و سربلندی ایران عزیز داشته باشد؛ کاملاً خودی محسوب می شود. ایران بزرگ، متعلق به همه ایرانیان وطن دوست، با هرگونه گرایش و تفکر است. لذا از ورود اینگونه افراد به راهپیمایی های مردمی و جهاد حقیقی عموم مردم- برای حفظ خیابان- باید استقبال کرده؛ ایشان را با آغوش باز پذیرا باشیم. امروز تفاوت ظاهری یا گرایش متفاوت سیاسی، نباید ملت سربلند ایران را، دچار انشقاق کند؛ و باید همه حول محورهای 4گانه مذکور، همدل و همصدا، در برابر دشمنان جنایتکاری که بر نابودی ایران اهتمام نموده؛ این اراده شیطانی را، بر زبان آلوده خویش هم جاری می کنند؛ صفوف مستحکمی چونان بنیان مرصوص، ایجاد کنیم.از رهگذر این اخوت و همدلی مؤمنانه، قطعاً رحمت و برکت و کمک خداوند نیز، بیشتر و سریع تر در کشور ما جاری و ساری خواهدشد.با امید به همدلی و همآهنگی و انسجام ملی و اتحاد حول محور اسلام و ایران و ولایت(به عنوان نقطه تلاقی این دو محور و اصل)، و پیروزی قاطع و کامل ایران عزیز و نابودی آمریکا و صهیونیسم بین الملل، در انتظار طلوع خورشید ولایت عظمی(ارواحنا فداه) نشسته ایم.انشاءالله.سیدرضا حسینی- 16 فروردین 1405پی نوشت ها:[1]. بشارهْ المصطفی لشيعهْ المرتضی (ط ـ القديمهْ)، النص، ص ۱۹۳[2]. سوره مائده، آیه ۳۲
00:12 - 17 فروردین 1405
2 الإجابة
@Omidsalimiمنذ 3 ساعاتتعليقًا علىاصل این است که اداره امور در دست اکثریت باشد و هر گروهی مدعی متولی گری نباشد. همیشه همه باید با هم باشیم. همیشه به علائق و سلایق و پوشش های مختلف احترام بگذاریم نه فقط زمان بحران.