موشکهای دستساز از میدان ساعت تبریز تا قلب دشمن
مرد با کمترین امکانات موشکی ساخته و با خود به میدان ساعت آورده است؛ درست مثل ایران که دستخالی در روزهای سخت تحریم، موشکهایش را ساخت. موشکهای ایرانی اینروزها حکایت فراوانی دارند؛ از میدان ساعت تا قلب دشمن.
خبرگزاری فارس- تبریز: مرد، میان موج جمعیت ایستاده است. چفیه بر گردن انداخته، پارچهای که حالا بر شانههای بسیاری از مردم این میدان، نقش آشنایی دارد. دستهایش را به موشکی سپرده که خود ساخته؛ موشکی دستساز، نه از جنس فلزات پیشرفته اما از جنس همان ایمانی که در روزهای سخت تحریم، موشکهای ایرانی را به آسمان فرستاد.روی بدنه این موشک دستساز، پرچم ایران نقش بسته و در کنار آن، واژه «سجیل» با خطی درشت خودنمایی میکند. پایینتر، شعار همیشگی مردم این سرزمین: «مرگ بر آمریکا». چشمانش بر دوردستها خیره شده، همان جایی که میداند موشکهای واقعی بر قلب دشمن فرود میآیند. این موشک دستساز، برای او نمادین است. نماد آرزویی که در دل دارد؛ اینکه مثل مردان غیور نیروی هوافضای ایران، موشکی بسازد که بر قلب دشمن بنشیند.اینجا میدان ساعت تبریز است و شب ۱۲ فروردین، روز جمهوری اسلامی. میگوید: «جمهوری اسلامی ایران، جان و زندگی من است.»
موشکهایی که با دست خالی ساخته میشوندنخستین جمله را که میگوید، دستش را بر موشک میگذارد، انگار میخواهد این باور را به آن تزریق کند.«این موشک را ساختهام تا آمریکا و اسرائیل را نابود کنم. میدانید چطور آن را ساختهام؟ با دست خالی، با کمترین امکانات. همان طور که ایران در شرایط تحریم، در بدترین شرایط، موشکهایش را ساخت.»مکثی میکند و نگاهش را به میان جمعیت میدوزد. «ما توانستیم با دست خالی موشک بسازیم و چشم اسرائیل و آمریکا را از حدقه دربیاوریم. آنها فکر میکنند تحریم یعنی توقف، اما ما درست در همان لحظهای که همه میگفتند نمیشود، شدنیها را آفریدیم. این موشک دستساز من، روایت کوچکی از همان غیرت ملی است.»
ملت ایران از هیچ تهدید دشمن نمیترسد«آمریکا ملت ایران را تهدید میکند، اما بداند که حتی در زیر بمباران، ملت ایران نمیترسد و در صحنه حاضر است. بمباران که برای ما چیز جدیدی نیست. ما از همان روزهای اول انقلاب، از همان روزهای دفاع مقدس، در صحنه بودیم و امروز هم همانیم.»جان میدهیم اما خاک نه!انگار خاطرهای در ذهنش مرور میشود. لحظهای سکوت میکند و بعد با صلابت بیشتر ادامه میدهد: «ما از همان روزهای ابتدایی در صحنه حاضر بودهایم و تا نابودی رژیم صهیونیستی و آمریکا، از جایمان تکان نخواهیم خورد. جان میدهیم اما خاک نه. بمباران و موشک هم که باشد، باز میآییم و از جان خود هم ترسی نداریم.»میگوید: «آمریکا و رژیم صهیونیستی دروغگو و خیانتکار هستند. میگویند ما مناطق مسکونی را نمیزنیم و فقط نظامی میزنیم. اینها اگر راستگو بودند، پس چرا بیمارستان زدند؟ چرا مدرسه زدند؟ چرا خانه مردم را روی سرشان خراب کردند؟»صدایش بالاتر میرود و دستش را مشتکرده بالا میبرد: «ترامپ میگوید من زمینی به ایران حمله خواهم کرد اما تو غلط میکنی. مگر در حمله هوایی چه کردهای که در زمینی چه کنی؟»
13 MB
قبرستان جدیدی برای سربازان آمریکایی دایر میکنیم!با صدای محکمتری ادامه میدهد: «ما منتظریم تا شما بیایید. بیایید تا ببینید ما چگونه قبرستان سربازان آمریکایی را در ایران دایر میکنیم.»ملتی که حتی با دست خالی از پای نمینشیندمرد چفیهپوش حالا دیگر فقط یک نفر نیست. او نمایندهای از جمعیت عظیمی است که میدان ساعت تبریز را در شب ۱۲ فروردین، به تماشاخانهای از مقاومت تبدیل کردهاند. موشک دستسازش را بالا میبرد، انگار میخواهد پیامی مخابره کند: این ملت، حتی با دست خالی، از پای نمینشیند.
08:22 - 12 فروردین 1405