شعر « ناگفته » از فرید کیومرثیان

در سینه هزار حرفِ، بی‌جرم و بی‌صداستتنهاییِ اتاقِ تاریکِ دلم، ز شب و دعاستبغضی که نمی‌چکد، اما مرا لرزان می‌فهمدآه، که همه‌ی سکوتِ خویش از آشناست
دوبیتی از فریدرانعکس هنری از مهسا عبادیان
04:21 - 12 آذر 1404