جایی که زمان میایستد و روح سبک میشود
تکیهای که در آن تاریخ و معنویت در هم میآمیزند و روح انسان را به عمق تفکر و آرامش میکشاند و صدای دلنواز باد که از میان دیوارهای مشبک آجری میگذرد، مانند نغمهای روحانی است که دل را آرام میکند.
شعر « پنهانم » از فریدران
به شبِ خستهی دلم، چراغِ روشنی کجاست؟صدایِ پایِ صبحِ من، درونِ من چراست؟نه باغ و نغمهای دگر، نه بویِ بادِ آشنافقط غباری از غمم، به چشمِ شب، هواستنمایش گزارش
21:45 - 15 آبان 1404
485 بازدید
