سینمایی «پیر پسر» اثری درخشان در ساخت و فرم سینمایی است که تلاش دارد بدیهای جامعه را نشان دهد؛ اما در مسیر ساخت در تله جذابیتهای تصویری نمایش شَر گرفتار شده و آن را در کنار صحنههای ناهمگون با فرهنگی ایرانی بیمبالات نشان میدهد.
هر اثری که هیمنه و اقتدار پدر را با ارائه تصاویر مخدوش از پدران از بین ببرد،از بین برنده آینده ما است!زیرا پسران را از الگو و دختران را از پناهگاه محروم میکند!
