ایران و هند؛ دیپلماسی فرهنگی در مسیر تمدنگرایی
فریدالدین فریدعصر، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در دهلینو در مطلب جدید خود، براساس مؤلفههای مشترک و هم افق در بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی و اسناد مهم فرهنگی هند، مسیرهای هموار برای دیپلماسی فرهنگی دو کشور را تبیین و فرصتها و تهدیدهای پیش روی تعاملات فرهنگی را تشریح کرده است.
به گزارش روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، در این مطلب آمده است:ایران و هند سرزمینهای هنر، دانایی، حماسه و عرفان، میراثدار تمدنهای ده هزار ساله بر روی زمین هستند و خوشبختانه در بیشتر دورانها در همسایگی هم داد و ستد فرهنگی و تمدنی داشتهاند. از خصلتهای مشترک شرقی دو سرزمین که بگذریم، امروز بخشی از فرهنگ شرق ایران، به سختی از فرهنگ شمال و غرب هند قابل تشخیص است و بسیاری از شهرها و مناطق هند، هنوز یادآور فرهنگ و اسامی ایرانی هستند.زبان فارسی که هنوز زبان رسمی ایرانیان است، بخش بزرگی از رشد و پویایی خود را مدیون 800 سال دلدادگی و تلاشهای ادبی هندیان است. اگر 2000 سال پیش از میلاد، فرهنگ و آیین آریایی با فرهنگ هند درآمیخت و پیوندی ناگسستنی میان دو سرزمین رقم زد، پس از اسلام نیز این ایرانیان بودند که دین تازه را با رنگ و بوی ایرانی به هند هدیه کردند.این آمیختگی چنان معنادار است که امروز اگر تاریخپژوهی بخواهد به درستی تاریخ هند یا ایران را بشناسد، ناگزیر باید تاریخ و اساطیر هر دو ملت را با هم مطالعه کند. هرچند استعمار انگلیس بر پیوند زبانی این دو سرزمین زخم زد و نزدیک به هشتاد سال جدایی دو کشور و شکاف نسلی، آن همسایگی دیرین را برای جوانان امروز به خاطرههایی محو و کمرمق تبدیل کرده است، اما هند هنوز هم برای ایرانیان سرزمینی پر از رازهای ناگشوده است و مردم هند نیز انس و الفتی شگفتآور با فرهنگ و مردم ایران دارند.
11:55 - 28 اردیبهشت 1405
14٫3k بازدید
