اینبار حتی کارشناسهای معمولی هم میگفتند که داره تجهیزاتش رو تکمیل میکنه تا آماده دور جدید حملات بشه. تنفس به ما هم برای همین بود واقعاً خسته نباشید 😡
خشت اول را چو بنهادید کج
عدم نگاه راهبردی به قدرت ایران در تنگه هرمز و تصور اغراق آمیز از قدرت آمریکا در محاصره دریایی و فقدان تصویر درست از وضعیتی که ایالات متحده در آن گرفتار شده، باعث شد تمرکز تیم مذاکره کننده بر رفع محاصره و تناظر آن با تنگه هرمز منعطف شود و همه موضوعات را در مذاکره با آمریکا ببینند.
با لغو اسقاطیههای تحریم نفتی ایران، یکی از مهمترین بندهای تفاهم با آمریکا که مدافعان تفاهم آن را فرصت تنفس کشور معرفی میکردند نقض شد و طرفین درگیر اقدامات نظامی شدهاند که ممکن است مجددا تنش را افزایش دهد. پیش از این نیز بندهای مربوط به آتش بس در تمامی ساحات و مدیریت در تنگه هرمز و حتی عدم مداخله و تهدید مستمرا نقض شده بودند. افرادی از تیم مذاکره کننده مانند محمدباقر قالیباف و کاظم غریب آبادی در شبکه اجتماعی ایکس برخی از این اقدامات را برشمردهاند و تلاش کردهاند به این نقضها اعتراض کنند. علیرغم تاکید غریب آبادی به نقض مکرر تفاهم نامه در طول سه هفته گذشته، اقدام خاصی تعیین نشده و همچنان شاهد تهدید کلی از سوی تیم ایرانی هستیم؛ درحالی که آن سوی ماجرا، آمریکاییها به طور شفاف برای هر افدام ایران یک مابه ازای مشخص تعریف کرده و بر اساس چارچوب خود اقدام می نمایند و روشن و شفاف نیز آن را اعلام می کنند. فارغ از اشکالات متن تفاهم، روش اجرا و پیگیری همین متن هم از خشت اول اشتباه بنا نهاده شده است و با این روش به مقصد نمیرسد. هیات مذاکره کننده مطلقا فهم و شناخت درستی از ایالات متحده آمریکا و شیوه رفتاری او ندارد و بر اساس کلیشههای ذهنی و پیشفرضهای غلط وارد این میدان شده است. این عدم شناخت باعث شده بر اساس فهم داخلی و روایتسازی داخلی خود طراحی کنند و برداشت و اقدام طرف مقابل را لحاظ نکنند؛ در نتیجه دچار اختلال محاسباتی شده و اگر سناریویی مد نظر داشته باشند به شکست خواهد انجامید.
از آنجایی که رییس مجلس شورای اسلامی و مشاورانی که نقش جدیتری در تصمیمگیریهای او دارند، اشراف دقیقی در حوزه تخصصی بینالملل ندارند، عملا کار در اختیار وزارت خارجه قرار گرفته و کارسازی و تصمیمسازی با دستگاه دیپلماسی است. در حالی که رهبر شهید انقلاب در آخرین سال دولت روحانی به صراحت تاکید کردند که وزارت خارجه متولی تصمیمگیری و تعیین کننده سیاست خارجی نیست و سیاستگذاری در نهادهای بالادستی انجام میشود. در واقع نقش وزارت خارجه، تسهیلگری و باز کردن زمین بازی برای سایرین و همچنین پیگیری پیشبرد سیاست خارجی کشور است. اما نقصان جدی تیم دکتر قالیباف در این زمینه و عدم مجال به تضارب آرا و هماندیشی در موضوع مذاکره، باعث شده کار و کارسازی در اختیار وزارت خارجه باشد. شاید تصور این باشد که وزارت خارجه به عنوان دستگاه تخصصی میتواند محل رجوع مناسبی برای مشورت و اقدام باشد که پاسخ آن دو نکته است؛ اول همان فرمایش فوقالذکر رهبر شهید انقلاب است. دوم اعتیاد وزارت خارجه به مذاکره. در طول سه دهه گذشته تنها رویکرد و راه حلی که از وزارت خارجه ایران سر زده، مذاکره بوده است و هیچ راه حل دیگری جز آن نداشتهاند. در حالی که رهبر شهید انقلاب فرمودند «مذاکره یکی از دهها کار وزارت خارجه است»، عملا هیچ اقدام موثر و راهبردی ملموسی از وزارت خارجه دیده نشده است و به صورت خطی صرفا یک سناریوی مذاکره را دنبال میکنند. به همین دلیل است که تنها یک راه مذاکره پیش رو قرار میگیرد و همه موضوعات هم در مذاکره گنجانده میشود. این نگاه تکبعدی و خطی باعث از بین رفتن فرصتها و مسیرهای دیپلماسی شده است.
این در حالی است که ایالات متحده سیاست خارجی خود را به طور همزمان در عرصههای مختلف تعریف کرده و برای هر یک از آنها، از جمله پرونده ایران، سناریوها و مسیرهای مختلفی را دنبال میکند. بخشی از عدم شناخت تیم مذاکره کننده از آمریکا در اینجا خودش را نشان میدهد که آمادگی و پیشبینی لازم از مسیرهای موازی واشنگتن را نداشتند و با دالان عمان، توافق سه جانبه لبنان و گفتگوها با ناتو و کشورهای خلیج فارس در مورد تنگه هرمز غافلگیر شده و بدون راهحل مقابله، به محکوم کردن آن اکتفا نمودند. در متن تفاهم تلاش خوبی صورت گرفت تا اشکال جدی برجام در عدم تناظر اقدامات ایران و آمریکا رفع شود، اما برای پیادهسازی و اجرای آن نتوانستند روشهای فریب آمریکا را پیشبینی نمایند و عملا اقدامات ایران مقدم بر اقدامات دشمن شد و نتیجه مد نظر حاصل نشد. عدم تگاه راهبردی به قدرت ایران در تنگه هرمز و تصور اغراق آمیز از قدرت آمریکا در محاصره دریایی و فقدان تصویر درست از وضعیتی که ایالات متحده در آن گرفتار شده، باعث شد تمرکز تیم مذاکره کننده بر رفع محاصره و تناظر آن با تنگه هرمز منعطف شود و همه موضوعات را در مذاکره با آمریکا ببینند. در حالی که اساسا طرح همه موضوعات با آمریکا نشان دهنده باور ذهنی به کدخدایی آمریکا است که فرصت تعامل و توسعه فضای دیپلماسی را از ایران گرفته است. معادله ارتباط ایران با کشورهای خلیج فارس یا کشورهای مختلفی که از تنگه هرمز استفاده میکنند نیازی به مداخله آمریکا ندارد.
علاوه بر این، روش پیشبرد مذاکرات این انگاره را رقم زده است که موضع ایران در تنگه هرمز صرفا دریافت پول است و با دادن مشوق مالی به ایران میتوان او را راضی کرد. اظهارات وقیحانه مقامات آلمان در راستای چنین انگارهای رقم خورده است و محکومیت کلامی مقامات وزارت خارجه به جای تهدید به عدم اجازه به تردد کشتی های مرتبط با آلمان عملا مهر تاییدی بر این انگاره است.در موضوع لبنان توقف جنگ نیازی به مذاکره و تشکیل کارگروه نداشته و ندارد و دستاوردی که تیم مذاکره کننده به عنوان تثبیت جایگاه ایران در آینده امنیتی لبنان تصور میکرد خیلی زود با مسیر موازی آمریکا تضعیف شده و مشخص شد بیشتر به جملهسازی دیپلماتیک میماند تا دستاورد راهبردی. اگرچه جمله دکتر قالیباف در خصوص نسبت مذاکره و مبارزه به طور کلی میتواند درست باشد، اما تنها در صورتی که هر کدام در جایگاه خود محقق شوند. مذاکره یک روش مبارزه است، اما جایگزین مبارزه نیست. مذاکره و مبارزه دو حوزه منفک از هم هستند که در مقاطعی میتوانند مکمل یکدیگر باشند. در صورتی که مذاکره بخواهد جای مبارزه را بگیرد، یا حتی بالعکس، مبارزه جای مذاکره را بگیرد، حتما نتیجه درستی نخواهد داد و هر دو عرصه ضربه خواهند خورد. برای تحقق تعهدی که اعضای شورای عالی امنیت ملی به رهبری دادهاند، روش عملکردی تیم مذاکره به نتیجه نخواهد رسید و راه آن در شناخت صحیح از دشمن، طراحی درستی از تلفیق مذاکره و مبارزه، و طراحی کارآمدی از عرصههای سیاست خارجی و بازیگران مختلف آن لازم است. قرار دادن تمام تخم مرغها در سبد آمریکا مخکوم به شکست است.
12:30 - 17 تیر 1405
9 پاسخ
@user170910010698430255517 تیر 1405در پاسخ بهبله کاملا درسته ولی چه کسی گوش بگیره مثل دوره حسن روحانی و ظریف دجال شده.
@user17333244294117 تیر 1405در پاسخ بهمنطقی نیست شما بداتید و دست اندرکاران با داده های قطعی آنرا ندانند.کمی فروتنی باعث میشود حرف های طرف مقابل موضوع هم شنیده شود.
@jahadi134917 تیر 1405بالاخره مشخص شدبا آمریکای ترامپ نمی شود با زبان دیپلماتیک و منطق متمدنانه توافق کرد باید قبول کنیم فعلا جهان گرفتار ترامپ و نتانیاهوست باید به استراتژی رهبر شهیدو رهبری عزیزبرگشت یعنی مقاومت و مبارزه تاتسلیم کامل دشمن این با اهرمهای دردست ایران قابل انجامست فقط همت و توکل مذاکره کنندگان را می خواهد
@user17516727003317 تیر 1405در پاسخ به وامنیت غذایی و بهداشتی رعایت شود و محصولات تراریخته، پالمی، اصلاح ژنتیکی، دستکاری شده، حاوی سموم و کود شیمیایی، هورمونی، ذرات پلاستیک نباشند.چرا ظروف تفلون ممنوع نمیشود و از سراسر کشور جمع آوری نمیشود؟تفلون سرطانزا بودنش قطعی بوده ، چرا اطلاعرسانی نمیشود؟مطالبهدرخواست نظارت بیشتر بر تولید و واردات مواد غذایی
از زمانی که شهرنشینی گسترش یافت و تولید از دست مردم خارج شد و به صنایع تولیدی سپرده شد، چالشهای متعددی نیز به وجود آمد. گرانی، کاهش کیفیت برخی محصولات، استفاده از هورمونها، کودهای شیمیایی، سموم، آفتکشها، بستهبندیهای پلاستیکی، مواد نگهدارنده، پالم و همچنین آلودگی هوا و آب ناشی از پسماند صنایع، از جمله دغدغههایی هستند که امروز درباره آنها بحثهای فراوانی مطرح میشود. همچنین استفاده از برخی محصولات دستکاریشده ژنتیکی و سایر فناوریهای نوین، نیازمند اطلاعرسانی شفاف و نظارت دقیق است. در کنار این مسائل، قیمت بسیاری از مواد غذایی نیز هر روز افزایش مییابد و همین موضوع، دسترسی مردم به محصولات باکیفیت و سالم را دشوارتر کرده است. سالها برای توسعه صنایع غذایی، فناوری و پژوهش هزینه شده است؛ انتظار میرود نتیجه این سرمایهگذاریها، افزایش کیفیت و سلامت محصولات و ارتقای سلامت جامعه باشد. امروز بسیاری از مردم درباره افزایش برخی بیماریهای غیرواگیر و نقش سبک زندگی، آلودگیهای محیطی و کیفیت مواد غذایی پرسشهایی دارند و انتظار دارند مسئولان با اطلاعرسانی شفاف، پاسخگوی این دغدغهها باشند. در تولید برخی محصولات از نیترات، کودهای شیمیایی، آفتکشها، مواد نگهدارنده، پالم و سایر افزودنیها استفاده میشود و همزمان بخشی از نیاز کشور نیز از طریق واردات، از جمله برخی محصولات تراریخته و گوشت وارداتی، تأمین میشود. انتظار مردم این است که سلامت این محصولات با نظارت دقیق و اطلاعرسانی شفاف تضمین شود. سازمانهایی مانند سازمان استاندارد و سایر دستگاههای نظارتی، نقش مهمی در حفظ سلامت مواد غذایی دارند و انتظار میرود نظارت آنها مستمر، دقیق و قابل اعتماد باشد. همچنین درباره ظروف تفلون، مواد پلاستیکی مورد استفاده در بستهبندی و سایر محصولاتی که به طور روزمره با آنها سروکار داریم، لازم است اطلاعرسانی علمی، شفاف و مبتنی بر نظر متخصصان انجام شود تا مردم بتوانند آگاهانه انتخاب کنند. از سوی دیگر، رسانهها نیز میتوانند در معرفی گزینههای ایمنتر، مانند استفاده از ظروف مناسب در پختوپز، نقش مؤثری ایفا کنند. حجم بالای پلاستیکهای مورد استفاده در بستهبندی مواد غذایی نیز از دغدغههای مهم زیستمحیطی و سلامت عمومی است و شایسته است برای کاهش مصرف آنها و جایگزینی مواد سازگارتر با محیطزیست برنامهریزی شود. همچنین انتظار میرود تا حد امکان از روشهای سالمتر در تولید محصولات کشاورزی استفاده شود و مصرف کودهای شیمیایی، سموم و افزودنیهای غیرضروری کاهش یابد و جای خود را به روشهای طبیعیتر و ایمنتر بدهد. در نهایت، مردم انتظار دارند میوه، سبزی و سایر محصولات غذایی که با قیمت بالا به بازار عرضه میشوند، از کیفیت و سلامت مطلوب نیز برخوردار باشند و نظارت بر روند تولید و عرضه آنها با دقت بیشتری انجام شود.
رئیس جمهور محترم، وزیر بهداشت و وزیر صنایع، سازمان استاندارد و تحقیقات صنعتی، کارخانه های تولید و تولید کنندگان کالا، سازمان های نظارتی و بهداشتی و تعزیراتی، گمرک و مسئولان گمرکی و آزمایشگا ها و محققان و کارشناسان، خبرگزاری ها و صدا و سیما و رسانه ها، کلیه مسئولان مرتبط با سلامت غذا و خانواده، بازرگانان و وارد کنندگان کالا و محصولات به خصوص محصولات غذایی، وارد کنندگان سموم شیمیایی و کود شیمیایی
100گزارش از مطالبه1000پیگیری از مسئول مربوطه
