شهید علی ابراهیمی: دلم به عشق شهادت می‌لرزد

شهید علی ابراهیمی در وصیت‌نامه خود عنوان کرد: دلم به عشق شهادت می‌لرزد، راهی می‌روم که امام حسین(ع) رفت.
به گزارش خبرگزاری فارس از همدان، «شهید»؛ شاهد شهود عرفانی شد و نقش هرچه خوبی را در چهارفصل گیتی نمایان کرد و چشم ستارگان آسمان را روشن، ققنوس هشت جنت که هفت آسمان را مجذوب خود کرده است، همان عاشقی که در وادی مقدس عاشقی، پر پرواز گشود و فرشتگان را نوازشگر روح نابش کرد. می‌خواهیم هر روز را با نامی و یادی از این ستاره‌ها،‌ شب کنیم و کار را با تبرک و مدد از این عارفان عاشق آغاز؛ باشد که ادای دینی باشد بر آن همه رشادت، شهامت، مجاهدت و شجاعت... «برگ سبزی، تحفه درویش»، «تا چه قبول افتد و چه در نظر آید». تبرک لحظایمان با شهید ابراهیمی: شهید علی ابراهیمی در تاریخ 5 خرداد 37 در شهر همدان در روستای سنگستان چشم به جهان گشود. وی تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم به اتمام رساند و از طرف ارتش به جبهه اعزام و به عنوان رزمنده به ایفای مسوولیت پرداخت و در نهایت در اثر اصابت ترکش دشمن بعثی به فیض شهادت نائل آمد و پیکر پاکش در گلزار شهدای همدان آرام گرفته است. آنچه می‌خوانیم وصیت‌نامه شهید علی ابراهیمی است: «بسم‌ الله‌ الرحمن‌الرحیم» ای پدر و مادر مهربان، دوستان و رفقای خوبم، این سلام آخر من است. مادر عزیزم در زندگانی من کاری بر شما انجام ندادم من به جنگ با کفار می‌روم و اگر در این راه کشته شدم باز در جمع خود مرا یاد کنید. پدر مهربانم، امیدوارم که برای من گریه نکنید و مرا حلال کنید و اگر در این راه شهید شدم سرافراز و سربلند در زیر سایه امام امت عزیزم زندگی کنید.
ای امام امت ای رهبر عزیزم، دلم به عشق شهادت می‌لرزد و راهی می‌روم که امام حسین(ع) رفت ای پدر عزیزم در زمان شهادت گریه و زاری نکن، 10 دقیقه وقت داشتم و با عجله نوشتم، دوستان اگر برنگشتم این وصیت‌نامه مرا پاکنویس کنید در مقابل دوستان رفقایم بخوانید. از تمام دوستان خداحافظی می‌کنم به امید دیدار دوباره سلام مرا به پدر و مادرم برسانید. انتهای پیام/89047/ 20.
پلاک
08:01 - 11 دی 1396

1 بازنشر
61 بازدید



1 پاسخ