آقاجان! خیالتان از بابت ایرانِ جان راحت باشد
یادداشت دکتر ریحانه هویدا: آقاجان! دیشب تا سحرگاه، طنین صدای شما در گوش جانم تکرار میشد؛ همان کلام نجیبی که به ما زنان یادآور میشد «ریحانه» هستیم و «بهشتآفرین». شما که یکتنه سپری در برابر تضییع حقوق ما بودید، در فرجام این مسیر، مظلومانه خود و خانوادهتان را فدای آرمانهای این مرز و بوم کردید.
فرموده بودید: «در طول زندگی غمهایی هست که قلب انسان را به درد میآورد». آری، من طعم تلخ یتیمی را چشیدهام؛ سوگ پدر و پرکشیدن مادر را دیدهام، اما آقاجان! غمی که از شهادت شما بر دل نشسته، از جنس دیگری است. این غمی است آمیخته به بغضی سترگ و تنفری مقدس؛ غمی سرشار از خشم و غیرتِ خونخواهی.
تاریخ گواهی خواهد داد که پاکترین رهبر دنیا به دست شقیترین و کثیفترین مدعیان حقوق بشر و پیروان مکتب «اپستین» به شهادت رسید. از این پس، نسبت ما با قاتلان شما و حامیان پلیدشان، حکایت «پدرکشتگی» است. سوگند به خونهای پاک ریخته شده که تا آخرین قطره خون، برای ستاندن دادِ شما از پای نخواهیم نشست.
آقاجان! خیالتان از بابت ایرانِ جان راحت باشد. ما فرزندان مکتب شما، نه از طعنهی بدخواهان داخلی میهراسیم و نه از تهدید بیگانگان. ما شبها از افطار تا نیمهشب، میادین شهر را به جولانگاه رجزخوانی علیه وطنفروشان بدل میکنیم. شیاطین بدانند ملتی را که از شهادت نمیترسد، نمیتوان با سلاح ترس شکست داد.
02:34 - 18 اسفند 1404