امام خامنهای؛ حافظ ابدی مرزهای ایرانِ جاویدان
سرزمین ایران، شاهان زیادی به خود دیده؛ تاجبرسرهایی که خاک بر سرِ نقشه ایران کردند. از عهدنامههای ننگین تاریخی تا واگذاریهای تلخ و بیهزینه اما تاریخ در عصر جمهوری اسلامی، روایتی دیگر یافت. امروز اگر ایران، «ایرانِ مقتدر» باقی مانده است، اگر پرچمِ سه رنگ مزین به نام الله این سرزمین در میانِ آشوبها و جنگها همچنان برافراشته مانده، ثمرهی ایستادگیِ «پدر امت» است.
سرزمین ایران، شاهان زیادی به خود دیده است؛ تاجبرسرهایی که خاک بر سرِ نقشه ایران کردند. از عهدنامههای ننگین تاریخی تا واگذاریهای تلخ و بیهزینهای چون بحرین؛ هر بار تکهای از پیکر این شیر شرقی جدا شد تا آن را به گربهای نشسته بر پهنه غرب آسیا تبدیل کند.آنها در بزنگاههای مواجهه با استعمار و یا برای دریافت یک لبخند تایید از دست بالاتر، «خاک» را فدای «تاج» کردند و زخمی عمیق بر غرور ملی به جای گذاشتند چنانکه عادت مالوف حاکمان پیشین، تماشای آب رفتن مرزهای سرزمینی بوده است؛ ایران در سایه بیکفایتی و یا مصلحت سنجیهای منفعت طلبانه پادشاهان، رفته رفته از شیری خشمگین به گربهای در محاصره تبدیل شد.اما تاریخ در عصر جمهوری اسلامی، روایتی دیگر یافت. با پیروزی انقلاب اسلامی، آمریکا، صدام حسین را پیشمرگ خود کرد و با ایجاد این ذهنیت که اگر ایران، ایران بماند عراق توسط ایران تصرف میشود صدام را به جان ایران انداخت اما ایران به رهبری امام خمینی بعد از 8 سال دفاع مقدس و در حالی که صدام از انواع سلاحهای شیمیایی و کشتار جمعی غربی استفاده میکرد پیروز میدان شد و حتی یک وجب از خاک ایران کم نشد.بار دیگر و اینبار در عصر موشکهای نقطهزن، بمبهای هوشمند، جنگهای ترکیبی، ترورهای هدایتشده با هوش مصنوعی، ناوهای غولپیکرِ هواپیمابر، عملیاتهای روانی پیچیده و نیز تهدیدهای مداوم سران استکبار جهانی که با وقاحت تمام از تجزیه ایران سخن میگفتند؛ ایران، ایران ماند.
چگونه ایران، ایران ماند وقتی آمریکا و اسرائیل و کشورهای حوزه خلیج فارس دست به یکی کردند و مثل بارانِ ابر بهاری بر سر این سرزمین بمب و موشک ریختند؟ چه چیز محاسبات این دشمنان را برهم زد و اسرائیل را در رویای از نیل تا فرات غرق کرد؟ چطور این همه پیشرفت نظامی و 40 سال برنامهریزی شکست خورد؟ وجود ایرانیترین رهبر در ایران.رهبری که منطق سیاسیاش «مقاومت»، «توسعه» و «حفظ و صیانت از تمامیت ارضی» بود. آیتالله سیدعلی حسینی خامنهای چهره پلید آمریکا را شناخته بود، چشم طمع اسرائیل به آب و خاک این سرزمین را دیده بود و بر حماقت حکام کشورهای حوزه خلیج فارس واقف بود پس چنان کار کرد که نه تنها یک وجب از خاک وطن را به ثمن بخس سازش و معامله برای بقای خودش واگذار نکرد بلکه با جان خود عمق راهبردی ایران را در سراسر جهان گسترش داد.
رهبر شهید ایران تمام نقشههای شوم دشمنان را نقشِ بر آب کرد و اجازه نداد آمریکا و ایادیاش با تجزیه و آشوب، این گربه را به موشی بیارزش تبدیل کنند.رهبرِ فرزانه انقلاب، نه تنها در جایگاه یک ولیفقیه، بلکه به مثابه «پدری دلسوز» برای تمامِ آحاد ملت؛ اجازه نداد که خنجرِ تجزیه بر پیکرِ ایران بنشیند. ایشان با درکِ صحیح از آرایشِ نظامیِ دشمنان و پیشدستی در ارتقای توانِ بازدارندگی کشور و عاقبت اندیشی، ایران را به گونهای بزرگ کرد که توانست در برابر ابرقدرتها بایستاد، بی آنکه ایران ویران شود و یا کنام پلنگان و شیران شود.امروز اگر ایران، «ایرانِ مقتدر» باقی مانده است، اگر پرچمِ سه رنگ مزین به نام «الله» این سرزمین در میانِ آشوبها و جنگها همچنان برافراشته مانده است، ثمرهی ایستادگیِ «پدر امت» است. او نه فقط مرزهای جغرافیایی، که مرزهای عزت و شرفِ ایرانی را حفظ و پاسداری کرد.امروز اگر همچنان ایرانی ماندهایم و هویت ملیمان پابرجاست، وامدار «رهبر شهیدِ عزیزِ ایران» هستیم؛ همانکه جان داد، اما ذرهای از خاک وطن را به تاراج نگذاشت. این هویتِ ماندگار، مرهون فداکاری رهبرِ شهید است. نام ایشان در تار و پودِ وجودیِ و هویتی همه ایرانیان گره خورده است. مگر میشود کسی هویت خویش را فراموش کند؟انتهای پیام/
21:29 - 19 تیر 1405