نغمهها و نواهای جادوان محرمی+ فیلم
برخی نغمه و نواها همچون محرم جادوان و همیشگی اند و یکی از این نغمه ها نوای «دیوانه ام دیوانه دیوانه حسینم ....»
۱۰ MB
خبرگزاری فارس- خراسان جنوبی؛ با بیت بیت، نه، مصرع مصرع آن، نه، کلمه به کلمه آن، اهالی روستا خو گرفته اند و ملکه ذهنشان شده انگار جزئی همیشگی و جدا نشدنی از آیین های ظهر عاشورا ست، انگار اگر این نوحه خوانده نشود همه اهالی چیزی کم دارند چرا که عمری ست با آن خو گرفته اند.از کودکی، از نوجوانی، از جوانی، از کهن سالی این نوحه جزئی از آیین های محرمی آن هاست. گویا با خواندن این نوحه آرام می گیرند و پایان می دهند به برنامه ها و آیین های روز عاشورا در این روستا.همه این نوحه را حفظ اند و همراه با مداح تکرار می کنند و اگر سالی هم مداح قصد خواندن این نوحه را نداشته باشد خود شروع می کنند تا مداح هم ترغیب به خواندن این نوحه خاص و قدیمی شود.صحبت از نوحه «دیوانه ام، دیوانه دیوانه حسینم او شمع من پروانه پروانه حسینم» است که در روستای بیدسک بخش قهستان درمیان هر سال ظهر عاشورا خوانده می شود آن هم با سبک و سیاق خاص خود.این نوحه از نوحه هایی است که همه از پیر و جوان، کودک و خردسال، مرد زن و... خواستار خواندن این نوحه توسط رضا مظفرنیا، مداح و تعزیه خوان اهل بیت علیه السلام بیدسک هستند.گویا این نوحه هم از همان نوع نوحه هایی که غبار کهنگی به خود نمی گیرد چرا که از سال 1367 هر سال، هر محرم، هر عاشورا در روستای بیدسک توسط رضا مظفرنیا، مداح و تعزیه خوان اهل بیت علیه السلام اجرا می شود.
قدم نهادن در وادی عشق 36 سال قبل
انگار پا گذاشتن به ودای عشق، و قدم نهادن در عرصه نوحه خوانی و تعزیه خوانی اهل بیت علیه السلام هم برای این تعزیه خوان و مداح اهل بیت از همان سال 67 که برای مراسم چهل هشتم به مشهد مقدس رفت آغاز شد. و این سرآغاز نیز شروعی شد برای اجرای همیشگی نوحه «دیوانه ام دیوانه حسینم ... » در بیدسک چرا که رضا مظفرنیا در همین سفر از مداحی با نام نیک کار که اهل روستای آسیابان بخش قهستان بود و سرهیات آن ها در مشهد مقدس این نوحه را فرا می گیرد از آن پس این نوحه می شود جزو نواهای همیشگی محرم بیدسک.اکنون 36 سال است که نوحه «دیوانه ام دیوانه حسینم ....» یکی از نوحه های ثابتی است که در بیدسک توسط این مداح و تعزیه خوان روستای بیدسک به اجرا در می آید.اجرای همیشگی این نوحه توسط مداح و تعزیه خوان اهل بیت علیه السلام روستای بیدسک سبب شد تا باب گفت وگو را با این معلم و دکتری زبان و ادبیات عرب بگشایم و کمی پای درس این استاد که هم شاعری دو زبانه یعنی هم شعر عربی می گوید هم اشعار فارسی آن هم در مدح اهل بیت علیه السلام و هم مولف کتاب است و هم ویراستار و تنظیم کننده کتاب شعری با نام «قلعه خونین» که دایی اش علی اصغر اکبری آن را به نظم در آورده و هم این که چندین کتاب در دست تهیه و تالیف دارد. حنجره طلایی این مداح و تعزیه خوان اهل بیت علیه السلام طوری ست که در تعزیه ها هم نقش موافق دارد و هم نقش مخالف، همه اشعار یا بهتر بگویم رجز خوانی ها را هم حفظ است که چرا 36 سال است غرق در این عرصه است آن هم با عشق حسینی و عاشورایی که در جانش موج می زند.
۱۵ MB
مفتخرم به این که حسینی و عاشوارییم
هر آن چه در زندگی دارد آن را به واسطه حضور در این میدان می داند چرا که هرکس در این وادی گام بردارد خیر و برکتی بی نهایت نصیب می شود که مهم ترین آن روح و روانی آرام است در این دنیای متلاطم و ناآرام زندگی. این مداح اهل بیت علیه السلام مفتخر است به این که حسینی است و عاشواریی. ابتدا هم که با او همکلام می شوم قبل از این که از این نوحه و پیشنیه آن بگوید سرآغاز گفت و گویش این بیت شعر است که «ما زنده به آنیم که آرام نگیریم موجیم که آسودگی ما عدم ماست» و چون کارشناس ادبیات عرب است همان ابتدا به سخنی از آنتوان بارای مسیحی در مورد امام حسین (ع) اشاره می کند با این عنوان که «اگر حسین بن علی از ما بود در هر وجبی از شهر پرچمی با نام حسین (ع) برمی افراشتیم و در هر روستا منبرهایی با نام حسین (ع) بر پا می کردیم و با نام حسین (ع) مسیحیت را پیش می بردیم». وی ادامه داد: امروز حسین بن علی (ع) فقط در قالب عاشورا خلاصه نمی شود بلکه همه دنیا حسین بن علی را با نام غیرت، آزادگی، بزرگ مردی، هیهات من الذله و... می شناسند.یا عبدالله علایلی از بزرگان اهل سنت می گوید: «ولکن غذیّ المجدیستعذب الظما ارادوابه ضیما وذلّ ضراعه» یعنی خواستند او را به ذلت وخواری زاری والتماس بکشانند ولی آن پرورنده عزت و بزرگواری تشنگی را گوارا می یابد.به گفته وی وقتی پیامبر اکرم (ص) می فرماید: حسین منی و انا من حسین یعنی اگر حسین (ع) نبود همه تلاش هایی که برای دین اسلام شده بود از بین می رفت و به عبارت دیگر حسین احیاگر دین اسلام ناب محمدی است.
۷ MB
نغمه و نواهای محرمی 200 و 300 ساله
بعد از این مقدمه سراغ دیگر آیین ها و رسم و رسوم محرمی بیدسک می رود که بیش از یک و نیم قرن قدمت دارد و این آیین ها نیز از یک و نیم قرن قبل تا کنون پابرجاست و نسل به نسل از گذشتگان به حاضران از حاضران به آیندگان منتقل می شود اما به گفته این مداح و تعزیه خوان اهل بیت علیه السلام گویا این رسم ر رسم از علم بندان، علم چرخان، شبیه خوانی، تعزیه خوانی در بیدسک که در روزها تاسوعا و عاشورای حسینی به اوج خویش می رسد هیچ کدام گرد فراموشی بر روی آن ننشسته و همچنان به همان و سبک و سیاق گذشته ادامه دارد.برخی از نغمه و آواها محرمی بیدسک هم همچون گذشته در همه رسم و رسوم محرم آن همچنان توسط گروه های زنجیر زن و سینه زن به اجرا در می آید با این که سال های سال است اجرا می شود اما همچنان اهالی مشتاق به خواندن گروهی آن هستند که از جمله آن می توان به این نوای عاشورایی اشاره کرد که وقتی که تعزیه روز عاشورا در بیدسک اجرا می شود و شمر بر سینه امام حسین (ع) می نشیند این گونه هیئتی ها نوا سر می دهند که برتلّ زینبیه آمد چو زینب زاربرسینه حسین دید بنشسته شمرغدّارباآه وناله گفتا باآن لعین اشرارکمتربه ماجفاکن شرمی زمصطفی کن.به گفته وی این نواها قدمتی 200 تا 300 ساله در آیین های محرمی بیدسک دارد و همچنان نسل به نسل و سینه به سینه از گذشتگان به حاضران منتقل شده و حاضران هم به آیندگان منتقل خواهند کرد تا این آیین ها تا قیام قیامت پابرجا بماند.در پایان هم چون تسلط به زبان عربی دارد شعر به زبان عرب از قول ام البنین مادر حضرت ابوالفضل عباس (ع) می خواند و بعد هم با همراهی یکی از دیگر هئیتی بیدسک تعدادی از نواهای محرمی بیدسک را به همان سبک و سیاق خاصش می خوانند.#نواهای_محرمی #روستای_بیدسک #دیوانه_ام
۱۵ MB
08:27 - 20 جولای 2024
1 بازنشر
8212 بازدید
1 پاسخ