د هغه پلار کیسه چې معلولیت یې د خپلې لور د ښوونځي مخه ونه نیوله
یو معلول پلار هر سهار په خپلو لاسونو او عصا داسې لاره وهي چې د نورو خلکو لپاره یوازې څو دقیقې وخت نیسي، خو د هغه لپاره یوه ستړې کوونکې ورځنی سفر دی. د هغه ټاکلی منزل: ښوونځی.
۲۴ MB
د فارس خبري اژانس د افغانستان څانګې د خبریال د راپور له مخې، سهار لا بشپړ نه و رارسېدلی. یو منځنی عمر لرونکی سړی چې پښې یې نور د ده ملتیا نه شي کولای، ورو ورو ځان مخته کشوي. څو ګامه وړاندې یوه کوچنۍ نجلۍ د ښوونځي په یونیفورم او شین بکس سره ولاړه ده او د هغه انتظار باسي.هر ځل چې د دواړو ترمنځ واټن زیاتېږي، نجلۍ شاته ګوري. پلار یې یوه لنډه موسکا کوي او په اشاره ورته وایي چې خپلې لارې ته دوام ورکړي.لار ډېره اوږده نه ده، خو د هغه سړي لپاره چې کلونه کېږي له معلولیت سره ژوند کوي، همدا څو سوه متره په یوه ورځني سفر اوښتي دي.لمر ورو ورو د خټو له دېوالونو شاته راخېژي او د کوڅې اوږد سیوری لنډوي. لارویان د دوی له څنګ څخه تېرېږي؛ ځینې ورته ګوري او ځینې بېپروا تېرېږي. خو د دې پلار لپاره له دې مهمه خبره نشته چې خپله لور ښوونځي ته ورسوي.کېدای شي هغه د نورو پلرونو په څېر د خپلې لور لاس ونه نیسي او تر ټولګي یې بدرګه نه کړي، خو هره ورځ د درد او ستړیا په زغملو سره ځان د ښوونځي تر دروازې رسوي.
په ۲۰۲۱ کال کې د طالبانو له بیا واکمنېدو وروسته، د نجونو پر مخ د منځنیو ښوونځیو دروازې وتړل شوې. لږ وروسته نجونې له پوهنتونونو څخه هم منع شوې. دا پرېکړه افغانستان د نړۍ یوازینی هېواد ګرځولی چې نجونې یې له لوړو زدهکړو محرومې کړې دي.اوس زرګونه افغان نجونې هر سهار د ښوونځي د زنګ په غږ له خوبه راویښېږي، خو د درس پر چوکیو د کېناستو اجازه نه لري. د هغوی کتابونه په الماریو کې پاتې دي، کتابچې یې نیمګړې بندې شوې دي او هیلي یې د ښوونځیو د تړلو دروازو تر شا درېدلې دي.په داسې وضعیت کې، د دې معلول پلار انځور یو سمبولیک مفهوم خپلوي.هغه د خپلې لور د ښوونځي لپاره له فزیکي محدودیتونو سره مبارزه کوي، په داسې حال کې چې میلیونونه نورې نجونې که ښوونځی یې د کور څو ګامه وړاندې هم وي، د ننوتلو اجازه نه لري.د ښوونې او روزنې کارپوهان خبرداری ورکوي چې د دې وضعیت دوام به افغانستان له داسې نسل سره مخ کړي چې له تعلیمي فرصتونو، کارموندنې او ټولنیز ګډون څخه محروم پاتې شي.ښايي تر ټولو مهمه پوښتنه چې دا صحنه یې د ننني افغانستان مخې ته ږدي، همدا وي: که یو پلار په داسې شرایطو کې هره ورځ د خپل اولاد د زدهکړو لپاره دومره کړاو زغملای شي، نو ولې لا هم میلیونونه افغان نجونې له خپل لومړني حق، یعنې زدهکړې، محرومې دي؟هغه نجلۍ هغه ورځ ټولګي ته ننوتله؛ خو میلیونونه نورې نجونې لا هم د زدهکړو د تړلو دروازو تر شا ولاړې دي.په داسې هېواد کې چې د ډېرو نجونو لپاره ښوونځي ته تګ په یوه لرې خوب بدل شوی، دا پلار هره ورځ یادونه کوي چې زدهکړه لا هم د مبارزې ارزښت لري.#افغانستان#زدهکړه#نجونې#طالبان
13:52 - 11 خرداد 1405
1 بازنشر
703 بازدید