یکی از منتقدینی که می تواند به شکل قانونی و موثر به فرآیندهای حکمرانی کشور نظارت کند مجلس است. بدون مجلس و توانایی رای گیری و قانون گذاری و به تبع آن قابلیت نظارتی که در اختیارات مجلس دیده شده امکان تاثیر گذاری درست و مطلوب پایین می آید و بحث ها و نظرات در همین حد باقی می مانند.
مذاکره به مخالف نیاز دارد
فرمودند دشمن در کمین نشسته تا در «دستگاه محاسباتی مسئولان» خطا ایجاد کند. این جمله رهبر انقلاب، در واقع توصیف یکی از ابعاد اصلی جنگ ترکیبی امروز است؛ جنگی که دیگر فقط به دنبال تخریب زیرساختها، تحریم اقتصادی یا عملیات نظامی نیست، بلکه مستقیما ذهن تصمیمگیران را هدف گرفته است.
اگر این گزاره را بپذیریم، باید قبول کنیم که یکی از مهمترین میدانهای نبرد امروز، میدان تصمیمسازی مسئولان است. در چنین شرایطی، طبیعی است که یکی از حساسترین تصمیمهای کشور نیز پشت میز مذاکره گرفته میشود؛ تصمیمی که میتواند آثار گسترده سیاسی، اقتصادی و امنیتی به همراه داشته باشد. میتواند پیروزی در میدان را برای ملت ایران نقد کند یا امتداد پیروزی در میدان را به شکست بکشاند.نکته مهم اینجاست که وقتی رهبر انقلاب به صراحت درباره احتمال خطا در محاسبات مسئولان هشدار میدهند، یعنی این خطر را واقعی و جدی میدانند. ما تجربه چنین خطایی را در گذشته هم داشتهایم. مذاکرات برجام با اذن رهبر شهید آغاز شد، اما خطاهای محاسباتی برخی مسئولان موجب شد نتیجه آن برای کشور به تجربهای خسارتبار تبدیل شود؛ تجربهای که هنوز آثار آن در حافظه سیاسی جامعه باقی مانده است.
از همین منظر، وجود مخالفان منطقی و دلسوز مذاکره نه تنها تهدید نیست، بلکه یک ضرورت است. آنها نقش دیدهبان را دارند؛ کسانی که میتوانند نقاط ضعف، غفلتها و خطاهای احتمالی را گوشزد کنند. منتقدان مذاکره باید باشند تا مذاکرهکنندگان از خطوط قرمز جمهوری اسلامی عبور نکنند. باید باشند تا خوشبینی افراطی جای واقعبینی را نگیرد. باید باشند تا دستگاه محاسباتی مذاکرهکنندگان گرفتار تردید، یأس یا توهم نشود. باید باشند تا تجربه «خسارت محض» گذشته تکرار نشود.در واقع، همانطور که پیروزی در میدان نبرد نیازمند رصد دائمی دشمن است، موفقیت در میدان دیپلماسی نیز بدون نقد، نظارت و هشدارهای مستمر ممکن نیست. این نقد و تذکر، منافاتی با وحدت هم ندارد. جامعهای که همه در آن یک صدا فکر کنند، بیش از هر جامعه دیگری در معرض خطای جمعی قرار میگیرد.البته در هر دو سوی این ماجرا، تندروهایی وجود دارند که صدای هیاهویشان از منطقشان بلندتر است. اما نباید وجود این استثناها باعث نادیده گرفتن اصل ماجرا شود. در این پیچ حساس، منفعت حضور منتقدان منطقی مذاکره بسیار بیشتر از حذف و خاموش کردن آنهاست. اگر هدف، پیروزی ایران است، نقد دلسوزانه نه مانع پیروزی در میدان دیپلماسی، بلکه یکی از شروط آن است. مذاکره بدون منتقد، همانقدر خطرناک است که جنگ بدون دیدهبان.
12:00 - 16 خرداد 1405
7 پاسخ
@hamdan11016 خرداد 1405در پاسخ بهمردم مبعوث شده هیهات اجازه دهند؛که جام زهری دیگر،خسارت محض مجدد بر ولایت و امت تحمیل گردد.#پلاکارد
@Tasnim61116 خرداد 1405در پاسخ بهسرشب ی.پزشکیان مینویسه بله در جلسه بودیم از زدن زیر ساختها میترسیدن سر صبح وقتی مردم میرفتن برای موج صدم خبر اتش بس رسید ! و البته همه چیز همیشه با رهبری هماهنگه:/و اینکه وحدت همیشه چماغی بر سر منتقدینه تا مسببین فرصت فرار پیدا کنند و با پتک اشتباهات خودشون را بر سر منتقدین بزنن
@user1754036182916 خرداد 1405در پاسخ بهایران یک کشور با تاریخ 250 ساله نیست یک تمدن با تاریخ 7000 ساله است از مرزهای چین تا دریای مدیترانه هزاران پیروزی و شکست رو تا امروز چشیده اما تاریخ معاصر آن تلخ ترین بخش این تاریخ است مردم نمیخواهند گذشته تکرار شود حتی تجربه تلخ مذاکره با دشمن در برجام در هر مقطعی مردم پای کار بودن ایران پیروز بوده
@user170910059412994452716 خرداد 1405در پاسخ بهوقتی که مسئولان ما منظور آمریکا از مذاکره را نمیفهمند هیچ گاه به نتیجه نمیرسیم .شما با کسی مذاکره میکنی که هشت سال با بازی مذاکره اقتصاد کشور را نابود کرد و بعد از رسیدن با اهداف به راحتی به همه تعهدات پشت پا زد .با کشوری طرفی که تا کنون دوبار در حین مذاکره به کشور حمله کرده و امام ما را شهید کرده.
@user170910097470025004517 خرداد 1405در پاسخ بهخطای محاسباتی در کار نیست .تفکر حاکم بر دولت، ذلیل آمریکاست.تا جایی پیش رفته جناب دکتر پزشکیان که رفتن صدا و سیما ،دستور دادن: فرمایشات رهبر شهید درباره مذاکره با آمریکا پخش نشود!یه فکری برای توله های ترامپ بکنید.