میراثداران کوه و برنو
ما بچههای کوهستان، یکجور دیگری بزرگ میشویم. قد کشیدن ما میان هیبت برنوی قلمدوش پدر و لالاییهای شبانهی مادر است. وقتی همبازیات، سنگ باشد و صخره، قلبت هم مثل کوه قرص میشود. ما با این خاک یکی شدیم؛ آنقدر که سر میدهیم ولی خاک نه.
