شهید حاجیزاده: مهمترین دستاورد ما نه موشک بود، نه پهپاد
«میراث ما نه موشک است، نه پهپاد...»؛ این شاید غیرمنتظرهترین جملهای باشد که بتوان از زبان مردی شنید که نامش با مهمترین تحولات قدرت دفاعی ایران گرهخورده است. جملهای که شهید حاجیزاده پیش از شهادتش بر زبان آورد و پاسخ آن، امروز یک سال پس از شهادت «پدر هوافضای ایران»، بیش از گذشته اهمیت پیدا کرده است.
گروه فرهنگ ـ حماسه و مقاومت: «اگر برای شما اتفاقی بیفتد، چه بر سر کشور میآید؟» این سؤال را علیرضا حاجیزاده چند شب قبل از شهادت پدرش، از او پرسید؛ سؤالی که در آن روزهای پرالتهاب ، ذهن خیلیها را درگیر کرده بود. اما آنچه از شهید حاجیزاده شنید، پاسخی متفاوت بود؛ پاسخی که به گفته فرزندش، آنقدر آرام و قاطع بیان شد که از همان لحظه حس کرد حرفهای پدر رنگ و بوی دیگری دارد.
یک سال پس از شهادت پدر هوافضای ایران، پای روایت فرزندی نشستهایم که آخرین گفتوگوها، آخرین نگرانیها و آخرین توصیههای پدر را از نزدیک شنیده است؛ روایتی از فرماندهای که در اوج تهدید، آرامش خود را از دست نداد و از پدری که هنوز نامش در خانه، میان همرزمان و در میان نسل جوان هوافضا زنده است.
فارس: اگر بخواهید سردار حاجیزاده را در یک جمله معرفی کنید که هیچ ارتباطی با مسئولیت نظامی ایشان نداشته باشد، آن جمله چیست؟حاجی زاده: حاجآقا یک بسیجی به معنای واقعی بودند، یک بسیجی برایش فرقی ندارد چهکار انجام میدهد، هرجا که لازم باشد حضور پیدا میکند و به بهترین نحو ممکن وظیفه خود را در آن عرصه انجام میدهد. این روحیه بسیجی بودن هم نشئت گرفته از ولایتمداری ایشان بود.
فارس: آخرین گفتوگوی پدر و پسری که با ایشان داشتید و امروز بیشتر از همیشه در ذهنتان مانده چیست؟حاجیزاده: آخرین گفتوگوی مفصلی که با حاجآقا داشتم حدود دو سه شب قبل از شهادتشان بود، بنده از قریبالوقوع بودن حمله رژیم صهیونیستی مطمئن بودم .حاجآقا هم با من هم نظر بود.من ابراز نگرانی کردم از اتفاقاتی که پیش رو ممکن است وجود داشته باشد که یادم هست ایشان با آرامش چندین توصیه شخصی به من کردند .بعد از صحبتهای ایشان من بیشتر نگران شدم، چون حرفههایشان بوی خداحافظی میداد. مجدد ابراز نگرانی کردم که اگر برای شما یا دیگر مسئولین اتفاقی بیفتد چه؟ کارهایتان چه میشود؟ چه به سر کشور میآید؟ ایشان چند نکته فرمودند : اولاً: ما کارهایمان را انجام دادیم و کاملاً آماده هستیم .ثانیاً: تاحدامکان مسائل امنیتی را رعایت میکنیم و بیشتر از آن را به خدا میسپاریم. ثالثاً :بدون اراده الهی هیچ اتفاقی نمیافتد و این مسیری که ما داخلش هستیم «ما لنا الّا احدی الحسنیین» است .یکی از دو بهترین در انتظار ماست؛ یا در این راه کشته میشویم که این بهترین است؛ یا دشمن را از سر راه برمیداریم و به مقصود میرسیم که این هم بهترین است.
فارس: مردم معمولاً فرماندهان را از پشت تریبون میبینند؛ در خانه چه ویژگیای داشتند که کمتر کسی از آن خبر دارد؟حاجیزاده: بهشدت اهل صلهرحم بودند. حتی ازآنجاییکه به دلیل مشغلههای کاری و امنیتی بهجاآوردن صلهرحم در سالهای اخیر تحتالشعاع قرار گرفته بود، تلاش میکردند که با تماسهای تلفنی از دوستان و آشنایان احوالپرسی کنند.مشکلات و دغدغه دیگران برایشان مهم بود. مخصوصاً در زمینه ازدواج جوانان. ایشان تلاش میکرد تا با رفع موانع و حل مشکلات جوانان آنها را به ازدواج ترغیب کند.
فارس: آیا از حجم مسئولیتها و خطراتی که متوجه ایشان بود، گلایه یا نگرانی خانوادگی مطرح میشد؟ واکنش ایشان چه بود؟حاجیزاده : واقعیت این بود که خانواده ما یکسری اتفاقات را پذیرفته بودند و آگاهانه نسبت به خطرات احتمالی با پدرم همراهی میکردیم مخصوصاً مادرم.بدون همراهی مادرم خیلی از این سختیها و مشکلات بر دوش حاجآقا چندبرابر میشد، مادرم با نیت جهاد در راه خدا با پدرم همراهی میکرد.از تعویض متعدد محل اسکان و جابهجاییها تا محدودیتهای ارتباطی با دوستان و آشنایان و حتی محرومیت از بعضی از امکاناتی که برای همه خیلی در دسترس هست؛ مثلاً خاطرم هست مادرم در دوره کلاسی شرکت میکردند که بخش عمده آن آنلاین بود و بهخاطر ممنوعیت همراهداشتن تلفن همراه مجبور بودند برای شرکت در کلاسها از خانه بیرون بروند ودر جایی دور از خانه داخل کلاس شرکت کنند .در طول زمان به این محدودیتها و خطرات عادت کرده بودیم و از طرفی با پذیرش این خطرات خود را در جهاد پدر شریک میدانستیم.
فارس: این روزها که دوباره تنش و درگیری با اسرائیل در صدر اخبار قرار گرفته، فکر میکنید اگر سردار حاجیزاده امروز در میان ما بودند، مهمترین توصیهشان به مردم چه بود؟ حاجیزاده: حاجآقا در دوران حیاتشان همواره رهنمونها و توصیههای رهبری را در ابعاد مختلف قطبنمایی میدانستند که جهت درست را به آحاد مردم و مسئولان نشان خواهد داد .قطعاً امروز هم اگر ایشان بودند، توصیه قطعیشان به مردم حفظ وحدت و یکپارچگی در سنگر خیابان و اجتماعات مردمی بود.
فارس: وقتی اخبار عملیات و پاسخهای نظامی ایران منتشر میشود، اولین احساسی که به شما دست میدهد چیست؛ غرور، دلتنگی یا مسئولیت؟حاجیزاده: ترکیبی از هر سه! غرور به دلیل اینکه این سیلیهایی که به دشمن زده میشود حاصل مجاهدتها و تلاشهای افراد بسیار زیادی است، از شهیدانی چون طهرانی مقدم، حاجیزاده، محمود باقری و دیگر شهدا تا دانشمندان و متخصصان جوان نیروی هوافضا تا فرماندهان و مسئولینی که در حال حاضر توفیق جهاد و خدمت دارند.دلتنگی ازاینجهت که ما در ایام گذشته هرگاه عملیاتی انجام میشد حالا چه بر علیه داعش چه بر علیه آمریکاییها و چه بر علیه صهیونیستها در وعدههای صادق 1 و 2، همیشه پس از آن حس شادی و شعفی که حاجآقا از اجرای این عملیات را داشت، درک میکردیم و خب این روزها هم دلتنگ آن حس و حال هستیم.حس مسئولیت هم از این باب است که با دیدن این اقدامات، وظیفهای درونمان احساس میکنیم که باید در حد توانمان و در حدی که مقدور باشد ما هم کنار رزمندگانی که در میدان مجاهدت میکنند، قرار داشته باشیم.
فارس: در یک سال گذشته، کدام اتفاق یا دستاورد حوزه هوافضا باعث شد بیشتر از همیشه یاد پدرتان بیفتید؟حاجیزاده : خب طی یک سال گذشته به دلیل شرایط خاصی که بر کشور حاکم بود، آنچنان فضای لازم برای ظهور و بروز علنی و عینی این حوزه در زمینه رونمایی از دستاوردها وجود نداشت، بااینحال در این ایام گروههایی از همکاران، نخبگان و جوانانی که با حاجآقا همکاری میکردند مراجعه میکردند و از پیگیری اقدامات و آنچه ایشان پایهگذاری کرده بودند، مطالبی را بیان میکردند بیشازپیش یاد ایشان برایم زنده میشود.
۱ MB
فارس: به نظر شما میراث اصلی ایشان برای نسل بعدی فرماندهان و متخصصان هوافضا چیست؟حاجیزاده :دوست دارم پاسخ به این سؤال را از زبان خود شهید حاجیزاده برایتان بیان کنم. شاید جالب باشد بدانید که کمتر از یک هفته پیش از شهادت پدر این سؤال را یکی از دوستان بنده از حاجآقا میپرسند که اصلیترین دستاورد شما طی ۱۶ سال فرماندهی نیروی هوافضا چه بوده؟ ایشان در پاسخ به سؤال این دوست ما میگویند: «مهمترین دستاورد ما نه موشک بوده، نه نقطهزنی، نه پهپاد، نه رادار، نه عملیات و... مهمترین دستاورد ما کادر پروری بوده؛ من زمانی که به تیم و نفراتی که در نیروی هوافضا دور هم جمع شدهاند و کار را پیش میبرند نگاه میکنم، لذت میبرم چون همه اجزاء و نفرات در هماهنگی کامل با یکدیگر عمل میکنند». ایشان با روش مدیریتی که داشتند افراد را رشد میدادند، حاجآقا هیچگاه افراد و نفرات را اصطلاحاً بهصورت آسانسوری رشد نمیدادند؛ هرگاه فردی را مستعد رشد و پیشرفت و نقشآفرینی مؤثر میدیدند، برای آن فرد مسیری طراحی میکردند تا بهصورت مرحلهای و پلهپله از نظر علمی، تجربی، شخصیتی و حتی اعتقادی آن فرد رشد پیدا کند تا بتوانند در آینده مسئولیتهای مهم و خطیر را به آن فرد واگذار کنند در عین حالی که نیرویی لایق و کارآمد باشد.این الگو رشد نیروی انسانی بزرگترین میراث سردار حاجیزاده برای نیروی هوافضا بود.
فارس: آیا در میان وسایل، یادداشتها یا صحبتهای باقیمانده از ایشان، نکتهای وجود دارد که احساس کنید مربوط به آینده ایران است و هنوز کمتر درباره آن صحبت شده؟حاجیزاده: وصیتنامه ایشان؛ شهید حاجیزاده این وصیتنامه را مهرماه 1399 نوشتهاند، با این حال وقتی بندهای مختلف آن را میخوانید، تقریباً موضوعی پیدا نمیکنید از موضوعات روز کشور که اشارهای به آن نشده باشد و توصیهای پیرامون آن نباشد؛ نهتنها موضوعات روز، بلکه موضوعاتی که در آینده نیز بر ما مترتب خواهد شد در آن آمده است.
فارس: در این یک سال، چه زمانی بیشتر از همه جای خالی پدرتان را حس کردید؟حاجیزاده: روز 9 اسفند که تولد حاجآقا بود، خب اولین سالی بود که روز تولدشان در بین ما نبودند و این فقدان و جای خالی پدر در روز تولدش برای هر فرزندی ناراحتکننده و دردآور است، اما آنچه امسال برای ما دردآورتر بود، این بود که ما در روز 9 اسفند آغاز جنگ و شهادت حضرت آقا را شاهد بودیم، این همزمانی خیلی برای ما سخت و طاقتفرسا بود. ما امسال دو بار پدرمان را از دست دادیم، یکبار 23 خرداد و یکبار هم 9 اسفند.
فارس: اگر امروز فقط پنج دقیقه فرصت داشتید دوباره با ایشان صحبت کنید، اولین سؤال شما چه بود؟حاجیزاده : حاجآقا ذهن بسیار پویایی داشتند؛ به اذعان بسیاری از دوستان و افرادی که با ایشان تعاملات شخصی، کاری و... داشتند، هرگاه موضوعی را خدمتشان طرح میکردند حتماً ایشان یک نکته تکمیلی راجع به آن موضوع میگفتند و یا از یک زاویه جدید به ماجرا نگاه میکردند که برای آنها بسیار جذاب و جدید بود.اگر فرصتی پیش میآمد تا با ایشان صحبت کنم، حتماً دوست داشتم درباره تحولات این یک سال گذشته با ایشان صحبت کنم و نظرشان را درباره برخی موضوعات خاص بدانم.
فارس: اگر بخواهید یک پیام صوتی ۳۰ ثانیهای از پدرتان برای جوانان امروز بازسازی کنید، فکر میکنید مهمترین جمله آن چه خواهد بود؟ حاجیزاده: مهمترین توصیه و تأکید حاجآقا به جوانان، داشتن همت و پشتکار و تلاش برای ساختن آینده بهتر ایران است. این موضوعی است که همیشه در دیدارهایی هم که با جوانان داشتند بر آن تأکید میکردند و توصیهشان به جوانان این بود که نگاه کنید ببینید در کدام حوزه در این کشور ضعف و کاستی وجود دارد، خودتان را به آنجا برسانید در آن نقطه حضور داشته باشید و تلاش کنید آن مشکل را برطرف کنید.واقعیت این است که شخصیت شهید حاجیزاده را عموم مردم به دلیل موضوع کاری ایشان یعنی بحث قدرت دفاعی و موشکی میشناسند، در حالیکه ایشان همواره دغدغه رشد و پیشرفت کشور در حوزههای مختلف را داشتند و در این مسیر هم هرکجا که لازم بود حامی و پشتیبان جوانان بودند.
فارس: امروز وقتی نام سردار حاجیزاده را میشنوید، بیشتر به «فرمانده هوافضا» فکر میکنید یا «پدر»؟ چرا؟حاجیزاده: من بیشتر به «پدر هوافضای ایران» فکر میکنم؛ در این یک سال به فراخور شهادت حاجآقا، افراد، اقشار و گروههای مختلفی برای تسلیت و گرامیداشت یاد شهید حاجیزاده به منزل ما رفتوآمد داشتند، یک نکته بسیار برجسته و جالب برای ما در این دیدارها، گروههای دانشجویی و فعالین حوزه علوم و فناوریهای هوافضا بود که میآمدند و خاطراتی از تعاملات و برخوردها و گفتگوهایشان با حاجآقا را بیان میکردند، اما یک نکته را متفقالقول همهشان بیان میکردند و آن هم این بود که حاجآقا برای جامعه هوافضای کشور پدری میکرد، یعنی آنها را بهقولمعروف، زیر بالوپر خود میگرفت، به آنها خطمشی و جهتدهی میداد و از آنها به طرق مختلف حمایت میکرد دقیقاً مثل نقشی که یک پدر در خانواده دارد.این برای ما خیلی جالب بود، ما دورادور از توجه حاجآقا به بخش خصوصی دانشبنیان و دانشگاهها در حوزه هوافضا مطلع بودیم، اما این حجم از اثرگذاری حاجآقا بر جوانان و نخبگان و متخصصانی که در این حوزه فعالیت داشتند، برای خود ما هم عجیب بود.لذا بیشتر به همان عنوانی که گفتم فکر میکنم؛ پدر هوافضای ایران.پایان پیام/#جنگ #حاجی_زاده#شهید#هوا_فضا#موشک#پهپاد#اسرائیل#ایران_قوی
10:56 - 21 خرداد 1405
0 بازدید
