چرا مذاکرات ایران و آمریکا به نتیجه نمی رسد : استراتژی مذاکره سلطه جویانه و استراتژی مذاکره عدالت جویانه آمریکا بعنوان ابر قدرت همیشه دوست دارد نقش پادشاهی را بازی کند که فرمان بدهد و دیگران گوش کنند و کشوری که آن را گوش نکند یا با ابزار های نرم خود یعنی سازمان ملل یا تحریم او را تنبیه می کند یا با ابزار سخت مانند: ارتش یا نیروهای که توسط آمریکا حمایت می شوند مورد تنبیه قرار می گیرند. این بار نیز ترامپ تئوری «صلح از طریق قدرت» را مطرح کرده و همان را دنبال میکند، در دوره اول مذاکرات بعد از 5 مرحله مذاکره به جنگ 12 روزه ختم شد در دوره دوم مذاکرات نیز بعد چندین دور مذاکره به جنگ 40 روزه ختم شد. استراتژی مذاکره آمریکا "مذاکرات سلطه جویانه" و استراتژی مذاکره ایران "مذاکره عدالت جویانه" است مذاکره یعنی نزدیک شدن اهداف به یک دیگر، آیا اشتراکی بین مذاکره سلطه جویانه و مذاکره عدالت جویانه وجود دارد با کمال تعجب می گفت وجود دارد آن هم فقط منافع آمریکا،
در این استراتژی، آمریکا فقط به منافع خود توجه دارد و دوست دارد دست بالا را داشته باشد اما ایران در کنار توجه به منافع خود به منافع آمریکا نیز توجه دارد و می خواهد توافقی متوازن نوشته شود. استراتژیست ریچارد روملت در کتاب خود می نویسد : برای ارزیابی استراتژی باید به چهار سوال پاسخ داد. 1.ثبات رویه، 2.سازگاری با عوامل، 3.امکانپذیر بودن، 4.داشتن مزیت. اگر بخواهیم در مذاکرات ایران و آمریکا آن را تفسیر کنیم یعنی 1. آیا برنامه استراتژی سلطه جویانه آمریکا با هدفهای کوتاهمدت یعنی تمام کردن جنگ های گذشته و عدم ایجاد جنگ های جدید و حفظ منافع گذشته، همراهی با سیاستها کلی آمریکا و خواسته های مردم آمریکا سازگار بوده است؟ 2.آیا این نوع استراتژی توانسته خود را در اتفاقات داخلی و خارجی که در پی این جنگ ایجاد شده خود را سازگار کند؟ 3. آیا این استراتژی بیش از حد نیاز منابع مانند: نیرو انسانی،تجهیزات و ... موجود استفاده کرده و آیا مسائل حلنشده به وجود آورده است؟ 4. آیا این برنامه استراتژی سلطه جویانه آمریکا مزیت برای مردم آمریکا و یا سیاست گذاران دارد یا می تواند جایگاه آمریکا را ارتقا دهد و منافع اقتصادی برای آمریکا ایجاد کند ؟. بطور کلی می توان گفت: استراتژی سلطه جویانه آمریکا برای آمریکا مناسب نیست و نمی تواند منافع و اهداف آمریکا را پوشش دهد اما گزینه که ایران پیشنهاد می دهد باتوجه به توازنی که هم به خواسته های خود و هم به خواسته های آمریکا دارد گزینه مناسب تری است. اما باتوجه به این که نظام سلطه به تحلیل ها توجهی ندارد و همواره در کلیه توافقات پیمان شکن بوده است
پیشنهادی می گردد: گزینه های که بر سرآن اختلاف نظر وجود دارد از میز مذاکرات خارج شود و آن چیزی که برای ایران مهم است و بر سر آن اتفاق نظر وجود دارد توافق گردد بهتر است هر چیزی که بطور نقد می توان از آمریکا گرفت، در همان زمان مذاکره دریافت کرد و آن را نباید به زمان دیگر موکول کرد. جنگ حق و باطل هیچ گاه تمام شدنی نیست.
03:16 - 24 فروردین 1405