اطمینان به خدا نه اطمینان به دشمن: مسئله این است چهل روز از مقاومتی ملتی گذشت که جنگ را سزاوارتر می داند تا مذاکره، زخمی که مذاکره بر تن این ملت گذاشته جز یادآوری پاره، پاره شدن پیکر این کشور نبوده که هنوز جای زخم های آن قلب ملت را به درد می آورد، برای همین است که از مذاکره بیشتر از جنگ می ترسند. اما خدا وعده داده به انسانی که به خدا توکل می کند همان طور که در آیه انفال آمده است: و اگر دشمنان به صلح گرایند، تو هم به صلح گرای، و بر خدا توکل کن، که یقیناً او شنوا و داناست (آیه 61 سوره انفال). البته ملتی که جنگ را سزوارتر از مذاکره می داند نقطه قوت کشوری است که هدفش پیروز است. باید دشمن نیز این را بداند حتماً باید در مذاکرات به آنها بیان شود در صورت پایبند نبودن به شرایط با این ملت که جنگ را سزاوارتر می داند تا مذاکره طرف هستند در کنار سایر نقاط قوت که همه ما از آن مطلع هستیم.
04:06 - 21 فروردین 1405