علل وقوع واقعه کربلا و عبرتهای آن برای شیعیان
در زمان امام حسین (ع) مسلمانان با عدم زمان شناسی و ولایت شناسی باعث شدند که واقعه کربلا رخ دهد حال بایستی از آن واقعه دلسوز درس عبرت بگیریم.
خبرگزاری فارس /اردبیل – حوزه فرهنگی: قبل از ورود به بحث، مقدمهای کوتاه خالی از لطف نیست؛ بر اساس صلح میان امام حسن (ع) و معاویه، قرار بر این بود که پس از مرگ معاویه، انتخاب خلیفه به شورای مسلمین واگذار شود اما معاویه، پسر خود یزید را خلیفه مسلمین معرفی کرد و از آنجایی که یزید فردی مشروب خوار بود و این عملش با آموزههای دینی اسلام مطابقت نداشت، امام حسین (ع) بیعت با یزید را نپذیرفت لذا این امر یکی از اصلیترین دلایل نزاع و جنگ بین امام حسین (ع) با یزید بود. امام حسین (ع) به همراه خانواده و یاران باوفایش، پس از وداع با جدش پیامبر اکرم (ص) عازم مکه شد و هدف خود از این خروج را، اصلاح در میان امت جدم، امر به معروف و نهی از منکر به راه و روش جدم (پیامبر اسلام) و پدرم علی ابن ابی طالب (ع) عنوان کرد و بعد از آنکه، دوازده هزار نامه از اهل کوفه به دست آن حضرت رسید مسلم ابن عقیل را به عنوان نماینده خود به کوفه فرستاد و بعد خود روانه سرزمین نینوا شد. گویی تقدیر چنین بود که امام حسین (ع) و یارانتش در راه اسلام به شهادت رسیده و خانوادهاش اسیر دشمن شود، حُر به همراه ارتشی مانع از ادامه راه امام شد تا امام حسین (ع) به همراه خانواده و یارانش در سرزمین نینوا در محاصر دشمن قرار گیرد و در نهایت عمر بن سعد با ارتش انبوهی وارد سرزمین نینوا شد تا بدین صورت از امام حسین (ع) برای خلیفه مسلمین بیعت بگیرد.
روزها یکی پس از دیگری میگذشت و در نهایت روز دهم محرم، عمر بن سعد دستور حمله به یاران امام را داد، در این جنگ، امام حسین (ع) و یاران باوفایش با نهایت شجاعت و دلیری در مقابل انبوهی از ارتش دشمن مبارزه کردند و به شهادت رسیدند و اهل بیت امام به اسارت گرفته شد از شهادت سرور و سالار شهیدان در روز دهم محرم سال 61 هجری قمری، قریب به 14 قرن میگذرد اما با این وجود همچنان با فرا رسیدن ماه محرم، ماه پیروزی خون بر شمشیر، دل عاشقان آن حضرت رنگ و بوی ماتم و عزا به خود میگیرد و مردم ایران اسلامی به همراه مسلمانان سایر کشورهای اسلامی با برپایی تکایا و شرکت در مجالس عزاداری در سوگ امام حسین (ع) و یاران باوفایش می نشینند. اگر در خصوص عزاداری برای سرور و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله حسین (ع) اندکی مطالعه و تامل کرد میتوان به این امر پی برد که عزاداری از دیرباز تاکنون در ایران اسلامی برگزار میشود و این امر ریشه در تاریخ و فرهنگ مردم ایران دارد. حال اشاره به چند نکته خالی از لطف نیست: اول، زمان شناس باشیم متاسفانه این موضوع در نظر خیلیها کم اهمیت میباشد اما اگر مسلمانان آن موقع از اسلام، بدرستی زمان شناس بودند و به یاری امام خویش میشتافتند هرگز امام حسین (ع) و یارانش در سرزمین نینوا در محاصره دشمن قرار نمیگرفت و با نهایت مظلومیت به شهادت نمیرسیدند.
بحث زمان شناسی تنها به دوران صدر اسلام منتهی نمیشود و در طول تاریخ هر موقع مردم، زمان شناس بودند و به یاری پیشوای خود میشتافتند قطع یقین پیروزی برای امت اسلامی بود برای این امر مهم تعابیر متعددی وجود دارد که زمان شناسی مردم ایران اسلامی در هشت سال جنگ تحمیلی عراق یکی از بارزترین نمونهها میباشد دوم، ولایت شناس و ولایی باشیم ولایت شناسی همچون زمان شناسی از مهمترین موضوعات میباشد هرگاه در طول تاریخ امت اسلامی از ولایت، دور افتادند دچار مصیبت شدند. در زمان امام حسین (ع) امت اسلامی نتوانستند رهبر و پیشوای به حق خود را بشناسند و نهایت آن شد که نباید میشد. متاسفانه در دنیای امروزی عدهای خود را در میان امیال دنیوی گم کرده و همسو با استکبار جهانی ولایت فقیه حکومت اسلامی را عاملی برای تنش موجود در منطقه میداند و تنها راه رهایی از این فلاکت را حذف ولایت در حکومت اسلامی می پندارند. این دسته از افراد با تکیه بر دیوار اعتماد به استکبار جهانی، که بر خون مسلمان تشنه هستند و با ایجاد گروههای تروریستی امثال داعش و... ریشه مسلمانان را در منطقه میخشکاند، سعی بر این دارد که در منطقه خاورمیانه صلح به وجود آورد. در مقابل این دسته از افراد، جوانانی امثال حججیها وجود دارد که با زمان شناسی و ولایت شناسی، لذتهای دنیوی را از خود رهانیده و با حضور در مناطق درگیر با داعش، سعی بر این دارند که از ارزشها و سنگرهای اسلام واقعی حفظ و حراست کند.
حال اگر ما نیز همچون مسلمانان زمان امام حسین (ع)،زمان شناس و لایت شناس نباشیم، دشمنان به راحتی بر ما سیطره خواهد یافت از این رو میطلبد که از واقعه عاشورا درس عبرت گرفته و گوش به فرمان ولی امر مسلمین باشیم سوم، کل یوم عاشورا امام صادق (ع) با این تعبیر زیبا میخواهد که پویایی واقعه کربلا را به جهانیان ثابت کند، حال ما شیعیان آن حضرت سعی داریم که این واقعه عظیم را در مدت کوتاهی مختصر کنیم که این امر به هیچ وجه قابل توجیه نمیباشد. متاسفانه عزداری برای سرور و سالار شهیدان امام حسین (ع)، تنها در دهه اول محرم برگزار میشود و بعد از آن، تا ماه محرم سال بعد، واقعه کربلا را بدون آنکه درک صحیحی از فلسفه قیام امام حسین (ع) داشته باشیم به فراموشی میسپاریم که این فرهنگ غلط، نشات گرفته از تهاجم فرهنگی غرب است که جای بسی تاسف دارد. حال ما که خود را شیعه میدانیم تا چه اندازه هدف امام حسین (ع) را در زندگیمان جاری و ساری کردهایم؟ آیا تنها با سینهزنی، زنجیرزنی میتوانیم ادامه دهنده راه امام خود باشیم؟ متاسفانه در سالیان اخیر، فرهنگ غلط عزاداری در میان مردم رواج داشته است و این دست از عزاداریها نه در شرع هست و نه در عرف جامعه اسلامی.
در پایان بایستی خاطر نشان کرد که از واقعه کربلا بیش از 13 قرن میگذرد و همچنان عظمت و پویایی این واقعه برای جهانیان ملموس است از این رو عزاداریها نباید معطوف به سینه زنی و زنجیرزنی باشد لذا با تامل و تعقل فلسفه قیام امام حسین (ع) را درک کرده و در زندگی خود جاری و ساری کنیم ******************** یادداشت از سعید قنبری ******************** انتهای پیام 3356/153.
13:19 - 15 مهر 1396
1 بازنشر
140 بازدید
1 پاسخ