فرار از گردنگیری با مدل حمله به اقتدار دولت توسط اصلاحاتیها
مرور سخنان چهرههای شاخص جریان اصلاح طلب نشان میدهد آنان در حالی دولت را به تعلیق و بیتصمیمی متهم میکنند که خود سالها در رأس دولت و حاکمیت حضور داشته و از همان اختیاراتی بهرهمند بودهاند که امروز منکر آن هستند.
گروه سیاسی خبرگزاری فارس: «آیا دولت اساسا تصویری از شرایط دارد یا اینکه دولت هم در تعلیق است؟ این تعلیق در دولت خیلی من را آزار میدهد» اینها سخنان عباس آخوندی وزیر اصلاح طلب دولت روحانی است.
پیش از این سخنان آذر منصوری رئیس جبهه اصلاحات در مصاحبه با یکی از رسانه های داخلی با تئوریزه کردن گفتمان دولت ضعیف می گوید که «اقتدار دولت امروز بهشدت تضعیف شده است؛ نه تنها به دلیل مداخلات دولت موازی که در انتصابات و تصمیمگیریهای اجرایی دست میبرد، بلکه به سبب ناهماهنگی، چندگانگی و ضعف نظم در خود ساختار دولت. این ضعف نظم در نحوه تصمیمگیری، در تضاد میان نهادهای زیرمجموعه و در نبود سازوکار روشن برای پیگیری سیاستها بهخوبی دیده میشود.»منصوری در ادامه میگوید که «عرصه سیاست خارجی، این تضعیف اقتدار بیش از هر عرصه دیگری آشکار است. دولت نهتنها باید برای حفظ جایگاه کشور در جهان تلاش کند، بلکه باید راهبردی روشن و سازنده برای تعامل با جهان اتخاذ نماید.»نکته جالب این سخنان اینجاست که شروع نقد علیه ساختار دولت در هفتههای اخیر با سخنان رئیس دولت اصلاحات آغاز میشود؛ خاتمی در دیداری که با جوانان اصلاح طلب یزد داشته میگوید که «با پذیرش نقدهایی مبنی بر جلوگیری از ورود نسل های جوان، به محدودیت های تایید صلاحیت ها برای مشاغل اشاره کرد و گفت: ما چند دولت در این کشور باید داشته باشیم؟! هر کشور باید یک دولت و یک اقتصاد داشته باشد. توصیه من به دولت این است که اقتدار داشته باشد و مسئولیت های خود را به خوبی انجام دهد.»
این سخنان درحالی است که محمدرضا عارف معاون اول رئیسجمهور و البته معاون اول رئیس دولت اصلاحات در دهه هفتاد در سخنانی با رد دوگانه مسئولیت و اختیار دولتها میگوید که «اینکه در مقطعی گفته میشد دولت مسئولیت دارد ولی اختیار ندارد، قابل پذیرش نیست؛ دولت هم اختیار دارد و هم اقتدار و طرح اینگونه مباحث باعث سوءاستفاده عدهای میشود که احیاناً به دنبال موفقیت دولت نیستند.»
برخلاف ادعای برخی اصلاحطلبان درباره «ضعف دولت» یا «نبود اختیار»، تجربه همه دولتهای جمهوری اسلامی ایران نشان داده که هر دولت، متناسب با جایگاه خود، از اقتدار و اختیار کافی برای تصمیمگیری و اجرا برخوردار بوده است؛ بنابراین نسبت دادن ناکارآمدیها به «نبود اختیار» بیشتر تلاشی سیاسی برای شانه خالی کردن از مسئولیتها و حفظ پایگاه اجتماعی اصلاحطلبان تعبیر میشود.
جدیدترین و مهمترین اخبار سیاسی، دفاعی و امنیتی را با دنبال کردن صفحه سیاست (اینجا) بخوانید. 22:30 - 21 آبان 1404