قویتر از هزاران بمب هستهای؛ قدرت شناختی مردم ایران
قدرت شناختی مردم ایران، آن سرمایه پنهانی است که در لحظههای سختی، فشار و تهدید، خود را به شکل آرامشِ معنادار، همبستگیِ حسابشده و توانِ تشخیصِ درست از نادرست نشان میدهد؛ نیرویی که از جنس صرفِ هیجان یا واکنشهای زودگذر نیست، بلکه از لایههای عمیق الهی، هویتی و تاریخی تغذیه میکند. این قدرت، وقتی میدان تیره میشود، چراغ تحلیل را روشن نگه میدارد؛ اجازه نمیدهد ترس بر عقل غلبه کند و نمیگذارد امید به خوشخیالی تبدیل شود.در چنین بزنگاههایی، جامعهای که معنا و مفهوم را میشناسد، میتواند بار سنگین فشار را تاب بیاورد و در برابر جنگ روایتها، روایتِ اصیلِ خود را حفظ کند.ریشههای این شناخت را باید در تفکر جهاد و شهادت جست؛ همان مدرسهای که در قیام امام حسین علیهالسلام، مرز میان زیستن و زیبا زیستن را روشن کرد و به انسان آموخت که کرامت، معاملهپذیر نیست. عاشورا به فرهنگ عمومی ما یاد داده است که در برابر تحقیر و زور، فقط با سلاح ظاهری نمیایستند؛ با سلاح اتکال به خدا، ایمان به غیب و معنا میایستند: با بصیرت، با مسئولیتپذیری، با ترجیح دادن حقیقت بر مصلحتهای کوتاهمدت. از همینجاست که مقاومت برای بسیاری، صرفاً یک واکنش سیاسی نیست؛ یک انتخاب دینی، عقلی، اخلاقی و هویتی است که در آن، استقامت و ایستادگی میتواند ظاهرا تلخ باشد اما بدون اجر و بیمعنا نیست.در کنار این ریشهی قوی، افقِ امید و انتظار قرار دارد؛ انتظارِ ظهور امام زمان عجلاللهتعالیفرجه که در تفکر الهی، انتظارِ منفعلانه نیست، بلکه تمرینِ ساختن، اصلاح کردن و آمادهسازیِ خویش و جامعه است. چنین انتظاری، امید را از سطح شعار به سطح راهبرد زندگی میآورد:
امیدی که نه با اولین سختی فرو میریزد و نه با اولین پیروزی مغرور میشود. این همان نقطهای است که قدرت شناختی شکل میگیرد: توانِ دیدنِ آینده در دلِ گردوغبار در شرایط حال، و تبدیل کردنِ رنج به استقامت و مسئولیت، نه به فرسودگی.و در آخر، این قدرت شناختی در گفتمان انقلاب اسلامی با نقش ولی فقیه پیوند میخورد؛ جایگاهی که محورِ انسجام، تولیدِ جهتگیریِ کلان و تبدیلِ ایمانِ پراکنده به ارادهای اجتماعی است. راهبردهای امام خمینی(ره) و امامِ شهید خامنهای از تأکید بر استقلال و عزت تا حساسیت نسبت به جنگ شناختی و حفظ سرمایه اجتماعی در این چارچوب معنا مییابد: اینکه جامعه در تندبادِ طوفانها و بحرانها، قطبنما را گم نکند و میان احساسات لحظهای و مصلحتِ بلندمدت، راهی عقلانی و ارزشی پیدا کند. چنین ترکیبی از عاشورا و انتظار، با هدایتگریِ ولایت مطلقه فقیه، میتواند از مردم تماشاگر نسازد بلکه مردم را به کنشگرانی تبدیل کند که میفهمند چرا باید بایستند، چگونه باید بایستند، و برای چه افقی باید امید را زنده نگه دارند.امروز نیز این پرچم دست حکیمی است که کشور و مردم عزیز را به سوی ایجاد تمدن نوین اسلامی و ظهور میبرد ان شا الله...
05:08 - 24 اسفند 1404