معمارِ کلامِ حق در کوچههای کوفه
حضرت زینب (س) تنها یک شاهد نبود؛ معمارِ جاودانهی پیامِ عاشورابود. اگر حسین (ع) جان فدا کرد تا حقیقت زنده بماند، حضرت زینب (س) با زبانِ رسا و شمشیرِ کلام، آن حقیقت را به گوش تاریخ رساند.
وقتی خیمهها ویران شد و یاران شهید گشتند،حضرت زینب (س) ماند. او که «امابیه» بود، حالا مادرِ تمامِ بیوهها و یتیمهای تاریخ شد. اما نقش او فراتر از صبر و استقامت بود؛ او «سخنورِ بیبدیلِ اسلام» بود.در کربلا او ستونِ خیمه بود. وقتی همه چیز تمام شد، او بود که به امام حسین (ع) گفت: «ما را به خدا تسلیم میکنیم و به تو شکر میگوییم.» او به برادرش آرامش داد و به اسرا امید. وقتی کاروان اسرا را به شام بردند، یزید میخواست حضرت زینب( س) را بشکند. اماحضرت زینب (س) در برابر تختِ یزید ایستاد و با آن خطبهی آتشین فریاد زد: «هرگز خداوند ذلتی را که شایستهی شماست، بر ما تحمیل نکرده است.» او با یک جمله، تمامِ تشریفاتِ ظالمانهی یزید را در هم شکست و نشان داد که «قدرتِ کلامِ حق، از شمشیرِ باطل قویتر است.» حضرت زینب (س) به ما آموخت که در سختترین لحظات، نباید سکوت کرد. او نشان داد که زنِ مسلمان، میتواند هم مهربانترین مادر باشد و هم شجاعترین مدافعِ حقیقت.حضرت زینب (س) یعنی: وقتی همه چیز از دست رفت، «کلام» آخرین سلاحِ تو باشد.#حضرت_زینب_س #ام_البنین #خطبه_حضرت_زینب_س #پیام_عاشورا #مقاومت_کلامی #اسلام_زنده #زنان_تاریخ#جهاد_تبیین
07:45 - 4 تیر 1405
