هر چه داریم از او داریم
دستهای ما، اما ارادهی او
بعثت مردم ایران، علّت اصلی پیروزی ایران نیست!گاهی فکر میکنیم پیروزیهای بزرگ، فقط حاصل تلاش و شجاعت ماست. اما تاریخ ایران، و بهویژه درسهای بزرگی مثل بدر، به ما یادآوری میکند که: «بعثت مردم، شرط لازم است، اما نه شرط کافی.»وقتی در آیهی مبارکه میفرماید: *«إِذْ رَمَيْتَ وَمَا رَمَيْتَ بَلِ اللَّهُ رَمَى»* (آنگاه که تیر انداختی، اما تو تیر نینداختی، بلکه خدا تیر انداخت)، دقیقاً همین نقطهی عطف رو نشون میدهد.مردم ایران با تمام وجود، با تمام توان و با تمام «بعثت» (برخاستن و تلاش) خود، بستر پیروزی رو فراهم کردند. اما آن لحظهی سرنوشتساز، آن «تیر» که به هدف خورد، آن «پیروزی» که نامش را جاودانه کرد، دستِ خدا بود.پیروزی ایران، ترکیبی از جنگیدنِ مردم و میراثِ خدا است.مردم، «تیرانداز» بودند؛ اما خدا، «هدفگیر» بود.اگر مردم نبودند، ارادهی خدا در این بستر جاری نمیشد؛ و اگر خدا نبود، آن تلاشها به نتیجهی نهایی نمیرسید.پس در کنار غرورِملی به «توفیق» الهی در کنار «تلاش» خود نیز افتخار کنیم. چون پیروزی واقعی، وقتی رقم میخورد که دستهای ما، در دستانِ خدا قرار بگیرد .#توفیق_الهی #پیروزی_ایران#بدر_و_تاریخ #ایران_میهن_خدا#معنویت_در_تاریخ #دست_های_ما_اراده_او#استاد_شجاعی
٤ MB
11:20 - 15 مايو 2026
3 الإجابة
@AgainstDarknessمنذ 7 ساعاتما نهایتا باید هواسمان به فنون بازی باشد وگرنه موقعیتها را خدا ایجاد میکند. این همان تعریف «طول و عرض» بین اختیار انسان با مشیت الهی است که جبرا به سمت خیر است اگر در آن خط قرار گیریم.آتشپَس؛ هر بغلی بغل نیست!
جنگ، بخش کوتاه خونین سیاستورزی و ایستگاهی از مسیر طولانی سیاست کشورهاست. همه میدانیم جنگ تمام نشده و این ظاهرا بغل کردنها، مصداق همان بغل کردن در اوج مبارزه تکواندوکاران و فرنگیکارهاست. در جنگ تمدنی رمضان، چرخه «آتشبس، آتشپس» را تا سالها عقب میاندازیم،انشالله. فرمان صحنه نیز ۱۴۰۰سال پیش از …أظهر المزيد٢ MB
