توبۀ دیرهنگام خون ریخته شده را برنمیگرداند
قیام توابین پس از عاشورا، اگرچه نماد ندامت بود، اما دیگر از خیمههای سوختۀ حسین (ع) دفاع نکرد. امروز نیز برخی باورهای غلط رسانهای، تنها پس از فقدان بزرگان اصلاح میشود؛ توبهای که برای آن رفته، سودی ندارد.
تاریخ آینهای است که تصویر تصمیمهای دیرهنگام را بیرحم نشان میدهد. یکی از نمونههای روشن آن، ماجرای مردم کوفه و گروه «توابین» است. کوفیان ابتدا امام حسین (ع) را دعوت کردند، اما در لحظۀ نبرد، پشت آن حضرت را خالی کردند. نتیجۀ این پیمانشکنی، شهادت مظلومانۀ امام و یارانشان در کربلا بود.
چهار سال بعد، همان کوفیان از شدت شرم، به فرماندهی سلیمان بن صرد خزاعی قیام «توابین» را شکل دادند و در نبرد عینالورده تا پای جان جنگیدند. این توبه ارزشمند بود، اما برای حسین (ع) که دیگر در میانشان نبود، فایدهای نداشت.امروز نیز در عصر جنگهای رسانهای، نمونههایی از این «دیرآگاهی» دیده میشود.
یک روز شمشیر عبیدالله و امروز رسانه است که کمر حقیقت را می شکند.درس توابین برای امروز ما روشن است: دفاع حقیقی، پیش از شمشیر دشمن معنا مییابد، نه پس از شهادت. بصیرت و پشتیبانی بههنگام از ولیّ و رهبر جامعه، تنها راهی است که نمیگذارد تاریخ تلخ کوفه تکرار شود و اشکهای فردا، حسرت سکوت امروز باشد.
10:05 - 2 تیر 1405