با سلام و احترام به آقای دکتر زابلی زاده مانند همیشه از یاداشتِ سراسر محتوا و مفهوم علمی ایشان ، استفاده کردم .
پیوست رسانه‌ای، ضامن موفقیت سیاست‌های ملی
هیچ طرح ملی بدون پیوست رسانه‌ای به سرانجام مطلوب نمی‌رسد.هنوز هم در مواردی شاهدیم که یک مسئول، تصمیمی حساس و اثرگذار بر زندگی مردم را بی‌مقدمه و ناگهانی در برابر میکروفن و دوربین اعلام می‌کند. چنین تصمیماتی، چون هیچ پیش‌زمینه‌ای در افکار عمومی ندارند، نه‌تنها با پرسش و ابهام روبه‌رو می‌شوند، بلکه سیلی از شایعات و اخبار جعلی را به راه می‌اندازند و فرصت طلایی در اختیار رسانه‌های معاند و فرصت‌طلب قرار می‌دهند.در جهان امروز، سیاست‌گذاری و تصمیم‌گیری صرفاً فرآیندی فنی یا اقتصادی نیست، بلکه ماهیتی اجتماعی و ارتباطی دارد. مسئولانی که این واقعیت را نادیده می‌گیرند، در حقیقت زمینه‌ساز بحران‌های اجتماعی، سوءاستفاده رسانه‌های بیگانه و هزینه‌های سنگین اجرایی می‌شوند. تجربه سال‌های اخیر به‌روشنی نشان داده است که بسیاری از طرح‌های کلان کشور، با وجود نیت خیر و برنامه‌ریزی‌های دقیق، در مرحله اجرا به دلیل غفلت از اقناع افکار عمومی با مقاومت، سوءبرداشت و شایعه روبه‌رو شدند.علم ارتباطات می‌گوید اقناع یعنی تغییر نگرش مخاطب از طریق استدلال، اطلاع‌رسانی و برانگیختن احساسات، تا رفتار مطلوب به‌صورت داوطلبانه شکل بگیرد. اگر مردم یک طرح را بفهمند، به آن باور داشته باشند و منافع خود را در آن ببینند، نه‌تنها مقاومتی نخواهند کرد، بلکه به حامی، مجری و حتی مبلغ آن تبدیل می‌شوند. در مقابل، حتی بهترین طرح‌ها بدون اقناع عمومی به موجی از بی‌اعتمادی، شایعه و مخالفت کشیده می‌شوند.
سواد رسانه‌ای یعنی توانایی درک، تحلیل و مدیریت پیام‌های رسانه‌ای. مسئولی که از این دانش بی‌بهره است، نمی‌داند پیام خود را چگونه منتقل کند، از کدام بستر بهره گیرد و واکنش افکار عمومی را چگونه پیش‌بینی نماید. نتیجه روشن است، طرحی که می‌توانست راه‌حل باشد، به مسئله‌ای پرهزینه یا حتی بحرانی بدل می‌شود.هر سیاست یا طرح بزرگ اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی یا سیاسی نیازمند یک پیوست رسانه‌ای است، یعنی برنامه‌ای جامع برای اطلاع‌رسانی شفاف، اقناع افکار عمومی، مدیریت شایعات و پاسخ به بحران‌های احتمالی. پیوست رسانه‌ای همان ضامنی است که موفقیت یک سیاست عمومی را تضمین می‌کند. طرحی که بدون آن اجرا شود، عملاً روی مین رسانه‌ای قرار گرفته است.اگر مسئولان کشور می‌خواهند طرح‌های ملی‌شان موفق شود، باید چند اصل بنیادین را بپذیرند:1. مردم شریک طرح‌اند، نه مخاطب منفعل آن.2. رسانه‌ها ابزار تبلیغ نیستند، بلکه بستر اقناع و مشارکت‌اند.3. هر تصمیم کلان بدون پیوست رسانه‌ای، محکوم به شکست یا تحمیل هزینه‌های سنگین است.4. یکی از معیارهای جدی انتصاب مدیران ارشد باید تسلط نسبی به سواد رسانه‌ای یا همراهی مشاوران رسانه‌ای کارآزموده باشد.امروز دشمنان ایران بیش از هر زمان دیگر در میدان جنگ روایت‌ها فعال‌اند. ساده‌انگاری برخی مسئولان و بی‌اعتمادی آنان به رسانه‌های داخلی، بزرگ‌ترین پاس گل به همین دشمنان است.هیچ طرح ملی نباید بدون پیوست رسانه‌ای تصویب یا اجرا شود؛ این نه یک توصیه، بلکه ضرورتی قطعی در سطح امنیت ملی است. (بپذیرید که اقناع؛ ستون ارتباطات مؤثر)
17:39 - 27 مرداد 1404