مطلب تبیینی و تحلیلی

روایتی از خون و خیانت

امروز چشمم به خبری افتاد که قلبم را شکست. مادری فلسطینی با چشمانی اشک‌بار گفت: «همسرم را جلوی چشمانم شهید کردند. پای پسرم را قطع کردند. با روسری‌ام آن را بستم و چهار کیلومتر، او را روی دستانم کشیدم... اما او هم رفت. هرچه توانستم کردم، حتی روسری‌ام به کارآمد... اما اعراب منطقه به‌اندازه پوشش خون‌آلود سرم به درد ما نخوردند!!؟
حرفهایش مثل خنجر بود و من با خودم گفتم: وقتی روسری یک مادر فلسطینی بلندتر از صدای صدها رسانه فریاد می‌زند! جهان چه توجیهی برای سکوتش دارد؟ در آن‌سوی دنیا، در برج‌های شیشه‌ای و سالن‌های پرزرق‌وبرق، مردی با موهای بور و کت‌وشلوار گران‌قیمت، جلوی دوربین‌ها می‌ایستد. همسرش، با چهره‌ای که هر روز در مجله‌های مد به نمایش درمی‌آید، با لبخندی مصنوعی کنارش صف می‌کشد. فرزندانش با لباس‌های طراحی شده، مثل عروسک‌های خوش‌سیما در قاب دوربین می‌چرخند. دوربین‌ها بادقت تنظیم شده‌اند تا هر چین نامطلوبی را صاف کنند، هر سایه‌ای را روشن کنند، هر تصویری را ایده‌آل سازند... برای ساختن توهمی به نام "خانواده کامل". نورپردازی حساب شده، زاویه‌های دقیق، همه‌وهمه برای پنهان‌کردن پوچی پشت این نمایش پرزرق وبرق.اما در سمت دیگر جهان، در غزه‌ زیر آوار، مادری فلسطینی با روسری خون‌آلود، آخرین بوسه را بر پیشانی پسر شهیدش می‌زند. با همان روسری پای بریده‌اش را بسته، ۴ کیلومتر او را کشیده… اما پسر هم پر کشیده است.و فریاد می‌زند: «روسری‌ام مفید بود، ولی مسلمانان… نه به اندازهٔ همین پارچه خونین! و فاجعه اینجاست که نه فقط جهان، بلکه حتی رسانه‌های منطقه‌ای ما هم‌چشم بربسته‌اند.رسانه‌های فارسی‌زبان پرمدعایی که شبانه‌روز، با بودجه‌های هنگفت، در حال پوشاندن نسل‌کشی هستند.با واژه‌سازی‌های مغرضانه، با تیترهای خنثی و تحلیل‌های گمراه‌کننده، جلاد را قربانی جا می‌زنند و فریاد مادر فلسطینی را سانسور می‌کنند.
از آن سو، برخی رسانه‌های عربی هم، در سکوتی خائنانه دفن شده‌اند. نه واکنشی، نه اعتراضی، نه روایتی. انگار که نسل‌کشی یک قوم مسلمان، برای آن‌ها نه مسئله‌ای خبری‌ست و نه انسانی! دوربین‌ها خاموش شدند، نه از ناتوانی، بلکه از اراده برای نادیده‌گرفتن حقیقت. خبرنگاران پرمدعا غربی بودند؛ اما ترجیح دادند به‌جای ایستادن کنار مظلوم، در صف پروپاگاندای صهیونیسم، لبخند بزنند و راه بروند.در یک سو، خانواده‌ای ابزار رسانه و قدرت؛ در سوی دیگر، خانواده‌ای قربانی فراموش‌شدهٔ تاریخ و در میان این دو، رسانه‌هایی که نه‌تنها نایستادند، بلکه شریک جرم شدند… با سکوت، با تحریف، با خیانت! که نه‌تنها سکوت کردند، بلکه دست جلاد را هم شستند! ای جهان پر ادعا برای کدام تصویر باید از خواب بیدار شد؟ برای کدام رسانه باید شرمسار شد؟ و برای کدام سکوت باید فریاد زد؟
21:32 - 17 فروردین 1404

1 بازنشر9 واکنش
143٫1k بازدید


4 پاسخ

@user17078954907518 فروردین 1404
در پاسخ به
«روسری‌ام مفید بود، ولی مسلمانان… نه به اندازهٔ همین پارچه خونین! و فاجعه اینجاست که نه فقط جهان، بلکه حتی رسانه‌های منطقه‌ای ما هم‌چشم بربسته‌اند.رسانه‌های فارسی‌زبان پرمدعایی که شبانه‌روز، با بودجه‌های هنگفت، در حال پوشاندن نسل‌کشی هستند.با واژه‌سازی‌های مغرضانه، با تیترهای خنثی و تحلیل‌های گمرا…نمایش بیشتر

تصویر نمایه‌ی ‌محمد پای‌
@Truth_therapy18 فروردین 1404
در پاسخ به
جناب زابلی زاده آیا شما می دانید چرا برخی از مطالب بنده حتی در خبرگزاری فارس هم تحت فیلتر بازدید محدود قرار می گیرد !!؟؟ اگر خبرگزاری فارس رو هم خریدند ای کاش به همه اعلام می کردند.#محور_فساد را در هر جایی می توان #عادی_سازی کرد غیر از جریانی که ادّعای #صلح و #گفتگوی_تمدن در پرمناقشه ترین منطقه ج…نمایش بیشتر

@user170910024278959528918 فروردین 1404
در پاسخ به
سلام ، انتقام خون دختر بچه ای که با پای چپ خونین خود نمیداند از خستگی کجا برود، گرفته خواهد شد!

تصویر نمایه‌ی ‌بیگی‌
@baigy18 فروردین 1404
در پاسخ به
غزه در خون و گوشت کودکان و زنان آغشته شده است آن کسی که نبیند ، چشم دلش نابینا شده است