راهبرد اسلامی مقابله با تروریسم رسانه‌ای علیه نیروهای مؤمن انقلابی
دشمنان اسلام و انقلاب از دیر زمان به جای ترور فیزیکی، به ترور معنوی و شخصیتی نیروهای اسلامی و انقلابی متوسل می‌شده‌اند، تا آنان را از حیز انتفاع در نظام و جامعه اسلامی ساقط کنند.
محمدرضا باقرزاده در یادداشتی نوشت: ابزارهای این‌نوع تروریسم رسانه‌ای یک دست نبوده و نیست؛ * گاهی بزرگنمایی یک خطا است، * گاهی تهمت و افترا است، * گاهی استهزاء است * و گاهی گاهی حتی ویژگی‌های طبیعی شخص مثل سن و سال آن شخصیت و شکل و شمایل فیزیکی او است و به طور کلی هر بهانه‌ای که به کار تخریب و ترور بیاید. واکنش‌های اجتماعی در برابر این جریان تروریستی و موج‌سازی‌های تخریبی متفاوت است؛ برخی در برابر این امواج تخریبی رسانه‌ای خواسته یا ناخواسته با موج دشمن همراه می‌شوند و بر آتش ترور دشمن می‌دمند؛برخی منفعلانه و تحت تأثیر موج سازی دشمن و برای رهایی از سنگینی فشار رسانه‌ای دشمن سعی می‌کنند حساب آن نیروی انقلابی را از خود جدا کنند، اینها به راحتی به حذف او از نظام اسلامی هم تن می‌دهند حتی با این توجیه که نظام و انقلاب بدنام نشود.اما بصیرت مؤمنانه و قرآنی اقتضا می‌کند تا مرزبندی ایمانی و انقلابی را نه دشمن بلکه معیارهای اصیل اسلامی مشخص کند. سوال اساسی این است که تکلیف مؤمنان و نظام اسلامی در مورد مؤمنانی که آماج تخریب‌های رسانه‌ای دشمن قرار می‌گیرند چیست؟
پاسخ کوتاه به این سؤال را با ارائه یک آیه و یک روایت خلاصه می‌کنیم:۱. خداوند در آیه ۱۲ سوره مبارکه نور می‌فرماید: «لَوْ لا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بِأَنْفُسِهِمْ خَيْراً وَ قالُوا هذا إِفْكٌ مُبين»؛ چرا هنگامى كه اين (تهمت) را شنيديد، مردان و زنان با ايمان نسبت به خود (و كسى كه همچون خود آنها بود) گمان خير نبردند و نگفتند اين دروغى بزرگ و آشکار است؟!خداوند در این آیه انفعال در برابر موج سازی دشمنان و یا دوستان نادان را تقبیح کرده و مؤمنان را مکلف به حفظ حداکثری حسن ظن مؤمنانه می‌نماید.۲. در روایتی از امیرالمؤمنین(علیه السلام) آمده است: «كَذِّبْ سَمْعَكَ وَ بَصَرَكَ عَنْ أَخِيكَ، فَإِنْ شَهِدَ عِنْدَكَ خَمْسُونَ قَسَامَةً وَ قَالَ لَكَ قَوْلًا، فَصَدِّقْهُ وَ كَذِّبْهُمْ، لَاتُذِيعَنَ عَلَيْهِ شَيْئاً تَشِينُهُ بِهِ وَ تَهْدِمُ بِهِ مُرُوءَتَهُ، فَتَكُونَ مِنَ الَّذِينَ قَالَ اللَّهُ فِي كِتَابِهِ: إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلِيم»؛ گوش و چشم خود را نسبت به برادرت تكذيب كن، و چنانچه پنجاه تن نزد تو شهادت دادند و قسم ياد كردند و او بر خلاف آنان گفت از او قبول كن و از آنان نپذير، و در باره او چيزى را كه باعث سرشكستگى و عيب اوست و به شخصيت وى لطمه می زند شايع مكن، كه از كسانى خواهى بود كه خداوند در باره آنان فرموده است. «كسانى كه دوست دارند كار زشت در ميان مؤمنان رواج يابد، در دنيا و آخرت عذابى دردناك خواهند داشت.» (بحارالانوارج۷۲، ص۲۱۵)
در این روایت هر گونه فعل و انفعال که به بدنام شدن تصنعی مؤمنان بیانجامد تقبیح شده است. بنابراین تکلیف مؤمنان و انقلابیون در چنین شرایطی حفظ همبستگی و به هم پیوستگی نیروهای انقلاب و مؤمنان است تا طمع دشمنان از ادامه عملیات تخریبی علیه مؤمنان را قطع نماید. بدیهی است که در صورت بی‌توجهی به این راهبرد معقولانه اسلامی، پس از مدتی نه چندان طولانی، دشمن موفق خواهد شد شخصیت‌های فراوانی را به دست خود مومنان از مناصب سیاسی و جایگاه‌های اجتماعی حذف نماید.
البته منکر امکان خطا و حتی گناه یا جرم هیچ شخصیت مذهبی و سیاسی نیستیم اما خیلی تفاوت دارد که آن شخصیت به‌طور قانونی و شرعی از گردونه کارآیی اجتماعی حذف شود یا آن که او با اشاره ترویست‌های سیاسی، توسط خود مؤمنان تخریب و حذف شود.پایان پیام/ت #تروریسم_رسانه_ای#نیروی_مؤمن_انقلابی
19:39 - 4 مه 2024
1 واکنش
343 بازدید
1 پاسخ