ایده و راهکاردخل و خرج شهرداریها شفاف و در دیدرس مردم قرار گیرد
. تحلیل وضعیت موجود و خلأها: در حال حاضر، فرآیند تدارکات و هزینهکرد شهرداریها در بسیاری از موارد به شکل غیرشفاف انجام میشود. سیستمهای فعلی (مانند ۱۳۷) صرفاً «واکنشی» هستند و شهروندان هیچ نقشی در «اولویتبندی بودجه» و «نظارت بر مخارج» ندارند. عدم دسترسی عمومی به جزئیاتِ دقیقِ قراردادها، قیمتهای خرید، هویت تأمینکنندگان و مسئولان خرید، فضای امنی را برای تخلف و صدور فاکتورهای صوری ایجاد کرده است. مردم در این ساختار، تنها تماشاگرِ نتیجه پروژهها هستند، نه ناظرِ فرآیندِ مالیِ آنها. ۲. راهکار عملیاتی و پیشنهادی: برای گذار از وضعیت فعلی به «حکمرانیِ شیشهای» در شهرداریها، ایجاد «سامانه جامع شفافیت مالی و بودجهریزی مشارکتی» با محوریت سه اقدام زیر ضروری است: بودجهریزی مشارکتی: اختصاصِ درصدی از بودجه عمرانی هر محله به تصمیم مستقیم مردم. شهروندان باید بتوانند از طریق پلتفرم آنلاین، اولویتهای شهرسازی محله خود را انتخاب کنند. شفافیتِ بیقید و شرطِ مالی: تمامی اسناد هزینهکردِ شهرداری (از خریدهای خرد تا پروژههای کلان) باید بهصورت آنلاین منتشر شود. این اطلاعات شامل: * نام دقیقِ کالا یا خدمات. * قیمت خرید و لیست قیمتهای پیشنهادیِ رقبا. * مشخصات دقیقِ تأمینکننده (فروشنده) و خریدار (مسئول مربوطه). * داشبورد پیشرفتِ لحظهای: هر پروژه عمرانی باید یک «شناسنامه دیجیتال» داشته باشد که پیشرفتِ فیزیکی و هزینهکردِ مالیِ آن را بهصورت آنلاین با ترازِ بودجه مصوب مقایسه کند. ۳. مخاطبان و مسئولان اجرایی: اجرایی شدن این مطالبه نیازمند ورود مستقیم نهادهای زیر است: * شورای عالی استانها: جهت تدوین و ابلاغ بخشنامه «استانداردِ شفافیت مالی شهرداریها». * کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی: جهت تصویب طرح الزامِ انتشارِ عمومیِ قراردادها و فاکتورهای خرید شهرداریها. * سازمان بازرسی کل کشور: جهت نظارت بر صحت ارقام و اسناد بارگذاری شده در سامانه شفافیت. نتیجه مورد انتظار: اجرای این طرح، شهرداریها را از «اتاقهای تاریکِ تصمیمگیری» خارج کرده و به «کارگزارِ پاسخگو» تبدیل میکند. این اقدام نه تنها تخلف و فاکتورهای صوری را به دلیل ترس از نظارت عمومی حذف میکند، بلکه با اولویتسنجیِ مردم، عدالت در توزیع منابع شهری را نیز محقق میسازد.
شورای عالی استانها، رئیس کمیسیون عمران مجلس جناب آقای رضایی کوچی، سازمان بازرسي كل كشور
100گزارش از مطالبه1000پیگیری از مسئول مربوطه
تشییع تمدنی در گهواره تمدن
استانداری کربلا در تبلیغات شهری خود ورود اولین زائر اربعین حسینی در سال جاری را خیر مقدم گفته است؛ «الشهید القائد آیة الله العظمی السید علی الخامنئی».بیراه نیست اگر تشییع رهبر شهید انقلاب در شهرهای عراق را در ادامه فرهنگ اربعین حسینی تلقی کنیم؛ بزرگترین تجربه عملی امتسازی در دوران معاصر که رهبر شهید انقلاب بر ظرفیت تمدنسازی معجزهآسای آن تأکید بسیار داشتند: «اگر از این ظرفیتها استفاده شود، امت اسلامی به اوج عزت خواهد رسید.»تشییع پیکر رهبر شهید ایران در عراق، یکی از معنادارترین رخدادهای بینالمللی دهههای اخیر است. مراسمی که نشان میدهد رابطه دو کشور از جنگ تحمیلی در چارچوب دو دولت به همبستگی دو ملت در چارچوب نظام امت و امامت تبدیل شده است.در نظریات کلاسیک روابط بینالملل، ایران و عراق دو کشور مستقل هستند که در طول تاریخ تعارض منافع شدیدی هم داشتهاند و به تازگی یکی از طولانیترین و پرهزینهترین جنگهای متعارف قرن اخیر را از سر گذراندهاند. جنگی که طبعا باید به دشمنیهای چندنسلی منجر شده باشد. بهویژه اینکه اتفاقا مهمترین هدف بانیانش تعمیق شکاف میان دو کشور و تقویت هویت عربی در برابر صدور انقلاب بود.اما وقتی فراتر از تعاریف خشک دولتملت و مرزهای جغرافیاییاش، رابطه میان مردم منطقه مبتنی بر هویتی بالادستی، مثل اشتراک در فرهنگ و اعتقادات باشد، چنین اختلافاتی رنگ میبازد و جای خود را به همگرایی، همدردی و ایثار میدهد. بر این اساس این جنگ هشتساله، هیچگاه به روایت غالب رابطه دو ملت تبدیل نشد.
اندک خاطرات سیاه جنگ نیز طی دو دهه گذشته با راهپیمایی اربعین به حاشیه رانده شده و اعتماد میان دو ملت تا حد زیادی بازیابی شده است. حالا مرزهای ایران و عراق امنتر و مردمیتر از هر مرز دیگری هستند و نگاههای امنیتی جای خود را به همکاریهای مردمی و شبکهای از ارتباطات دینی، فرهنگی و اجتماعی داده است. همان شبکهای که ظرفیت برگزاری مراسمی مشترک برای یک رهبر دینی و سیاسی را ایجاد کرده است.این نظام امت و امامت است که میتواند فراتر از مرزهای سیاسی، مرزهای تمدنی را ترسیم کند و به انسانها هویتی فرامرزی بخشد. تا جاییکه میلیونها ایرانی و عراقی بدون آنکه ملیت خود را کنار بگذارند، ذیل هویت «امت حسینی» با یکدیگر تعامل میکنند، در برابر دشمن داعشی مبارزه میکنند و خونشان ممزوج میشود، شهدای مشترکشان را در ایران و عراق تشییع میکنند و حالا رهبر یک کشور بر دوش مردمان کشور دیگر تشییع میشود.رابطهای که سالها با جبهه و جنگ، خاکریز و مرز روایت میشد، امروز با اربعین، زیارت، خدمت و تشییع مشترک شناخته میشود که میتواند دگرگونیهای عمیقی را در هویت و حافظه تاریخی بخشی از جهان تشیع روایت کند.این البته در چارچوب اندیشه سیاسی انقلاب اسلامی و نظام امت و امامت موضوع غریبی نیست. ایران و عراق دو ضلع یک حوزه تمدنیاند که عناصر مشترک فراوانی دارند؛ از مراقد مطهر عتبات تا حوزههای علمیه و مناسکی مثل اربعین. امام یا ولی جامعه نیز، صرفا رهبر یک سرزمین جغرافیایی نیست؛ بلکه نماد وحدت امت است و حتی اگر در جغرافیایی بسط ید رسمی نداشته باشد، مرجعیت و شأنیت اجتماعی و حتی سیاسی خود را خواهد داشت.
واضح است که این مشایعت صرفا یک مراسم سوگواری نیست و حامل پیامهای مذهبی، اجتماعی و سیاسی خواهد بود؛ از امتداد نفوذ فرهنگی و مذهبی فراتر از مرزهای ایران تا قدرت نرم جمهوری اسلامی و سرمایه نمادینی از اعتبار و منزلت بینالمللی که همه اینها میتواند بر مناسبات قدرت و روابط منطقهای اثرگذار باشد.این تشییع تمدنی میتواند حیات و پویایی محور مقاومت، بهویژه پیوندهای عمیق ایران و عراق را پس از جنگ و تحولات سیاسی در عراق به رخ بکشد؛ بهویژه اینکه مشارکت و حضور در این مراسم برای مردم منطقه، نوعی اعلام موضع در برابر آمریکا و کنشی حداقلی در اعلام آمادگی برای مبارزه در این میدان تلقی میشود.#رهبر_شهید #اربعین #عراق
11:25 - 17 تیر 1405
1 پاسخ
@user17516727003317 تیر 1405در پاسخ به و
