ترقههای دانش آموزانی که به لبخند تبدیل شدند
وقتی آمار مصدومان چهارشنبهسوری در آذربایجان شرقی رو به افزایش است، گروهی از دانشآموزان تبریزی تصمیم گرفتند سنتشکنی کنند. آنها هیجان لحظهای مواد محترقه را کنار گذاشتند و با پولی که قرار بود صرف خرید ترقه شود، دل یک همکلاسی نیازمند را شاد کردند.
خبرگزاری فارس- تبریز: در روزهایی که خیابانها صدای ترقهها را به خود میشنوند و آمار مصدومان چهارشنبهسوری نگرانکننده است، گروهی از دانشآموزان در تبریز تصمیم گرفتند مسیر متفاوتی را انتخاب کنند. آنها به جای خرید مواد محترقه، پولهایشان را کنار گذاشتند تا شادی را نه با صداهای مهیب، بلکه با قلبهایی که از مهر لبریز شده بود، خلق کنند.این حرکت زیبا از کلاس درس آموزگارشان، اصغر حسینزاده، آغاز شد. او به دانشآموزانش پیشنهاد داد که شادی را نه در صدای انفجار، بلکه در لبخند کسی که به کمکشان نیاز دارد، جستجو کنند. جالب اینجاست که هیچ اجباری در کار نبود، اما همین که بچهها فهمیدند میتوانند با پول توجیبیشان تغییری ایجاد کنند، مشتاقانه پذیرفتند. به هفته نرسیده، دست پر آمدند؛ نه برای خرید ترقه، بلکه برای ساختن لحظهای پر از امید.
پسانداز مهربانی؛ وقتی کودکان مدرسه، امید میبخشند
در دنیایی که کودکان بیشتر به دنبال بازی و هیجان هستند، دانشآموزان دبستان هجرت ناحیه ۵ تبریز نشان دادند که دلهای کوچکشان، ظرفیتی بزرگ برای مهربانی دارد. ایدهای که از سوی آموزگار پایه چهارم، اصغر حسینزاده، مطرح شد، نه تنها به دانشآموزی نیازمند کمک کرد، بلکه درسی عمیق از نوعدوستی و مسئولیتپذیری را در دل کوچک این کودکان نهادینه کرد.بدون اجبار، بدون الزام؛ تنها با یک پیشنهاد، بچهها در کمتر از یک هفته دست پر آمدند، پساندازهای کوچکشان را کنار گذاشتند تا شادی را به همکلاسی ناشناسی هدیه دهند. این تنها یک کمک مالی نبود، بلکه عهدی بود برای نرفتن به سمت خرید مواد محترقه و ایجاد لحظات تلخ.حسینزاده باور دارد، کار فرهنگی زمانبر است، اما از همین گامهای کوچک آغاز میشود. شاید مبلغ جمعآوری شده کم باشد، اما ارزش معنوی آن بیحدوحصر است؛ ارزشی که نه در عددها، بلکه در قلبهای پرمحبت این کودکان جاودانه میشود.
آقا معلم میگوید، این اقدام، کار پرزحمتی نبود، اما نتیجه شگفت انگیز بود و بچهها از همان فردا و به هفته نرسیده، دست پر آمدند. شاید مبلغ جمع شده چندان زیاد نباشد، اما نیت پشت آن و ارزش معنوی کار بچهها بسیار زیاد است.حسینزاده میگوید: دانشآموزان قول دادهاند تا بعد از اهدای این هزینه، هیچ مواد محترقهای نخرند و آفریننده صحنههای ناراحت کننده نباشند. کار فرهنگی، زمانبر است و به تدریج نهادینه میشود و معتقدم همین حرکت ساده در مدارس قابل اجرا و نتیجهبخش است.
این اولینبار نیست که دانشآموزان تبریزی دست به کار خیر میزنند. پیشتر هم کودکان این شهر کریمان، نقاشیهایشان را فروختند تا ۲۰۰۰ بسته معیشتی برای نیازمندان تهیه کنند. دانشآموزی دیگر هدیه تولدش را به جای خرید دوچرخه، به نیازمندان بخشید و دبیرستانیها با جمعآوری ۲۴ میلیون تومان، زندانیای را آزاد کردند که شاید هیچوقت فکر نمیکرد کودکان، ناجیانش باشند.اینجا تبریز است، شهر نیکوکاری که در آن، شعلههای امید جایگزین جرقههای خطرناک شده و صدای مهربانی، بلندتر از صدای انفجار است.
14:51 - 23 اسفند 1403