هیهات منا الذله
قیام حسینی یک «فریضهٔ الهی» در شرایط اضطرار بود
نکات قابل تامل در قیام امام حسین (ع)مقابله با تحریف بنیادین دینیزید نه فقط یک حاکم فاسد، بلکه نماد «اسلام اموی» بود؛ دینی که در آن سجاده برای توجیه تازیانه، و آیه برای مشروعیتبخشی به شراب و کشتار استفاده میشد. امام(ع) فرمود: «بَیِّعَةُ یَزِیدَ لَا تَحِلُّ»؛ چون بیعت با او یعنی تأیید «اسلامِ ساختگی». احیای «انتظار» و «امر به معروف»قیام ثابت کرد که وظیفهٔ مؤمن در برابر طاغوت، فقط صبر نیست؛ بلکه «فریاد» و «حرکت» است، حتی اگر یاران اندک باشند. امام با ۷۲ نفر نشان داد که «عدد» ملاک حق نیست، «قصد» و «هدایتگری» ملاک است.تغییر تعریف «پیروزی»پیروزی کربلا در «ماندگاری پیام» بود، نه «گرفتن حکومت». شهادت، تبدیل به یک «روش تربیتی» شد تا نسلها از آن «عزت» و «تکلیفشناسی» بیاموزند. به قول امام خمینی(ره): «همهٔ ما حسینگونه باید قیام کنیم، نه برای پیروزی ظاهری، برای تکلیف». پیام برای امروزکربلا یعنی: «در برابر حقیقت، موضعگیری کن، حتی اگر تنها بمانی؛ و در برابر باطل، سکوت نکن، حتی اگر شمشیرت را ببرند».راه حسین(ع) راه «انتخاب آگاهانهٔ سختی» به جای «راحتیِ ذلّتبار» است.#تکلیف#ولایتمداری#مقاومت#پیروزی
16:36 - 28 خرداد 1405