🟦 چه کسی بایدراستیآزمایی شود؟
عزت اله ولیپور کانی کارشناس مطالعات راهبردیمقدمه طی ساعات گذشته، دو روایت متضاد از یک واقعیت واحد به افکار عمومی ارائه شده است. از یک سو،وزیر امور خارجه آقای دکتر عباس عراقچی در توئیتی از باز شدن تنگه هرمز خبر میدهد و آقای اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت خارجه نیز، این توئیت را در راستای «اجرای تفاهم آتشبس» و در پاسخ به انجام تعهد آمریکا در قبال لبنان تبیین میکند. از سوی دیگر، ترامپ در همان فاصله زمانی و اندکی بعد از توییت وزیر خارجه تأکید میکند: «تنگه باز شده، ولی محاصره دریایی ایران ادامه دارد»، «آتشبس لبنان در توافق با ایران نیست و ربطی به ایران ندارد» و «هیچ پولی از داراییهای بلوکهشده به ایران پرداخت نمیشود».در راستای پاسخ به این سخنان سخنگوی دستگاه دیپلماسی با تأکید بر اینکه «رسانهها و مردم به بازیهای رسانهای طرف مقابل توجه نکنند»، خاطرنشان ساخت که ایران نگاهبان تنگه هرمز است و هر جا لازم باشد مماشات نخواهد کرد. وی همچنین تصریح کرد که طرف مقابل ابتدا تفاهم را اجرا نکرد و ایران اقدامات متقابل انجام داد، اما اکنون آمریکا تصمیم گرفته تعهد خود را در قبال آتشبس لبنان انجام دهد، از این رو ایران نیز تردد ایمن در تنگه هرمز را تأمین میکند.
🔹با احترام به تلاش تیم مذاکرهکننده و فرض اعتماد به این گزاره که آقایان عراقچی و قالیباف از طرف نظام مذاکره میکنند، پرسشهای بیپاسخی همچنان در اذهان عمومی برجای است:پرسش اول: شما میگویید «طرف مقابل تصمیم گرفت تعهدش را انجام دهد». مستند این تصمیم چیست؟ آیا تعهد کتبی یا شفاهی با ضمانت اجرایی وجود دارد؟ اگر ترامپ فردا دوباره موضع خود را عوض کند – که سابقه دارد – چه مکانیسمی برای جبران و پاسخگویی پیشبینی شده است؟پرسش دوم: تأکید میکنید «مردم به بازی رسانهای توجه نکنند».سخن درستی در وضعیت جنگی است اما وقتی تنها منبع خبری برای تأیید اجرای تعهد، خود تیم مذاکرهکننده است و طرف مقابل – همان کسی که باید اجرا کند – صریحاً هرگونه توافق با ایران را تکذیب میکند، آیا مردم شجاع ایران که قریب۵۰ شب است که میدان را خالی نکرده اندنباید حق راستی آزمایی داشته باشند؟ مگر نه اینکه «انقلابیگری» یعنی نظارت هوشمندانه میدانی بر عملکرد مسئولان، نه چشم بسته تحمل کردن؟
پرسش سوم: اگر طرف متخاصم همچنان مدعی «ادامه محاصره دریایی» و «بیربط بودن آتشبس لبنان به ایران» است، آیا این به معنای آن نیست که عملاً همان وضعیت پیشین – با تفاوتی در روایت – ادامه دارد؟ شکاف میان «قول داخلی» و «عمل خارجی» چگونه پر میشود؟پرسش چهارم: ترامپ میگوید «هیچ پولی به ایران پرداخت نمیشود». اگر این فقط «بازی رسانهای» است، چرا تاکنون هیچ اقدام عملی برای آزادسازی این داراییها انجام نشده است؟ آیا تضمین عملی وجود دارد؟
🔵 حرفهای یک فرد دروغگو و بیثبات مانند ترامپ برای ملت ایران سندیت حقوقی ندارد. اما او همان ملعونی است که باید به ادعاهای تیم مذاکرهکننده ما عمل کند؛ امروز او صراحتاً ادعاهای شما عزیزان ملت را نپذیرفته است. این یعنی شکاف میان «قول داخلی» و «عمل خارجی» که به بزرگترین چالش اعتمادسازی در سیاست خارجی بدل شده است.
✔️پیشنهاد مشخص اینجانب این است: متن تفاهم (با حفظ محرمانگیهای ضروری) که از آن سخن به میان می آید در اختیار نمایندگان منتخب مجلس یا شورای عالی امنیت ملی قرار گیرد تا حداقل آنان راستیآزمایی کنند و سپس به افکار عمومی ملت ایران گزارش دهند. این روش، نه سوءاستفاده دشمن را به دنبال دارد، نه نگرانی بهحق مردم در میدان و نیروهای انقلابی پرسشگر را بیپاسخ میگذارد.🔵 پرسش نهایی: مگر میتوان با کسی به تفاهم رسید که در عمل – دستکم در عرصه رسانهای و اعلامی – دقیقاً خلاف آن تفاهم رفتار میکند، و سپس از مردم خواست «توجه نکنند»؟اینجا مطالبه راستی آزمایی، یک وظیفه ملی است، نه خیانت و بازی جریان نفوذی که برخی اصرار بر جا انداختن آن درافکارعمومی دارند. پرواضح است ،سکوت انقلابی اگر لازم هم بیاید در این نقطه بزنگاهی نبرد، تنها با تبیین مصلحت از سوی مسئولان ومذاکره کنندگان برای مردم حاضر درمیدان قابل فهم بوده وهرگز به معنای واگذارکردن اذهان و افکار مردم به روایات فریب دشمنان وچشم بسته راه رفتن آنان نبوده و نباید چنین مطالبه ای از مردم شجاع و شهید داده ایران شود.
01:28 - 29 فروردین 1405