🟥 معرفی بنیاد پژوهش‌های زنان؛ ابزار نفوذ فمینیستی در پوشش پژوهش
عزت‌اله ولی‌پورکانی کارشناس مطالعات راهبردی🔴مقدمهدر ادامه بررسی پروژه نظام‌مند نفوذ اجتماعی غرب در ایران، اینک به تحلیل فعالیت‌های یکی از مراکز فعال در زمینه تغییر رفتار مذهبی زنان می‌پردازیم:🔻 "بنیاد پژوهش‌های زنان ایران" به عنوان نهادی کاملاً فمینیستی، یکی ازفعالترین مراکزی است که درراستای تغییر رفتارمذهبی زنان ایرانی،با برگزاری بیش از۳۰کنفرانس و تولید محتوای جهت دار، تمرکز اصلی خود را بر بدن زن و جنسیت‌زدایی از آن قرار داده و با نگاهی جهت‌دار درصدد بازنویسی تاریخ ایران با روایتی زنانه است.
♦️تحلیل فعالیت‌های بنیاد:کنفرانس های جهت دار،ادعاهای تاریخی غیرمستند این بنیاد با شعار ظاهری "حفظ و اشاعه آثار زنان ایران"، در واقع برنامه‌هایی به شدت ایدئولوژیک و جهت‌دار را دنبال کرده است که هدف نهایی آنهاتغییر رفتار مذهبی زنان و مقابله جدی ونظام مند با سیاست‌های جنسیتی جمهوری اسلامی ایران است. در این کنفرانس‌ها، سخنرانان با زبانی یکسویه و جهت‌دار، رفتار مذهبی زنان در گفتمان جمهوری اسلامی ایران را مغایر با ایده برابری جنسیتی خوانده و آن را مصداق غلبه گفتمان سنتی مردسالار معرفی می‌کنند. آنان این سیاست‌ها را مغایر با حقوق بشر قلمداد می‌کنند، بدون آنکه توجهی به مبانی فلسفی و انسان‌شناختی تفکر اسلامی داشته باشند.در یکی از کنفرانس‌های سالانه این بنیاد، موضوعی با عنوان "مبارزات جنبش زنان ایران برای حق پوشش آزاد" مورد بحث قرار گرفت. در این گردهمایی، به شکلی نظام‌مند القا می‌شد که زنان در دوران پیش از انقلاب اسلامی از آزادی‌های بیشتری برخوردار بودند و جمهوری اسلامی ایران همواره در برابر مطالبات زنان مقاومت کرده است.
♦️مقایسه تطبیقی جایگاه زنان دوره پهلوی وجمهوری اسلامی این ادعاها از سوی بنیاد مذکور ودست اندرکاران آن در حالی مطرح می‌شود که جایگاه زنان در دوران پس از انقلاب در نهادهای مختلفی مانند دانشگاه، بازار، اقتصاد، بخش خصوصی و نهادهای سیاسی مانند مجلس شورای اسلامی و شوراهای شهر و روستا، در دوران قبل از انقلاب هیچ سابقه‌ای نداشته است.واقعیت تاریخی نشان می‌دهد که زنان در دوران رژیم پهلوی از جایگاه نازلی نسبت به مردان برخوردار بودند و حضور آنان در عرصه عمومی بیشتر حالتی ابزاری و کالاوار داشت. در مقابل، اتاق‌های فکر غرب مدعی هستند که در دوران پهلوی زنان ایران از حمایت‌های سیاسی و حقوقی بیشتری برخوردار بودند و انقلاب اسلامی ایران و استقرار نظام جمهوری اسلامی باعث آسیب‌پذیری بیشتر زنان در حوزه‌های مختلف اجتماعی و سیاسی شده است. این در حالی است که در گفتمان جمهوری اسلامی همیشه به جایگاه زن توجه جدی شده و "طرح سیاست‌های کلی خانواده" خود گواهی بر این ادعاست.نظام جمهوری اسلامی اگرچه قانون مراقبت از خانواده مصوب در دوره پهلوی - که متأثر از نگرش غربی نسبت به زنان بود - را تعلیق کرد، ولی سیاست‌های کلی خانواده و دیگر قوانین را جایگزین آن نمود که هم مطابق شریعت هستند و هم جایگاه واقعی زن را به او اعطا می‌کنند.
♦️مستندات قانونیماده۲۰:برابری حقوق زن ومرد درحمایت از قانونماده۲۱:حمایت از حقوق زنان درچارچوب موازین اسلامیسیاست های کلی خانواده:به عنوان نمونه در "بند دوازده قانون سیاست‌های کلی خانواده" به کرامت و منزلت زن هم‌سنگ با کرامت و منزلت مرد پرداخته شده است. در این بند به موارد زیر تصریح شده است: "حمایت از عزت و کرامت همسری، نقش مادری و خانه‌داری زنان نقش پدری و اقتصادی مردان مسئولیت تربیتی و معنوی زنان و مردان توانمندسازی اعضای خانواده در مسئولیت‌پذیری تعاملات خانوادگی وایفای نقش و رسالت خود"که برتوازن میان مسئولیت های خانوادگی واجتماعی تأکید دارد.همچنین در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، برای حقوق زن و مرد حقوق برابر در نظر گرفته شده و در اصل بیستم آمده است: "همه افراد ملت اعم از زن و مرد یکسان در حمایت از قانون قرار دارند و از همه حقوق انسانی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی با رعایت موازین اسلام برخوردارند". بنابراین، این ادعا که حکومت دینی با منزلت و حقوق زنان مغایرت دارد، ادعایی بی‌اساس بوده و مشخص است که در نظام مبتنی بر احکام دینی، منزلت و حقوق زنان به رسمیت شناخته می‌شود.
♦️راهبردهای قطبی سازیدر کنار این تحریف‌های تاریخی، استفاده از راهبرد "قطبی‌سازی" نیز در دستور کار این بنیاد قرار دارد. عاملان سیاست‌های نفوذ استکبار، سیاست‌های جنسیتی رژیم پهلوی را که هم‌راستا با منافع نظام سلطه بوده، به عنوان قطب مثبت و سیاست‌های جنسیتی جمهوری اسلامی ایران را که در جهت تقویت ارزش‌های دینی و ملی در حوزه رفتار زنان است به عنوان قطب منفی تصویر می‌کنند و از طریق دوگانه‌سازی مثبت و منفی، درصددآن بوده وهستندکه جايگزينی گفتمان سکولاریسم به جای ارزش های دینی را درمطالبات جامعه ایران قرار داده وآنها را آماده پذیرش بی‌چون و چرای القائات خود کنند.
♦️تحلیل گفتمان سکولاريسم نمونه بارز این جهت‌گیری‌ها را در کنفرانس ۲۰۱۷ بنیاد پژوهش‌های زنان ایران با عنوان "قرن بیست ویکم، رنسانس زنانه یا واپس‌گرایی؟" می‌توان مشاهده کرد. در این کنفرانس، "آزاده دواچی" از اعضای فمینیست و ضد انقلاب این بنیاد، در سخنرانی خود با عنوان "چرا جنبش زنان ایران به تقویت گفتمان سکولاریسم نیازمند است؟" ادعا کرد: "جنبش زنان امروز بیش از هر زمان دیگر نیاز به تقویت و اشاعه گفتمان سکولاریسم دارد". این سخن به وضوح نشان می‌دهد که چگونه این نهادها بانادیده گرفتن هویت دینی اکثریت زنان ایرانی وبا تقلید کورکورانه کورانه از الگوهای غربی و در پوشش دفاع از حقوق زنان، در واقع به ترویج سکولاریسم و مقابله با ارزش‌های دینی می‌پردازند.🔻جمعبندی راهبردیدر پایان باید تأکید کرد که بنیاد پژوهش‌های زنان ایران به عنوان ابزار نفوذ گفتمان فمینیستی وتحریف واقعیات با سوءاستفاده از چارچوب‌های علمی و پژوهشی، به نبرد نرم علیه ارزش های اسلامی پرداخته وضمن نادیده گرفتن دستاوردهای جمهوری اسلامی درحوزه زنان در صددپیشبرد اهدافی است که با منافع ملی و ارزش‌های فرهنگی ایران اسلامی کاملا در تضاد است.
♦️راهکار های مقابلهمقابله با اینگونه نهادهای وابسته نیازمند عزمی ملی و برنامه‌ریزی دقیق است که هم شامل :افشای ارتباطات آنها با مراکز غربی می‌شود و هم مستلزم تبیین دستاوردهای جمهوری اسلامی درچارچوب ارزش های اسلامی وتقویت حوزه زنان و خانواده دربرابر جنگ فرهنگی است. ما باید با تولید محتوای متقابل مبتنی بر اسناد و آمارهای مستند، در مقابل این تهاجم فرهنگی ایستادگی کنیم و حقایق را به افکار عمومی داخلی و بین‌المللی به ویژه نسل جوان درجامعه زنان کشور عرضه نماییم.🔴 کلام آخرادعاهای بنیاد پژوهش های زنان ایران فاقد پایه علمی ومستندات قابل اتکا است.جمهوری اسلامی ایران با اتکا به ارزش های اسلامی،توانسته است،جایگاه واقعی زن مسلمان را درعرصه های مختلف اجتماعی،سیاسی وعلمی تثبیت نماید.
02:38 - 20 مهر 1404
1 واکنش
131 بازدید