وقتی همه اقوام البرز یکصدا «یا عباس» میگویند
تاسوعای حسینی در استان البرز تنها یک مراسم عزاداری نیست؛ روایتی از همدلی اقوامی است که از گوشهگوشه ایران در «ایران کوچک» گرد هم آمدهاند و زیر پرچم علمدار کربلا، یک صدا نام حضرت عباس(ع) را فریاد میزنند.
خبرگزاری فارس _ البرز: هر ساله همزمان با تاسوعای حسینی، اجتماع بزرگ «یومالعباس» در مرکز شهر کرج برگزار میشود؛ آیینی که در آن هیئتهای عزاداری از شهرها و محلههای مختلف استان و با فرهنگها، گویشها و سنتهای گوناگون حضور مییابند تا ارادت خود را به سقای دشت کربلا نشان دهند.در این اجتماع باشکوه، نوحههای ترکی در کنار مرثیههای فارسی، آیینهای عزاداری اقوام لر، گیلک، مازندرانی، کرد، عرب و دیگر اقوام ساکن البرز شنیده میشود؛ اما آنچه همه را به هم پیوند میدهد، عشق مشترک به حضرت اباعبدالله الحسین(ع) و خاندان ایشان است.البرز سالهاست به دلیل تنوع قومی و فرهنگی، لقب «ایران کوچک» را یدک میکشد؛ استانی که مردمانش از اقوام مختلف ایران در کنار یکدیگر زندگی میکنند و محرم، جلوهگاه وحدت این تنوع فرهنگی است. مسئولان فرهنگی استان نیز بارها بر نقش آیینهای محرم در نمایش همبستگی اجتماعی و همدلی میان اقوام تأکید کردهاند.یومالعباس اما تنها اجتماع هیئتها نیست؛ نمایش وحدت مردمی است که با وجود تفاوت در زبان، آداب و رسوم و خاستگاه جغرافیایی، در محبت اهل بیت(ع) نقطه اشتراک دارند. در این روز، همه مرزهای قومی رنگ میبازد و تنها یک هویت باقی میماند؛ هویت حسینی.در میان سیل جمعیتی که با پرچمها و علمهای عزاداری در خیابانهای کرج حضور مییابند، میتوان تصویری کوچک از ایران را مشاهده کرد؛ ایرانی که در سوگ سیدالشهدا(ع) و یاران باوفایش متحد شده است. اینجا ترک و لر و کرد و گیلک و فارس در کنار هم ایستادهاند تا نشان دهند امام حسین(ع) متعلق به یک قوم و منطقه نیست، بلکه پرچمدار آزادگی برای همه انسانهاست.
شاید راز ماندگاری یومالعباس در البرز نیز همین باشد؛ اینکه در «ایران کوچک»، همه اقوام در یک مسیر و با یک مقصد حرکت میکنند؛ مسیری که به کربلا میرسد و مقصدی که نامش حسین(ع) است.
15:19 - 3 تیر 1405