امروز، هر البرزی یک مدافع امنیت بود

مردم کرج در تشییع پیکر سه شهید مدافع امنیت، با راهپیمایی یکپارچه و فریادهای کوبنده، آشوبگران و حامیان خارجی آنان را به رسوایی محکوم کردند.

00:26

۱۷ MB

خبرگزاری فارس_البرز: امروز، خیابان‌های کرج، شاهد خروشی مقدس بود؛ خروش ملتی که در سوگ سه شهید مدافع امنیتشان، نه در سکوت که در فریاد «الله‌اکبر» و «مرگ بر آمریکا» عزاداری کردند. از ساعت یک بعدازظهر، مردان و زنان، جوانان و کهنسالان، همچون قطره‌هایی که به سوی دریایی خروشان می‌چکیدند، به سمت میدان شهدا سرازیر شدند. جمعیتی که آرام‌آرام، هیبتی توفنده یافت.ساعت ۱۴:۲۰: حرکت سیل آدمیانساعت از دو گذشته بود که ناگهان، فریاد واحد هزاران حنجره، فضا را شکست: «مرگ بر آمریکا! مرگ بر انگلیس! مرگ بر اسرائیل!» و این آغاز حرکت تاریخی بود. موج انسانی، از میدان شهدا به سمت مصلی امام خمینی (ره) به راه افتاد. آنقدر گسترده و به هم‌پیوسته که فاصله نفر آخر در میدان شهدا تا نفر اول در مصلی، تنها به چند قدم خلاصه می‌شد. گویی شهر، پیکر واحد و زنده‌ای شده بود که برای ادای دین به فرزندانش، یکپارچه به حرکت درآمده است.شعارهایی که از جان برمی‌خاستهوا پر شده بود از شعارهایی آتشین که از عمق جان این مردم برمی‌خاست. «آشوبگر مسلح، اعدام باید گردد!»، «مرگ بر اغتشاش‌گر!». هر فریاد، پاسخی بود به جنایت آشوبگرانی که در روزهای گذشته، نه‌تنها مساجد و اماکن عمومی را به آتش کشیدند، بلکه جان سه تن از مدافعان امنیت این مردم – یک نیروی انتظامی، یک بسیجی و یک سپاهی – را نیز با وحشیانه‌ترین شکل ممکن ستاندند. پدری که پسر بسیجی‌اش را از دست داده بود، با چشمانی گریان اما صدایی محکم، خود پیشاپیش صفوف، شعار می‌داد: «خون شهیدم، قطره قطره، تا ابد در رگ‌های این مملکت جاریه!»

00:18

۵ MB

پیکرهای مطهر در آغوش خروش مردمسه تابوت، پوشیده از پرچم ایران، بر دوش همرزمان شهیدان قرار داشت. اما آنچه تابوت‌ها را در خود می‌پیچید، دریایی از دست‌هایی بود که می‌خواستند آخرین وداع را با این فرزندان داشته باشند. مادری با روسری سفید، خود را به تابوت پسر سپاهی‌اش رساند و بر پیکر او بوسه زد و فریاد زد: «پسرم! نذارت رو ادا کردی!» تصویری که قلب هر بیننده‌ای را می‌فشرد و بر غیرتش می‌افزود.از میدان شهدا تا مصلی: مسیر یکپارچه وفاداریدر این مسیر طولانی، هیچ فاصله‌ای، هیچ سکوتی، هیچ تعللی نبود. تنها حرکت یکدست، یکصدا و یکقلب بود. جوانان، پرچم‌های بزرگ سه‌رنگ را به اهتزاز درآورده بودند. کودکان بر دوش پدران، با دست‌های کوچکشان علامت V تشکیل می‌دادند. بانوان، با پخش نذری، ثواب آن را به روح شهدا هدیه می‌کردند. اینجا دیگر راهپیمایی نبود؛ بیعت دوباره ملتی با خون شهدایش بود.پایان راه، آغاز عهدهنگامی که پیکرهای مطهر برای اقامه نماز در مصلی قرار گرفتند، صدای اذان، فضایی ملکوتی آفرید. هزاران نفر در یک صف به طول خیابان، به نماز ایستادند. پس از نماز، دوباره فریادها آغاز شد: «شهیدان راه وحدت، پرچمداران ماندگار ملت!». امروز البرز به جهان نشان داد که آتش فتنه‌گران، تنها خاکستر بی‌جان بر جای می‌گذارد، اما خون شهید، درخت استوار «حفظ نظام» را آبیاری می‌کند.امروز، هر البرزی خود را یک «مدافع امنیت» دانست و سوگند خورد که راه این سه شهید و همه شهدای وحدت را تا پایان ادامه دهد.امروز کرج، پایتخت غیرت ایران بود. و این خروش، پایانی ندارد.