سلام علیکم- یکی از درمان های توصیه شده در طب اسلامی و کلاسیک خاک بازی در طبیعت -جنگل و یا آب بازی در دریا-رودخانه ها است و در احادیث امامان معصوم -ع- امده است که کودکانی که خاک بازی در جنگل-طبیعت می کنند در بزرگسالی حلیم- صبور و بردبار می شوند -موفق باشید
محافظت از کودکان اوتیسم در بحران
شرایط بحرانی مانند جنگ و صدای انفجار، برای تمام افراد جامعه اضطرابآور است؛ اما این تجربه برای کودکان دارای اختلال اوتیسم (ASD) میتواند به یک «فروپاشی حسی» (Sensory Meltdown) تمامعیار منجر شود.
بیش از ۹۰ درصد از افراد دارای اوتیسم دچار اختلال پردازش حسی هستند. برای این کودکان، صدای بلند یک انفجار تنها ترسناک نیست، بلکه دردی فیزیکی و غیرقابلتحمل در سیستم عصبی آنها ایجاد میکند. ما در این گزارش راهکارهای علمی و کاملاً کاربردی را برای خانوادهها ارائه میدهیم تا در شرایط بروز بحران، آسیبهای روانی و فیزیکی به این کودکان را به حداقل برسانند.چرا شرایط جنگی برای کودک اوتیسم مضاعف خطرناک است؟برای کمک به کودک، ابتدا باید دنیای او را درک کنیم:اضافهبار حسی: صداهای ناگهانی، لرزش ساختمان و نورهای شدید، سیستم عصبی کودک را فلج میکند. واکنش آنها ممکن است به شکل جیغ زدن، کوبیدن سر، یا فرار کردن (برای دور شدن از منبع صدا) بروز کند.فروپاشی روتینها: کودکان اوتیسم به شدت به پیشبینیپذیری و نظم روزمره وابستهاند. رفتن ناگهانی به پناهگاه یا نقطه امن خانه، روتین آنها را در هم میشکند و حس امنیت را از بین میبرد.خطر فرار: در هنگام وحشت، واکنش غریزی بسیاری از این کودکان «فرار کورکورانه» است که در شرایط جنگی بسیار خطرناک است.اقدامات پیشگیرانه (قبل از انفجار)اقداماتی که خانوادهها باید از همین امروز در خانه انجام دهند:آمادهسازی «کیف امداد حسی»: این کیف باید همیشه در دسترس (مثلاً نزدیک در خروجی یا نقطه امن خانه) باشد و شامل موارد زیر باشد:هدفونهای عایق صدا: مهمترین ابزار برای کاهش شدت صدای انفجار.
عینک آفتابی یا مسدودکننده نور: برای کاهش استرس ناشی از نورهای ناگهانی یا قطع و وصل شدن برق وسایل آرامبخش حسی: اسباببازیهای جویدنی، توپهای ضد استرس، یا عروسک محبوب کودک. تبلت یا گوشی با محتوای آفلاین: حتماً کارتونها، موسیقیهای آرامبخش و بازیهای محبوب کودک را دانلود کنید (در شرایط بحران ممکن است اینترنت قطع شود) و حتماً یک پاوربانک پر به همراه داشته باشید. پتوی سنگین: فشار عمقی این پتوها به سیستم عصبی کودک سیگنال آرامش میدهد.ایجاد داستانهای اجتماعی: برای کودک با استفاده از نقاشی یا عکس توضیح دهید که در زمان صدای بلند چه کار خواهید کرد. مثلاً: «گاهی ممکن است یک صدای خیلی بلند مثل بوق ماشین لباسشویی بشنویم. این یعنی باید برویم در اتاق امن و هدفونهایمان را بگذاریم. مامان و بابا پیش تو هستند و تو در امانی.» (از کلماتی مثل جنگ، مرگ، موشک یا خونریزی مطلقاً استفاده نکنید).تمرین مسیر پناهگاه در قالب بازی: اگر در آپارتمان زندگی میکنید و باید به طبقات پایین یا نقطه امن خانه (دور از پنجرهها) بروید، این مسیر را در زمان آرامش به شکل یک بازی (مثلاً قطار بازی) تمرین کنید تا ذهن کودک با مسیر و مکان جدید آشنا شود.هنگام وقوع بحران (شنیدن انفجار)وقتی بحران رخ میدهد، ثانیهها طلایی هستند:مدیریت احساسات والدین: کودکان اوتیسم مانند رادار، استرس شما را جذب میکنند. اگر شما فریاد بزنید یا گریه کنید، کودک دچار فروپاشی میشود. با صدایی آرام، یکنواخت و محکم صحبت کنید.مسدود کردن فوری حواس: بلافاصله هدفون عایق صدا را روی گوش کودک بگذارید. اگر هدفون ندارید، دستهایتان را روی گوش او بگذارید یا از او بخواهید این کار را بکند.
فشار عمقی: کودک را محکم در آغوش بگیرید (اگر از لمس شدن فراری نیست) یا پتوی سنگین را دور او بپیچید. فشار فیزیکی محکم (نه دردناک) به ترشح هورمونهای آرامبخش در مغز کمک میکند.حواسپرتی فعال: بلافاصله تبلت یا وسیله بازی محبوب او را که در کیف حسی آماده کرده بودید، در اختیارش قرار دهید. تمرکز او را از محیط بیرون به یک نقطه امن و آشنا معطوف کنید.
جلوگیری از فرار: در ورودی خانه را قفل کنید. در شرایط ترس، کودک ممکن است بدون کفش و لباس به سمت خیابان بدود. در مسیر رفتن به نقطه امن، دست او را محکم بگیرید.پس از پایان وضعیت قرمزتایید احساسات بدون دراماتیک کردن: به کودک بگویید: «میدونم صدای بلندی بود و ترسیدی، حق داشتی. اما الان تمام شد و ما جامون امنه.»بازگشت سریع به روتین: هرچه سریعتر به کارهای روزمره برگردید. اگر زمان غذاست، غذا بخورید. اگر زمان خواب است، مراحل قبل از خواب را اجرا کنید. روتین، پادزهر اضطراب برای کودک اوتیسم است.مدیریت اخبار: تلویزیون و رادیو را در حضور کودک روشن نگذارید. اخبار جنگی، آژیرهای مکرر در پسزمینه اخبار و تصاویر، سطح کورتیزول (هورمون استرس) کودک را بالا نگه میدارد.یک نکته حیاتی حتماً یک گردنبند، دستبند هویت یا یک کارت پرسشده داخل جیب لباس کودک قرار دهید.
روی آن بنویسید: «نام کودک، من دارای اوتیسم هستم، ممکن است نتوانم صحبت کنم، لطفاً با این شمارهها تماس بگیرید: [شماره موبایل پدر و مادر].»همسایگان معتمد ساختمان را از شرایط خاص فرزندتان مطلع کنید تا در صورت بروز شلوغی در راهپلهها، شرایط او را درک کرده و راه را برای شما باز کنند.والدین عزیزمحافظت از یک کودک اوتیسم در شرایط جنگی نیازمند پیشبینی و تجهیزات ساده اما حیاتی است. والدین خط مقدم دفاع روانی و فیزیکی این کودکان هستند. آمادهسازی یک کیف حسی، تمرین روتینهای پناه گرفتن و حفظ آرامش والدین، میتواند تفاوت بین یک ترومای ماندگار و یک تجربه مدیریتشده را رقم بزند.#جنگ #جنگ_رمضان #اوتیسم#انفجار
23:12 - 10 فروردین 1405
2 الإجابة
@Iranianuser1991منذ 5 ساعاتتعليقًا علىچی بگم والا شما ها کودک اوتیسم رو اصلا آدم حساب نمی کنید وگرنه این چیز ها رو منتشر نمی کردید !جنگ برای همه کودکان سخته و برای کودک با روحیه حساس مثل اینها سخت تر اما دلیل نمیشه سرشونو فرو کنید تو موزیک و کارتون!!اونا هم حس می کنن و می فهمن !